பொன்னியின் செல்வன் - 5.18. ஏமாந்த யானைப் பாகன்






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 5.18. ஏமாந்த யானைப் பாகன், ", யானை, முருகய்யன், அவன், மதம், யானைக்கு, ஜனங்கள், அங்கே, யானைப்பாகன், சிலர், சந்தர்ப்பம், மந்திரவாதி, தூக்கி, என்ன, அந்த, இளவரசர், என்றும், எங்கே, இளவரசருக்கு, கொண்டு, யானையை, இப்போது, சென்று, சிறிது, புகுந்து, பார்த்தான், நேர்ந்தது, அருகில், விழுந்து, என்பதை, பொன்னியின், பாகன், யானைப், கிரமவித்தன், ஒன்றும், என்னை, சரித்திரத்தில், பின்னர், யார், அல்லவா, முருகய்யனைப், மட்டும், என்றான், பேரில், அரளிச், வீடு, மாளிகையை, செடிப், நான், கேட்டான், வழியில், வேண்டும், ஏமாந்த, ஆயிற்று, குளத்தில், அங்குசம், நோக்கி, உடனே, மதங்கொண்ட, சமயத்தில், சரியான, தங்கள், வேறு, முடியும், பயன்படுத்திக், அந்தச், ஒன்று, செல்வன், என்னும், வாழ்க்கையில், வந்தவன், பிடித்துவிட்டது, அவர், முடியாது, நேரவில்லையே, என்பதையும், வீட்டில், புனை, கடவுள், புதர்களில், திரும்பிச், மதயானை, விரைந்து, தாம், கல்கியின், பயனில்லை, எச்சரிக்கை, முகத்தில், நேற்றிரவு, நாள், பெரும், திகைப்பும், அதிகமாயின, செய்யும், கொள்ள, சொல்லிக்கொண்டே, உனக்கு, அமரர், பார்த்த, கூறினான், தனக்கு, யானைப்பாகனும், விடு, அவிழ்த்து, வந்தார்கள், கட்டிப், அவர்களுடைய, என்பதும், ஒருவேளை, சென்றார்கள், ஆகையால், போட்டுக், பேசிக், இராஜ, நெருங்கி, உதவி, கொண்டிருந்தார்கள், என்றார்கள், பாழும், அப்போது, அபாயம், எல்லாரும், வந்து, அத்தகைய, வடமேற்குத், நோக்கித், சாலையில், நேரே, கூச்சல், அவருக்கு, சமயோசித, மக்கள், பார்த்துப், அவரை, அடைந்து, விரைவில், செல்கிறார்கள், கொண்டே, காட்டிலும், அழைத்து, மீது, காரணம், பிடித்து, குறுக்கு, ஓடினார்கள், சிதறி, தஞ்சையை, தொடர்ந்து, திசையில், கண்டுபிடிக்க, எவ்வளவோ, ஆண்டவன், யானைப்பாகனையும், நல்ல, அச்சமயம், கேட்கிறாய், சந்தர்ப்பங்களை, ரேவதாஸன், பலன், உற்றுப், கொண்டிருந்தான், ஓடினான், முருகய்யனும், ஓடத், ஜாம், யானையினால், சென்றான், அவ்வளவு, பலர், முடிவு, அந்தக், யானையின்

ஞாதி்செவிவெகா
         
௰௧ ௰௨ ௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬
௰௭ ௰௮ ௰௯ ௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩
௨௪ ௨௫ ௨௬ ௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰
௩௧