பொன்னியின் செல்வன் - 5.17. யானை எறிந்தது!






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 5.17. யானை எறிந்தது!, ", இளவரசர், முருகய்யன், யானைப்பாகன், திரு, வந்து, பிறகு, அவன், யானை, பொன்னியின், என்றான், மதம், ஆரூர், உடனே, என்ன, மந்திரவாதி, யானைக்கு, ஜனங்கள், அவருடைய, மக்கள், அவர், அங்கே, இல்லை, எறிந்தது, கையில், வந்துவிட்டான், இளவரசருக்கு, கூறினார்கள், பற்றி, கொண்டு, சொன்னார்கள், காலையில், பற்றிச், சமயத்தில், நாளைக், மயானத்தில், அருகில், சேர்ந்து, மூன்று, ஆபத்து, வந்தது, கொண்டான், ஆரூரில், வாசலில், யானைப்பாகனை, செல்வன், கட்டளையிட்டார், தொடர்ந்து, நாள், திரும்பி, விட்டு, சென்று, படகோட்டி, என்றார், தான், இராஜ, நேரம், உள்ளம், நினைவு, மட்டும், ஒருவேளை, செய்யவேண்டும், ஜனக், வந்ததும், தேடிப், ஆகட்டும், மாளிகை, அல்லது, அவனை, தேம்பி, இளவரசரிடம், ஆயினும், அல்லவா, துதிக்கையை, எங்கே, இளவரசரைப், பிரயாணத்துக்கு, சதிகாரர்களின், வந்தார், குரல்கள், அவனுக்கு, அங்குசம், போய், குரல், யானையின், வழிவிட்டார்கள், பிடித்துவிட்டது, கேட்டது, செல்வர், சந்தேகங்கள், பின்னால், ஏதேதோ, மனிதன், போனான், இன்னொரு, என்றும், பிடிக்கும், முடியும், நான், விடு, கேட்டான், உன்னைக், தேடிய, எதுவும், கோயிலுக்கு, தியாகராஜப், பெருமானின், நடந்து, புயல், அடியோடு, ஆகையால், ஆலயத்தார், கேட்டார், உயிர்கள், பார்த்து, மனம், இறைவனுடைய, திரளான, வரும், அவரைத், தஞ்சைக்கு, நாம், சென்ற, அமரர், கல்கியின், இளவரசரும், அவருடன், திரண்டு, நின்றார்கள், வரையில், அவருக்கு, ஜனங்களும், உய்யும், செய்த, கவலை, மக்களிடமிருந்து, அதைப்பற்றிக், வழியில், பிரயாணம், தாம், தப்பிச், இரவில், அரண்மனைச், சேவகன், அழைத்து, சொல்லி, யானைப், இத்தனை, அந்த, அருள்மொழிவர்மரின், உள்ளத்தில், பழைய, பற்றியும், பெருமான், பொருட்டுத், நினைந்து, எண்ணி, கொண்டார், வெள்ளம், எப்படி, அடைந்தது, எண்ணம், வந்தான்

ஞாதி்செவிவெகா
௰௧ ௰௨ ௰௩ ௰௪
௰௫ ௰௬ ௰௭ ௰௮ ௰௯ ௨௰ ௨௧
௨௨ ௨௩ ௨௪ ௨௫ ௨௬ ௨௭ ௨௮
௨௯ ௩௰ ௩௧