நற்றிணை - 68. குறிஞ்சி

'விளையாடு ஆயமொடு ஓரை ஆடாது, இளையோர் இல்லிடத்து இற்செறிந்திருத்தல் அறனும் அன்றே; ஆக்கமும் தேய்ம்' என- குறு நுரை சுமந்து, நறு மலர் உந்தி, பொங்கி வரு புது நீர் நெஞ்சு உண ஆடுகம்,	5
வல்லிதின் வணங்கிச் சொல்லுநர்ப் பெறினே; 'செல்க' என விடுநள்மன்கொல்லோ? எல் உமிழ்ந்து, உரவு உரும் உரறும் அரை இருள் நடு நாள், கொடி நுடங்கு இலங்கின மின்னி, ஆடு மழை இறுத்தன்று, அவர் கோடு உயர் குன்றே.	10

அவரது சிகரம் உயர்ந்த குன்றம் ஒளியை எங்கும் பரப்பி வலிய இடி முழங்குகின்ற இரவிருளில் நடுயாமத்திலே; கொடி நுடங்கினாற் போன்றிலங்கினவாய் மின்னி இயங்குகின்ற முகில் தங்கி மழையைப் பெய்யாநின்றது; இப்பொழுது இளமங்கையர் தாம் விளையாடுகின்ற தோழியர் கூட்டத்தோடு ஓரையாடாமல் வீட்டில் இற்செறிக்கப்பட்டிருத்தலான அற நெறியன்று அன்றிச் செல்வமுந் தேய்ந்துவிடும்' என்று; விரைந்து சென்று அன்னையை வணங்கிச் சொல்லுபவரை நாம் பெறுவேமாயின், அவ்வன்னை நம்மை நோக்கி நீயிர் செல்வீ¢ராக என்று விடுப்பாளோ ?; அங்ஙனம் விடுப்பின் அவர் மலையிற் பெய்யுமழை குறிய நுரைகளைச் சுமந்து கொண்டு நறிய மலர்களுடனே யாற்றிற் பொங்கி வருகின்ற புதுநீரை உள்ளம் மகிழ யாம் ஆடாநிற்போம்; அங்ஙனம் கூறுவாரைப் பெற்றிலே மாதலால் யாங்கொண்ட அவா வீணே கழிந்தது;

சிறைப்புறமாகத்தோழி, தலைவிக்கு உரைப்பாளாய்ச் செறிப்பு அறிவுறீஇயது. - பிரான் சாத்தனார்