நற்றிணை - 169. முல்லை

'முன்னியது முடித்தனம் ஆயின், நன்னுதல்! வருவம்' என்னும் பருவரல் தீர, படும்கொல், வாழி, நெடுஞ் சுவர்ப் பல்லி- பரற் தலை போகிய சிரற் தலைக் கள்ளி மீமிசைக் கலித்த வீ நறு முல்லை	5
ஆடு தலைத் துருவின் தோடு தலைப்பெயர்க்கும் வன் கை இடையன் எல்லிப் பரீஇ, வெண் போழ் தைஇய அலங்கல்அம் தொடலை மறுகுடன் கமழும் மாலை, சிறுகுடிப் பாக்கத்து எம் பெரு நகரானே.	10

நெஞ்சமே! வினைவயிற் பிரிந்து செல்லும்பொழுது என்று வருவீர்கொலாமென வருந்தி வினவிய தலைவியை நெருங்கி 'நல்ல நுதலையுடையாய்! யாம் சென்று கருதியதை முடித்தனமாயின் அன்றே வருகின்றோம்.' என்று கூறியவுடன் உண்டாகிய அவளுடைய துன்பமெல்லாந் தீரும்படி இன்று நாம் வருகின்ற வருகையை; பரல்மிக்க பாலை நிலத்தின்கண் வளர்ந்தோங்கிய சிச்சிலிப் பறவைபோன்ற தலையையுடைய கள்ளியின் மேலே படர்ந்த தழைந்த முல்லையின் நறுமலரை; ஆடுகின்ற தலையையுடைய யாட்டின் தொகுதியை மேய்க்கச் செலுத்துகின்ற வலிய கையையுடைய இடையன்; இரவிலே கொய்து வெளிய பனங்குருத்தின் போழுடனே சேர்த்துத் தொடுத்த அசைகின்ற நறிய மாலையின் நறுமணம் தெருவில் ஒருங்கு கமழாநிற்கும்; இன்று மாலையம் பொழுதிலே சிறிய குடிகளையுடைய பாக்கத்தின்கண் உள்ள எமது பெரிய மாளிகையிடத்து; நெடிய சுவரின்கணிருக்கின்ற பல்லி அறிகுறியாக அடித்துத் தெரிவிக்குங் கொல்லோ?

வினை முற்றி மறுத்தராநின்றான் நெஞ்சிற்கு உரைத்தது.