பொன்னியின் செல்வன் - 5.91. மலர் உதிர்ந்தது!






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 5.91. மலர் உதிர்ந்தது! , ", அவள், வந்தியத்தேவன், அவன், கந்தமாறன், அந்த, மணிமேகலை, என்ன, தான், நான், கொண்டு, தாங்கள், என்றாள், என்றான், மணிமேகலையின், வந்து, போல், அவனுடைய, ஒருவேளை, நீராழி, செய்த, கொண்டான், அவளுடைய, முடியும், முதலில், பொன்னியின், வேண்டும், வானதி, குந்தவை, உயிர், எங்கே, இல்லை, நாள், தண்ணீர், முடியுமா, எவ்வளவோ, அடைந்தான், நல்ல, சென்றது, தெரிந்து, எவ்வளவு, பார்த்து, சிறிது, அவளை, பிறகு, கலந்து, ஏரியில், அவளைப், அங்கே, தேடினான், வந்த, தெரியாது, மண்டபத்தை, மலர், தடவை, முகத்தில், சொல்ல, எல்லாம், மட்டும், எப்படி, கடம்பூர், முடியாது, பெண், மறக்க, அவர், உதிர்ந்தது, நினைத்து, சென்றதா, இப்போது, பொருள், எத்தனை, இவர், சென்ற, சொல்லி, என்றும், இளைய, நண்பா, பெரிய, பிராட்டி, கடைசித், விழுந்து, இறந்து, கந்தமாறனுடைய, அவளைக், போய்ப், என்னை, பிரயாணம், காரியம், நேரம், இருந்தாலும், இடங்களில், அந்தக், ஏரியின், காலம், கொண்டிருந்தது, நினைவு, உள்ளம், உதவியை, ஏரிக், செய்து, குதிரையை, சென்று, கடந்து, ஏரிக்கரையில், வந்தது, அவனை, அவனுக்கு, பாய்ந்து, வந்தியத்தேவனை, இனிய, அவ்வளவு, உள்ளத்தில், அல்லது, போய்ச், படகில், படகு, தனக்கு, உதவி, மெல்லிய, ஆதித்த, அத்தகைய, எட்டு, கண்ணீர், போய், போது, மண்டபத்தின், பொங்கி, விட்டாள், குடந்தை, அலைந்து, பயன், நாராயண, அல்லவா, புறப்பட்டு, வந்தியத்தேவனுக்கு, தோன்றிய, எழுதியிருக்கிறான், போட்டுக், கடைசி, உடனே, பெருமூச்சின், வரையில், பொய்யில்லை, எரிந்து, என்பதை, மாளிகை, விட்டு, கொள்ள, பொழுது, நாராயணபுரத்துக்கு, செல்வன், பற்றிச், இருக்க, இதழ்கள், அக்கா, ஓலையை, பார்த்ததும், பற்றியும், பாடிக், மேல், யாழிசையுடன், நாம், அதிக, காணவில்லை, பாடல், கவனமாகக், அற்புதம், வெண், நின்ற, மேலே, பதில், விட்டுக், தெய்வம், ஒட்டி, வெள்ளம், கொண்டிருந்த, வெறும், மெள்ள, கொண்டிருக்கவில்லை, தண்ணீர்ப், பாடிய, அணுகினான், நாங்கள், பார்த்தாள், முடியாமல், கீழே, கேட்டான், நேரத்துக்கெல்லாம், கண்களில், உன்னையும், விட்டது, இன்னும், கொண்டிருக்கலாம், மனத்தில், மணிமேகலையை, படைத்தவன், உண்மைதான், சுற்றி, சூழ்ந்திருந்த, வந்தியத்தேவனுடைய, தேடிப், எதுவும், பழையாறைக்கு, விடைபெற்றுக், கொண்டிருந்தான், கூறினான், ஏரியைச், தானும், ஏற்பட்டது, பார்த்தான், வருவார், குரலில், திறந்து, மடியில், இருப்பதாக, சொர்க்கத்தில், இளம், மொட்டு, விரிந்த, வழியாக, தோன்றியது, அதையும், நிறைந்த, மண்டபத்தில், நீர், படகை, தோன்றவில்லை, நின்று, உடம்பில், கிடந்தாள், கரையோரமாக, முடியாத, முறை, மணிமேகலையைக், பார்ப்பதற்காக, இளஞ், சம்புவரையன், வல்லவரையன், கேட்டாள், வேறு, பேச்சை, கொண்டே, அடக்கிக்கொண்டு, அவசரமாக, விதத்தில், வினவினான், அதற்கு, சம்புவரையர், வழியில், இங்கே, கிடைத்தது, சொன்னார், தம்முடன், மணிமேகலையைப், செய்தி, இவ்வளவு, பற்றி, ஒன்று, அடக்கிக், சமயம், எவ்வாறு, தங்கள், செல்வர், யார், விட்டீர்கள், மறந்து, கல்கியின், அமரர், வானதியைப், இளவரசி, அடியோடு, மீது, பேரிலும், ஜோசியர், கலகலவென்று, தேவி, தன்னை, சிரிப்பை, சொன்னதும், நோக்கி, குறை, போகிறது, நம்பிக்கை, சொன்னான், கொள்ளப், கொஞ்சமும், உடலில், அறிந்த, குலத்துக்குத், நாலு, பெரும், நந்தினியும், நினைத்த, அறிய, மனிதர், என்றெல்லாம், நெருக்கடியான, சந்தர்ப்பங்களில், கடைசியாக, விட்டதாக, மிக்க, எண்ணிக், போனால், பார்ப்பதற்கு, எழுதி, முன், வேண்டிக், நன்றியைச், அந்தப், பேதைப், தெய்வீகமான, இன்று, கொண்டிருப்பது, அவளுக்கு, உண்டா, ஆயினும், அப்புறம், போகிறானா, தடவையாக, அன்பு, சிறிதும், தியாகம், வைக்க, வேண்டிய, உள்ள, கொண்டிருந்தன, எத்தனையோ, வானத்தில், பின்னால், விட்டார், சம்பந்தம், மக்கள், நாளுமில்லை, போற்றி, ஆகாசக், காரியங்கள், சாம்ராஜ்ய, பெற்றான், வேதனை

ஞாதி்செவிவெகா
         
௰௧ ௰௨ ௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬
௰௭ ௰௮ ௰௯ ௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩
௨௪ ௨௫ ௨௬ ௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰
௩௧