பொன்னியின் செல்வன் - 3.34. தீவர்த்தி அணைந்தது!






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 3.34. தீவர்த்தி அணைந்தது!, ", குதிரை, வந்தியத்தேவன், கொண்டு, என்ன, யார், இல்லை, அம்மா, என்றான், வேண்டும், நான், வந்து, சிறுவன், அங்கே, சென்று, எங்கே, குரல், பார்த்தான், கொண்டிருந்தது, கேட்டான், குதிரையை, அவன், முன்னால், வாய்க்காலின், ரவிதாஸன், இருட்டில், குழந்தை, அந்தக், தீவர்த்தி, அந்த, வெளியில், இடிந்த, இங்கே, வேறு, புலி, மீன், தான், பக்கத்தில், அருகில், பெரிய, இப்போது, நின்று, தெரிந்தது, தெரியவில்லை, குதிரையின், தேடிப், தோன்றியது, வந்த, தூரத்தில், மறுபடியும், மனத்தில், விட்டது, மேல், மதுராந்தகர், தொடர்ந்து, தொடங்கியது, முடியும், வந்தான், பயம், இதற்குள், வந்தியத்தேவனுடைய, குழந்தையின், சிறிது, கொண்டான், வந்தாய், நாம், பல்லக்கு, பிடித்து, சென்றான், விட்டு, செல்வன், நோக்கிச், பொன்னியின், அந்தச், வாய்க்காலில், என்னை, வெள்ளத்தில், தெரிந்து, குதிரையைப், சிலர், காரியம், விட்டுவிட்டு, சொல்ல, அணைந்தது, வாய்க்கால், பிறகு, எதற்காக, போய், அவள், புலியை, விட்டுவிட்டுப், இந்தக், என்பதை, சுற்றிலும், எப்படிச், எப்படி, கேட்டன, வெளிச்சத்தில், மாட்டேன், பிசாசு, விடுவேன், எழுந்தது, எனக்கு, குதிரையைச், குரல்தான், சக்கரவர்த்தி, சற்று, கேட்டது, சத்தம், ஏதேனும், சொல்கிறாய், இளைய, பயன், வந்தால், தன்னுடைய, முடியாது, போகிறோம், இன்னும், வெளியே, விட்டுப், மேலே, போகிறாய், வந்தது, நான்தான், மகாராஜா, பல்லக்கில், இளவரசர், நின்ற, சுவர், வெகு, உற்றுப், முற்றும், அந்தப், இருக்க, உள்ளே, சின்னஞ்சிறு, பொய், போயிருக்கிறாள், உனக்குப், தனியாக, சிறுவனின், குழந்தையை, பயப்படாமல், வந்தியத்தேவனை, சொல்லிக், இல்லையே, பேசுமா, வருகிறது, சுட்டிக், நாங்கள், தெரியும், உங்களுடன், ஆயினும், உயிரோடு, போகலாம், கொள்ளுங்கள், சோமன், அப்படித்தான், சாம்பவன், இன்றைக்கு, ஏறிக், வீணுக்கு, பழுவூர், முக்கிய, என்றும், நினைக்க, போய்க், தாண்டி, இவர்கள், தப்பிச், இன்று, இத்தனை, அறிந்து, தன்னை, சிரித்தான், அவளுக்கு, விழுங்கி, எனக்குப், எண்ணங்கள், அதிசய, இப்படி, கூடப், வந்தேன், இப்படிச், உன்னை, அதைப், என்றாள், கூட்டம், கொண்டிருந்தார்கள், சத்துரு, என்னுடைய, இருக்கிறான், அவகாசம், போகிறது, அங்கேதான், காஞ்சிக்கா, பல்லக்கும், பிசாசும், காட்டினான், கொள்ளலாம், இவன், வானதியின், ஒன்று, சுற்றும், மறைவில், குரல்கள், மறைவிலிருந்து, தெரியாமல், பின், மெள்ள, வானதி, போவது, நேரத்துக்கெல்லாம், போலத், தீவர்த்தியுடன், ஒருவன், மதுராந்தகருக்கு, மழைத், உள்ளம், அவரைச், அல்லது, சத்தத்துக்கும், இடறி, என்பது, தூக்கி, ஓடத், மனிதன், கூடாது, அகப்பட்டுக், வெளிச்சம், மீதும், செலுத்திக், போனான், ஒன்றும், மேகங்கள், கரிய, அமரர், கல்கியின், நன்றாக, சூழ்ந்து, ஆபத்து, காப்பாற்ற, காலடிச், கூர்ந்து, குதிரைதான், போகும், நடுவில், சற்றுத், அச்சமயம், அப்புறம், நேரம், ஓடிய, பல்லக்கைக், அவரை, விழுந்து, அளித்தது, நின்றது, பேரில், பயனுமில்லை, வேளை, மின்னல், எங்கேயாவது, எவ்வளவு, பிற்பாடு, ஏற்பட்டது, இன்றிரவு, சொட்ட, ஆகையால், மீறி, பேயில்லை, இருக்கிறதா, பிசாசில்லை, சின்னஞ், சிறு, குதிரையும், மண்டபத்தில், அவனுடைய, கொண்டே, உண்டு, அப்போதுதான், கடம்பூர், நமக்குச், இறங்கினான், அவனும், அப்பால், நெல், கரையோடு, கண்டுபிடித்து, சம்பந்தமில்லாத, வானதியைத், உள்ளத்தில், இருக்கிறது, கடவுளே, இன்னொரு, வயல்கள், சம்பந்தம், வந்தார், இந்தச், நம்முடைய, போகலாமே, தேவர், மதுராந்தகத், மெள்ளச், சென்றது, வலுத்துக், மேலும், பேயும்

ஞாதி்செவிவெகா
       
௰௧ ௰௨ ௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬ ௰௭
௰௮ ௰௯ ௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩ ௨௪
௨௫ ௨௬ ௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰ ௩௧