பொன்னியின் செல்வன் - 2.37. காவேரி அம்மன்






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 2.37. காவேரி அம்மன், நான், ", அந்த, அவள், காவேரி, என்னை, பிறகு, கொண்டு, குரலா, சமயம், அந்தக், சொல்ல, வந்து, குரல், எடுத்துக், அந்தத், என்னைக், அவன், மனத்தில், வந்தது, அந்தப், நேரம், உருவம், போய், அப்போது, மறுபடியும், பேரில், அங்கே, தெரிந்து, சமயத்தில், அம்மன், இரவு, படகில், திரும்பிப், ஒன்றும், முதலில், மட்டும், பார்த்து, வேண்டும், தடவை, எனக்குத், ஓலம், போய்விட்டது, பொன்னியின், உடனே, குடிசையில், இந்தப், போல், தான், ஸ்திரீ, சொல்லி, தொடர்ந்து, செல்வன், எனக்கு, கேட்டது, சிறிது, வேறு, தோன்றியது, கொண்டிருந்தது, பார்த்த, தொடங்கியது, அடுத்த, நெஞ்சை, இவள், பிரமை, வந்தாய், என்னைப், இங்கே, நினைவு, நின்றேன், வாரி, கணத்தில், காப்பாற்றிய, கல்கியின், அடிக்கடி, பிடிக்க, உருவத்தை, நாள், நானும், மாதரசி, மனத்திற்குள், மறுபடி, நினைவில், அமரர், கண்ணீர், கிழவன், கடலில், மினுக்கு, எனக்குக், பிடித்து, கொண்டேன், நடுங்கிக், என்ன, நோய், நம்மைக், தேவர்கள், கையைப், ஓலக், சட்டென்று, தண்ணீர், போய்த், முயன்றாள், பக்கத்தில், அவளைத், கேட்ட, அங்கிருந்து, கட்டளையிட்டேன், அல்ல, வீரர்களிடம், மீண்டும், இடத்தை, முன்னால், படைகளின், தெய்வ, கடம்ப, பார்ப்பது, சேநாபதி, இருந்தார்கள், தெரியவில்லை, தமக்கையும், இலங்கையின், வீரர்கள், உற்றுப், அந்தச், மறுமொழி, யார், ஆகையால், தெய்வீகமான, கேட்டுக், தீர்மானித்தார்கள், மானிட, சிறிய, அப்படி, கொண்டார்கள், அவளுடைய, தமையனும், வந்தேன், சொன்னார்கள், போனேன், சிலர், விழுந்தது, பார்த்தேன், வந்துவிட்டது, அல்லது, நோக்கி, என்னையும், வந்த, கைகள், விலங்கின், நதியில், நாங்கள், தங்கியிருந்த, மத்தியில், காட்டின், சுற்றி, யானை, இறவு, மனிதக், போலிருந்தது, மூலம், கடலும், அருகில்

ஞாதி்செவிவெகா
   
௰௧ ௰௨
௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬ ௰௭ ௰௮ ௰௯
௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩ ௨௪ ௨௫ ௨௬
௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰