பொன்னியின் செல்வன் - 1.22. வேளக்காரப் படை






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பொன்னியின் செல்வன் - 1.22. வேளக்காரப் படை, ", வாழ்க, வந்தியத்தேவன், கொண்டு, பழுவூர், குதிரை, வீரர்கள், இரண்டு, என்ன, கோட்டை, பல்லக்கின், வேளக்காரப், வேண்டும், சிறிது, ஒதுங்கி, வந்து, வெல்க, செய்து, குரலில், ராணியின், வீதி, இப்போது, இல்லை, பார்த்தான், அவன், பெரிய, வந்தியத்தேவனுடைய, நின்று, இவ்விதம், அந்த, தேவி, விழுமா, நின்றார்கள், நின்ற, அந்தப், சொல்லிக், வந்தார்கள், சபதம், சொன்னாய், நன்கு, தான், நான், தங்கள், சற்றுத், பாம், வந்தது, முதலில், செல்வன், அந்தக், பொன்னியின், இந்தப், வாழும், அல்லது, என்றான், சென்று, ஆவலுடன், வேடிக்கை, பின்னால், தாங்கள், மட்டும், கொண்டார்கள், அவனுடைய, சத்தம், இத்தனை, கொண்டே, பேசும், பெண், பண்டங்கள், முருகனுக்கு, பூட்டிய, பார்க்க, வந்த, கோஷங்கள், எழுந்த, வாசலை, வழியாக, பிரதான, நாட்டில், செய்தன, நேரம், சுற்றி, நின்றான், திரும்பிப், பழுவேட்டரையர், இருக்கலாம், மெள்ள, தஞ்சைக், ஓரத்தில், உண்டு, எங்கே, கலந்து, காவலர்கள், கொடி, கேட்டான், கொடியின், நிற்கிறார்கள், தம்பி, எதற்காக, கிடையாது, மனிதர், விடுவார்களா, படார், ஆபத்து, குதிரையையும், தொண்டை, வீண், அடியில், எடுத்துக், பேர், குரல்களிலிருந்து, வாசலின், கதவுகள், ஐம்பது, ஓரங்களில், எல்லாரும், வாசல், கொண்ட, ஊர்வலம், கொண்டிருந்தார்கள், வாசலில், மறுமொழி, வேல், சூழ்ந்து, கண்டது, பின்னும், முன்னும், கண்கள், இளவரசி, கூடிய, உள்ளத்தில், பெண்ணரசி, உடனே, தூரத்தில், இளம், நமது, மன்னிக்க, தூரம், திறந்து, மூடித், தடவை, வல்லவரையன், கையும், பட்டுத், திரை, அமரர், கல்கியின், தெரிந்தது, நொடியில், சுமக்கும், ஆட்கள், இளவரசே, அருகில், கீழே, குதித்தான், பல்லக்கிலிருந்த, ஆமாம், அரண்மனைக்குள்ளும், செய்வது, பட்டுப், விடமாட்டார்களே, என்னை, அல்ல, காரியம், தந்த, மோதிரத்தை, கேட்டது, பிறகு, அபாயம், தொடர்ந்து, விடுவார்கள், கொண்டான், மேலே, ஏதாவது, முன்னால், பற்றி, முடியுமா, கலந்திருக்க, அத்தகைய, என்றாள், இவளுடைய, அடைந்தான், இவர்கள், சொன்னான், காரியந்தான், குதிரையைக், மேல், போய், பயம், பிடித்துக்

ஞாதி்செவிவெகா
     
௰௧
௰௨ ௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬ ௰௭ ௰௮
௰௯ ௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩ ௨௪ ௨௫
௨௬ ௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰ ௩௧