பார்த்திபன் கனவு - 3.22. "நிஜமாக நீதானா?"






தேட‌ல் தொட‌ர்பான தகவ‌ல்க‌ள்:
பார்த்திபன் கனவு - 3.22. "நிஜமாக நீதானா?", ", குந்தவி, நான், விக்கிரமன், நீர், வந்து, பிறகு, என்ன, என்றாள், என்றான், இப்போது, இங்கே, செண்பகத், கேட்டாள், போல், ஞாபகம், சக்கரவர்த்தியின், இல்லை, பெயர், சற்று, வேறு, ரோகிணி, அந்த, மறுபடியும், பார்த்து, கொண்டு, உம்முடைய, இன்னும், நன்றி, நிஜமாக, எனக்கு, பார்த்துக், உமக்கு, பார்த்த, உம்மை, நேரம், இருக்கிறது, இரத்தின, யார், மனம், நாள், பல்லவ, மூன்று, உன்னுடைய, தீவில், அல்ல, அந்தச், வீதியில், நீதான், உடனே, உனக்கு, சொன்னான், உண்மையில், உன்னைப், என்னைப், இந்தச், ஒன்று, என்பது, காவேரி, அதிலும், மாமல்லபுரத்து, செய்து, இருவரும், கொண்டேன், அவளை, வரவில்லை, நதிக்கரையில், பெருமூச்சு, அவனுடைய, குந்தவியின், பார்த்திபன், நீதானா, கனவு, திரும்பிப், உண்மையைச், அருகில், எல்லாம், மறந்து, சொல்லிக், சொல்லுகிறேன், ஆமாம், கண்டு, எப்படி, அவர், சொல்லும், பக்கம், தெரிகிறது, இந்தப், இரத்தினம், சொன்னேனே, விட்டேன், எத்தனையோ, உன்னை, நதியின், நினைத்துக், ரொம்பவும், வியாபாரி, வரையில், அடிக்கடி, பார்த்தேன், அம்மா, மகேந்திர, கொண்டிருந்தார்கள், யுவராஜா, மகேந்திரர், காலம், அறிந்து, கூடப், புகழ், போய்விட்டார், யுவான், காஞ்சியிலிருந்து, சொன்னால், என்பதை, இங்கு, அனுமதி, அழைத்து, நிறைவேறியது, செலுத்த, சேர்ந்தேன், மாமல்லபுரத்தில், அதற்கு, காரணம், முடியாது, மூட்டையில், தேவியின், மகள், எத்தனை, பத்து, பின்னே, கனவா, பயம், அதனால்தான், சிறிது, கேட்டான், வேளை, பிரமை, கனவுகளில், முகம், ஜுரக், தோன்றுகிறது, புன்னகையுடன், திருப்பிக், முகத்தைத், விக்கிரமனுக்கு, கிளம்பி, சிறு, காவேரியின், அமரர், கல்கியின், பார்த்தான், அவளைப், அவள், தடவை, உட்கார்ந்தாள், திரும்பிக், கொண்டேயிருந்தான், விக்கிரமனுடைய, அந்தக், வந்த, எல்லாவற்றையும், போகிறது, நினைவு, எப்போதாவது, பார்த்தேனானால், கையை, இருக்கலாம், தீவிலிருந்து, வந்தேன், வந்தீர், ஞாபகப்படுத்திக், இருக்கட்டும், அத்தகைய, ஜுரம், இனிமேல், பிரிந்து, என்னென்ன, விஷயங்கள், சந்தேகம், என்னை, இருக்கிறதா, ஆயிற்று, வருஷம், எங்கே, உன்னைத், நல்ல, அரண்மனைக்கு

ஞாதி்செவிவெகா
     
௰௧
௰௨ ௰௩ ௰௪ ௰௫ ௰௬ ௰௭ ௰௮
௰௯ ௨௰ ௨௧ ௨௨ ௨௩ ௨௪ ௨௫
௨௬ ௨௭ ௨௮ ௨௯ ௩௰ ௩௧