அகநானூறு - 199. பாலை
| கரை பாய் வெண் திரை கடுப்ப, பல உடன், நிரை கால் ஒற்றலின், கல் சேர்பு உதிரும் வரை சேர் மராஅத்து ஊழ் மலர் பெயல் செத்து, உயங்கல் யானை நீர் நசைக்கு அலமர, சிலம்பி வலந்த வறுஞ் சினை வற்றல் |
5 |
| அலங்கல் உலவை அரி நிழல் அசைஇ, திரங்குமரல் கவ்விய கையறு தொகுநிலை, அரம் தின் ஊசித் திரள் நுதி அன்ன, திண் நிலை எயிற்ற செந்நாய் எடுத்தலின், வளி முனைப் பூளையின் ஒய்யென்று அலறிய |
10 |
| கெடுமான் இன நிரை தரீஇய, கலையே கதிர் மாய் மாலை ஆண் குரல் விளிக்கும் கடல் போல் கானம் பிற்பட, 'பிறர் போல் செல்வேம்ஆயின், எம் செலவு நன்று' என்னும் ஆசை உள்ளம் அசைவின்று துரப்ப, |
15 |
| நீ செலற்கு உரியை நெஞ்சே! வேய் போல் தடையின மன்னும், தண்ணிய, திரண்ட, பெருந் தோள் அரிவை ஒழிய, குடாஅது, இரும் பொன் வாகைப் பெருந்துறைச் செருவில், பொலம் பூண் நன்னன் பொருது களத்து ஒழிய, |
20 |
| வலம் படு கொற்றம் தந்த வாய் வாள், களங்காய்க் கண்ணி நார் முடிச் சேரல் இழந்த நாடு தந்தன்ன வளம் பெரிது பெறினும், வாரலென் யானே. |
பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சிற்குத் தலைமகன் சொல்லியது. - கல்லாடனார்
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
அகநானூறு - 199. பாலை , இலக்கியங்கள், பாலை, அகநானூறு, போல், ஒழிய, சங்க, எட்டுத்தொகை, நிரை