kaliḻi-nīr
n. <id. +.
Muddy water, puddle;
கலங்கனீர். மானுண்டெஞ்சிய கலிழிநீரே (ஐங்குறு.203)

kaliṉam
n. <khalina.
Bit of a horse's bridle;
கடிவாளம். கலினமா (சீவக.2258).

kaliṉi
n. cf. கயினி.
Widow, as afficted;
கைம்பெண். (W.)

kaliṉai
n. 1. cf. krṣṇa.
1. Black pepper. See மிளகு. (சூடா.)
.

2. Horse gram. See கொள்ளு. (மலை.)
.

kalīram
n. prob. கலிரம்.
A tree. See முருக்கு, 1, 2. (மலை.)
.

kalīr-eṉal
n.
Onom. expr. of sounding, as small bells, a brass vessel;
ஓர் ஒலிக்குறிப்பு.

kaluk-ku-p-pilukku-p-paṇṇu-
v. intr. <கலுக்குப்பிலுக்கு+
To walk in such a way as to make ornaments tinkle on the stage;
ஆபரணவொலிபட நடத்தல். (W.)

kaluṭam
n. <kaluṣa.
1. Muddy, turbid water;
கலங்கனீர். (W.)

2. Sin;
பாவம். (பிங்.)

kaluvaṭam
n.
Flower-bud;
பூவரும்பு. (பிங்.)

kaluḻ-
4 v. cf. ka-luṣa. intr.
1. To become turbid, as water;
கலங்குதல். (பிங்.)

2. To be troubled, disturbed in mind;
தடுமாறுதல். தன்னெஞ்சு கலுழ்ந்தோனை (தொல். பொ. 39).

3. To weep, wail, shed tears;
அழுதல். கண்டாங் கலுழ்வ தெவன்கொலோ (குறள், 1171).

4. To shine forth, as beauty;
ஒழுகுதல். அங்கலுழ் மாமை (அகநா. 41).

5. To be touched, as the heart; To join with;
உருகுதல். கலுழத் தன்கையிற் றீண்டி (சீவக. 1926).-tr. பொருந்துதல். கண்முத்தமாலை கலுழ்ந்தனவே (திருக்கோ. 397).

kaluḻcci
n. <id.
1. Sorrow;
துக்கம். உவகைகலுழ்ச்சி யோவிலரே (ஞானா. 31, 14).

2. Weeping;
அழுகை. (பிங்.)

kaluḻa-k-kal
n.
See கருடக்கல்.
.

kaluḻaṉ
n. <garuda.
See கருடன். கலுழன்மேல் வந்து தோன்றினான் (கம்பரா. திருவவ.13).
.

kalē-kapōta-niyāyam
n. <khaīē+kapōta+nyāya.
Maxim of the doves and the threshing-floor used to denote the way in which many seek the same vast source for enrichment and each do so unmindful of others;
புறாக்கள்பல ஒரே நெற்களத்தில் தானியங்களைப்பொறுக்க மேல்விழுவதுபோலும் நெறி.

kalēr
n.
See கலேல்.
.

kalai-
4 v. intr. [M. kala.]
1. To disperse, as an assembly, a defeated army; to be driven to different parts, as a herd pursued by dogs; to be scattered, as clouds;
குலைதல். உடலுமுயிரு நினைவுந் தம்மிற்கலையா (அஷ்டப். அழகரந். 12).

2. To be ruined, destroyed;
அழிதல். காத்தும் படைத்துங் கலைத்துநிற்போர் (அருட்பா, i, விண்ணப்பக்கலி, 50).

3. To be absent-minded, to wander in thought;
நிலைகுலைதல். தியானம் கலைந்துவிட்டது.

4. To be out of tune, as an instrument;
சுருதிகுலைதல். (W.)

5. To be blurred beyond recognition, as the writing on slate;
பலகைமுதலியவற்றில் எழுதப்பட்டவை அவிதல். பலகையிலெழுதியது கைபட்டுக் கலைந்துபோயிற்று. Loc.

6. To glide from one tune into another;
இராகம் மயங்குதல். (W.)