| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
உபயமாதம்
|
உபய ராசிக்கு உரிய மாதம் ; அவை : ஆனி , புரட்டாசி , மார்கழி , பங்குனி .
|
|
உபயர்
|
இருவர் .
|
|
உபயராசி
|
இயக்கம் , நிலை என்னும் இருவகைக்கும் ஏற்ற இராசி ; அவை : மிதுனம் , கன்னி , தனுசு , மீனம் .
|
|
உபயவாதிகள்
|
இருபுறத்தாரையுஞ் சார்ந்து நிற்போர் ; வாதஞ்செய்யும் இருதிறத்தார் , வாதிபிரதிவாதிகள் ; தருக்கவாதம் செய்யும் இருதிறத்தார் .
|
|
உபயவிபூதி
|
ல¦லாவிபூதி நித்திய விபூதிகள் ; முடிவிலின்ப முத்தி உலகு ; உலகியலின்ப முடைய நிலவுலகு .
|
|
உபயவேதாந்தம்
|
வடமொழி , தென்மொழி வேதங்களின் முடிவு .
|
|
உபயவோசை
|
ஈரடுக்கு ஒலி .
|
|
உபயாத்தம்
|
இரு பொருள் .
|
|
உபயார்த்தம்
|
இரு பொருள் .
|
|
உபயோகம்
|
உதவி ; உதவிப்பொருள் ; பயன் ; இலக்கினத்திலும் 2 ,3 ,4 ஆம் இடங்களிலும் ஏழு கோள்களும் நிற்பதாகிய ஒரு யோகம் .
|
|
உபயோகி
|
பயனுடையது ; பயனுடையவன் .
|
|
உபயோகித்தல்
|
காரியத்திற்கு ஏற்பித்தல் ; பயன்படுத்துதல் .
|
|
உபரசம்
|
இழிந்த தாது ; கல்லுப்பு .
|
|
உபரசன்
|
தம்பி .
|
|
உபரதம்
|
வெடியுப்பு .
|
|
உபரதி
|
வெறுத்துத் தள்ளுதல் ; குடும்பப் பற்றின்மை ; செயலொழிகை ; பற்றொழிகை ; இறுதி .
|
|
உபராகம்
|
கிரகணம் ; இராகு ; நிந்தை .
|
|
உபராசன்
|
இளவரசன் .
|
|
உபரி
|
மேல் ; அதிகம் ; ஒரு மீன் ; காண்க : உபரிசுரதம் .
|
|
உபரிகை
|
காண்க : உப்பரிகை .
|
|
உபரிசரர்
|
மேலே திரிவோர் .
|
|
உபரிசுரதம்
|
புணர்ச்சிவகை , ஆண் கீழும் பெண் மேலுமாகப் புணர்தல் .
|
|
உபலக்கணம்
|
ஒரு சொல் ஒழிந்த தன்னினத்தையுந் தழுவல் ; இலட்சியத்தைப் பக்கவுதவியைக் கொண்டு உணர்த்தும் இலட்சணம் .
|
|
உபலட்சணம்
|
ஒரு சொல் ஒழிந்த தன்னினத்தையுந் தழுவல் ; இலட்சியத்தைப் பக்கவுதவியைக் கொண்டு உணர்த்தும் இலட்சணம் .
|
|
உபலம்
|
கல் ; சிறுகல் ; பளிங்கு ;
|
|
உபலம்பம்
|
தோற்றுகை .
|
|
உபலாலனை
|
கொண்டாடுகை .
|
|
உபலாளனம்
|
உபலாலனை ; தூய்தாக்குகை .
|
|
உபலேபனம்
|
சாணியால் மெழுகுகை .
|
|
உபலோத்திரம்
|
விளாம்பிசின் .
|
|
உபவசித்தல்
|
பட்டினியிருத்தல் .
|
|
உபவம்
|
சீந்திற்கொடி .
|
|
உபவனம்
|
நந்தவனம் , பூங்கா , ஊர்சூழ் சோலை ; காஞ்சொறி .
|
|
உபவாசம்
|
உண்ணாநோன்பு ; உணவொழிக்கை ; உணவின்றி இருத்தல் .
|
|
உபவாசி
|
பட்டினி நோன்பு இருப்பவன் .
|
|
உபவீதம்
|
பூணூல் ; இடத்தோளிலிருந்து வலப்பக்கமாய்ப் பூணூல் அணிகை .
|
|
உபவேட்டனம்
|
கூத்தின் அங்கக் கிரியைகளுள் ஒன்று .
|
|
உபநிதி
|
தக்கவனிடத்தில் முத்திரையிட்டு அடைக்கலமாக வைக்கும் பொருள் .
|
|
உபநியாசம்
|
சொற்பொழிவு ; சொல்லத் தொடங்கல் ; முகவுரை .
|
|
உபபத்தி
|
சொல்லும் பொருளை நிறுவக்காட்டும் சான்று ; எடுத்துக்காட்டு ; சாதனம் ; ஏது ; செய்கை ; சேவகம் ; நியாயம் ; சொத்து .
|
|
உபபதி
|
இரண்டாம் அதிகாரி ; சோர நாயகன் .
|
|
உபபலம்
|
துணைவலி .
|
|
உபபாதகம்
|
சிறுபாதகம் .
|
|
உபபிரமா
|
பத்துப் பிரமருள் ஒருவர் , தக்கன் .
|
|
உபபுராணம்
|
அப்பிரதான புராணம் ; பதினெண் புராணங்களிலிருந்து எடுத்துச் சொல்லப்பட்ட பதினெண் சார்பு புராணங்கள் ; மகாபுராணங்களுக்கு அடுத்து வைத்து எண்ணப்படும் சிறு புராணங்கள் 18 .
|
|
உபபுராணம் 18
|
நாரசிங்கம் , சனற்குமாரம் , நாரதீயம் , சிவதன்மம் , துருவாசம் , நந்திகேச்சுரம் , அவுசனம் , காளிகம் , வாருணம் , சாம்பேசம் , பராசரம் , பார்க்கவம் , காபிலம் , வாசிட்டலைங்கம் , சவுரம் , மாரிசம் , ஆங்கிரம் , மானவம் .
|
|
உபம்
|
இரண்டு .
|
|
உபமலம்
|
மனமாசு .
|
|
உபமானம்
|
உவமை , உவமிக்கும் பொருள் ; ஓர் அளவை ; யாதேனும் ஒரு பொருளுக்கு ஒப்புமை கூறுதல் .
|
|
உபமானரகிதம்
|
உவமையற்றது ; ஒப்பில்லாதது .
|
|
உபமிதி
|
உபமானம் பிரமாணத்தினால் வரும் அறிவு .
|
|
உபமேயம்
|
உவமிக்கப்படும் பொருள் , உவமானத்தால் அறிவிக்கப்படும் பொருள் .
|
|
உபமை
|
உவமை ,
|
|
உபயகவி
|
இருமொழிகளில் பாப்புனைய வல்லவன் .
|
|
உபயகுலம்
|
இருமரபு ; தாய் தந்தை மரபுகள் .
|
|
உபயம்
|
இரண்டு ; கோயில் முதலியவற்றிற்குச் செய்யும் தருமம் ; கோயிற்காணிக்கை ; உதவி ; பழைய சுவர்ணாதாயவகை .
|
கலைக் களஞ்சியம்
