koṉ-ṉ-āḷaṉ,
n. <கொன்+ஆள்-.
1. Useless person, person of no concern to anybody;
பயனற்றவன். நம்மருளாக் கொன்னாலந் (கலித். 42, 18).

2. Sinner;
பாவி. வடதிசையுங் கொன்னாளர் சாலப் பலர் (நாலடி, 243).

koṉṉeccaṉ,
n.
A kind of gadfly bitting cattle;
மாட்டிற்பற்றும் ஈவகை. (J.)

koṉṉai,
n. <தொன்னை.
Cup made of leaves;
தொன்னை. Loc.

kostāppar,
n. <E.
Constable;
போலிஸ்சேவகன். (J.)

kō-,
11 v. tr. [K. M. kō.]
1. cf. grath. To string, as beads, flowers, ola leaves; to file; to insert; to thread, as a needle;
மணி ழதலியவற்றினூடு நூலைப்புகுத்தியிணைத்தல். கோத்தணிந்த வெற்பு மணி (பெரியபு. மனக்கஞ். 22).

2. To compose, compile, arrange, reduce to order; to systematise;
ஒழுங்குபடுத்துதல். பார்த்தவிடமெங்கணுங் கொட்டநிலைகுலையாது (தாயு. கருணாகர. 4).

3. To narrate in order;
முறையாகக் கூறுதல். பூமியாண் முறையுங் கோத்தார் (பாரத. சம்பவ.113).

4. To enumerate, recount;
தொகுத்துரைத்தல். கோமின் றுழாய்முடி யாதியஞ்சோதி குணங்களே (திவ். திருவாய். 4, 1, 7).

5. To invent, as a story, in a clever and fitting manner;
சாதுரியமாகக் கதைமுதலியன புனைதல்.

6. To put on, to wear;
உடுத்துதல். கோத்த கல்லாடையும் (தேவா. 509, 2).

7. To clasp, join, interlock, as the hands;
கை பிணைத்தல். குரவை யாய்ச்சியரோடு கோத்ததும் (திவ், திருவாய். 6, 4, 1).

9. To envelop, cover;
கவிந்துகொள்ளுதல். வல்லிருள் கோத்தது கருங்கடல் கொள்ளைகொண்டென (கம்பரா. இலங்கைகேடளவி. 3).

10. To oppose, resist;
எதிர்த்தல். கனலிகோப்பக் காரிரு ளுடைந்த தேபோல் (சீவக. 1290).

1. Emperor;
சக்கரவர்த்தி. கோக்கண்ட மன்னர் குரைகடற் புக்கிலர் (தமிழ்நா. 126).

kō,
n. <gō.
2. Bull;
எருது. ஒரு கோவை யேறி (இலக். வி. 907, உரை).

3. Heaven;
சுவர்க்கம். உயர்கோவைத் தருகோவை (இலக். வி. 907, உரை).

4. Aerial region, sky;
ஆகாயம். (பிங்.)

5. Earth;
பூமி. (பிங்.)

6. Cardinal points, direction;
திசை. (பிங்.)

7. Ray, beam;
கிரணம். (பிங்.)

8. Thunderbolt, as the weapon of Indra;
வச்சிராயுதம். (பிங்.)

9. Arrow.
அம்பு. (பிங்.)

10. Eye;
கண். கோலானைக் கோவழலாற் காய்ந்தார். (தேவா. 520, 7).

11. Speech, word;
சொல். (பிங்.)

12. Water;
நீர். வருகோவைச் சூடி (இலக். வி. 907, உரை).

13. Sap, juice;
இரசம். (தைலவ.)

Jujube tree. See
இலந்தை. (மலை.)

kō-k-katavu,
n. <கோ3 +.
Big door;
பெரிய கதவு. களத்திற்குக் கோக்கதவு கூட்டிவிட்டிருக்கிறது. Nā.

kōkkā-maram,
n. prob. கோ-+கால்1+. Loc.
1. A kind of raft or catamaran;
கடலிற்செலுத்தும் கடுமரவகைகளில் ஒன்று.

2. Scaffold for execution of criminals;
தூக்கு மரம்.

kōkku,
n. <id. cf. U. kōk.
Basting, tacking;
நூலோட்டுகை. Loc.