kōku-kaṭṭu-,
v. intr. <கோகு +.
See கோகுதட்டு-. கோகுகட்டுண் டுழலா தார் (திவ். திருவாய். 3, 5, 4).
.

kōku-taṭṭu-,
v. intr. <கோகு +.
To parade one's strength by patting oneself on the shoulder;
ஆரவாரஞ் செய்தல். கோகுதட்டிடு தனஞ்சயன் (பாரத. நிரைமீட்சி. 68).

kōkulam,
n. <kōkila.
See கோகிலம்1, கோகுலமாய்க் கூவுநரும் (பரிபா. 9, 65).
.

kōkulam,
n.
See கோகிலம்3, 1. (W.)
.

kōkuḷ,
n.
A kind of tree;
மரவகை. கோகுளிலையைக்கொண்டு (ஈடு, 7, 2, 1).

kō-kō-v-eṉal,
n.
Onom. expr. of crying or bawling loudly;
பேரொலி செய்தற்குறிப்பு. கோகோவென்று வந்திருகை தலைபுடைத்து (பாரத. பதினேழாம். 254).

kōṅkam,
n. <id.
See கோங்கிலவு. முறியிணர்க் கோங்கம். (ஐங்குறு. 366).
.

kōṅkalā,
n. perh. கோங்கு + அலர்.
A garment of ancient times;
முற்காலத்து வழங்கிய ஒருவகைத் துகில் (சிலப். 14, 108, உரை.)

kōṅku,
n.
1. Common caung, 1. tr., Hopea wightiana;
கோங்குவகை. (L.)

2. Ironwood at Malabar, Hopea parviflora;
நீர்க்கோங்கு. (L.)

3. See கோங்கிலவு. (மலை.)
.

4. Red cotton tree. See
முள்ளிலவு. (L.)

kōccu-p-peṭṭi,
n. <கோச்சு +.
Driver's box in a bullock carriage;
வண்டியின் முகப்புப் பெட்டி. Loc.

kō-c-ceṅkaṇāṉ,
n.
See கோச்செங்கட்சோழநாயனார் செம்பியன் கோச்செங்கணான் சேர்ந்த கோயில் (திவ். பெரியதி. 6, 6, 1).
.

kōcakāram,
n. <kōša-kāra.
Silk-worm;
பட்டுப்பூச்சி. கோசகாரப் புழுப்போல் (ஞானவா. மனத். 22).

kō-cacāra-pūmi,
n. <gō-sašcāra-bhūmi.
Land allotted for pasturage of cows;
பசுக்கள் மேய்வதற்கென்று விடப்பட்ட நிலம்.

kōcam,
n. <kōša.
1. Egg;
முட்டை. (பிங்.)

2. Sheath, scabbard, case, receptacle;
உறை. (அக. நி.)

3. Sheaths or cases believed to constitute the body. See
பஞ்ச கோசம். பிணங்கிய கோசபாசப் பின்னலை. (கைவல். தத்து. 10).

4. A part of fortress wall;
மதிலுறுப்பு. (பிங்.)

5. Penis;
ஆண்குறி. ஐயர்தங்கோச நோக்கினர் (கந்தபு. ததீசியுத். 54).

6. Womb;
கருப்பை. சஞ்சலமான கோசத் தசையினை (பாரத. சம்பவ. 72).

7. Treasure;
பொக்கிஷம். (திவா.)

8. Treasury;
கொக்கிஷசாலை. ஐம்பெருங் குழுவு மத்திகோசமும் (பெருங். வத்தவ. 9, 5).

9. Treatise, book, vocabulary, dictionary;
அகராதிமுதலிய புத்தகம். காப்பியக் கோசமுங் கட்டிலும் பள்ளியும் (பெருங். உஞ்சை. 38, 167).

10. Register or muniment of title;
பட்டா. Loc.

11. Heap, bundle;
தொகுதி. (பெருங். உஞ்சைக். 38, 167, உரை.)

12. (Nāṭya.) A variety of alikkai, q.v.;
அபிநயத்துக்குரிய அலிக்கைவகை. (சிலப். பக். 92.)

13. Nutmeg tree. See
சாதிக்காய். (மலை.)