| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
ஞாண்
|
கயிறு ; வில்லின் நாண் .
|
|
ஞாத்தல்
|
கட்டுதல் ; பொருந்துதல் .
|
|
ஞாதம்
|
அறியப்பட்டது ; அறிபவன் .
|
|
ஞாதவ்வியம்
|
அறியவேண்டியது .
|
|
ஞாதா
|
ஞானவான் ; அறிகிறவன் .
|
|
ஞாதி
|
பங்காளி , தாயாதி ; சுற்றம் ; தொலையுறவினர் ; பதினோர் உருத்திரருள் ஒருவர் .
|
|
ஞாதிரு
|
அறிபவன் ; ஆன்மா .
|
|
ஞாதுரு
|
அறிபவன் ; ஆன்மா .
|
|
ஞாதுருத்துவம்
|
அறிகிறவனான தன்மை .
|
|
ஞாதேயம்
|
உறவு ; உறவுத்தன்மை .
|
|
ஞாபகக்கருவி
|
அறிதற்கு உதவுங் கருவி .
|
|
ஞாபகக்குறி
|
நினைவூட்டுவதற்கு அடையாளமாக வைத்த பொருள் .
|
|
ஞாபகக்குறிப்பு
|
நினைவூட்டுவதற்குரிய சீட்டு .
|
|
ஞாபகக்குறை
|
நினைவின்மை .
|
|
ஞாபகங்கூறல்
|
குறித்த பொருளை நேரே கூறாது வேறு வகையில் நினைவுபடுத்தும் ஒருவகைத் தந்திரவுத்தி .
|
|
ஞாபகசக்தி
|
நினைவாற்றல் .
|
|
ஞாபகப்படுத்துதல்
|
நினைப்பூட்டுதல் ; நினைவிற் கொள்ளுதல் .
|
|
ஞாபகம்
|
நினைவு ; அறிவு ; குறிப்பிப்பது ; நற்பொருள் ; மேற்கோள் இலக்கியம் ; குறிப்பு .
|
|
ஞாபகம்பண்ணுதல்
|
காண்க : ஞாபகப்படுத்துதல் ; மனப்பாடம் பண்ணுதல் .
|
|
ஞாபகமறதி
|
நினைவின்மை .
|
|
ஞாபகவேது
|
அறிவிற்குக் காரணமாயது .
|
|
ஞாபித்தல்
|
நினைப்பூட்டுதல் .
|
|
ஞாய்
|
தாய் ; உன் தாய் .
|
|
ஞாயம்
|
காண்க : நியாயம் .
|
|
ஞாயில்
|
கோட்டையின் ஏவறை .
|
|
ஞாயிறு
|
சூரியன் ; ஞாயிற்றுக்கிழமை ; சௌரமாதம் .
|
|
ஞாயிறுதிரும்பி
|
காண்க : சூரியகாந்தி .
|
|
ஞாயிறுபோது
|
உச்சிப்போது .
|
|
ஞாயிறுவணங்கி
|
ஒரு செடிவகை .
|
|
ஞாலம்
|
உலகம் , பூமி , நிலம் ; உயர்ந்தோர் ; மாயவித்தை .
|
|
ஞாலமாது
|
ஊமத்தை ; நிலமகள் .
|
|
ஞாலித்தட்டு
|
சிற்றுருக்களோடு சேர்த்து மகளிர் கழுத்தில் அணியும் அணிகலவகை .
|
|
ஞாலுத்தட்டு
|
சிற்றுருக்களோடு சேர்த்து மகளிர் கழுத்தில் அணியும் அணிகலவகை .
|
|
ஞாலுதட்டு
|
சிற்றுருக்களோடு சேர்த்து மகளிர் கழுத்தில் அணியும் அணிகலவகை .
|
|
ஞாலுதல்
|
தொங்குதல் ; பொழுதுசாய்தல் .
|
|
ஞாழ்
|
யாழ் .
|
|
ஞாழல்
|
காண்க : புலிநகக்கொன்றை ; மயிற் கொன்றைமரம் ; பொன்னாவிரை ; குங்குமமரம் ; கோங்குமரம் ; மரவயிரம் ; ஆண்மரம் ; மல்லிகைவகை .
|
|
ஞாழல்மாது
|
காண்க : ஊமத்தை .
|
|
ஞாழி
|
வள்ளைக்கொடி .
|
|
ஞாளம்
|
தண்டு .
|
|
ஞாளி
|
நாய் ; கள் .
|
|
ஞாளிதம்
|
காண்க : ஞாழி .
|
|
ஞாளியூர்தி
|
நாயை ஊர்தியாக உடைய வைரவன் .
|
|
ஞாற்சி
|
தொங்குகை .
|
|
ஞாற்று
|
தொங்குகை .
|
|
ஞாற்றுதல்
|
தொங்கவிடுதல் .
|
|
ஞாறுதல்
|
மணம்வீசுதல் ; தோன்றுதல் .
|
|
ஞான்றஞாயிறு
|
சூரியன் மறையும் நேரம் .
|
|
ஞான்று
|
நாள் ; காலத்தில் ; ஓர் இடைச்சொல் .
|
|
ஞான்றுகொள்ளுதல்
|
கழுத்திற் சுருக்கிட்டுச் சாதல் .
|
|
ஞான்றை
|
காலம் .
|
|
ஞானக்கண்
|
அறிவாகிய பார்வை .
|
|
ஞானக்கந்தம்
|
காண்க : விஞ்ஞானம் .
|
|
ஞானக்காட்சி
|
இறையறிவு ; காண்க : ஞானதிருட்டி .
|
|
ஞானக்கூத்தன்
|
ஞானத்தில் கூத்தாடும் சிவன் .
|
|
ஞானக்கை
|
பரஞானமாகிய முத்திசாதனம் .
|
|
ஞானகிருதம்
|
தெரிந்து செய்த பாவம் .
|
|
ஞானசத்தி
|
முத்தி எய்துமாறு செய்யும் சிவபிரானது சத்தி .
|
|
ஞானசபை
|
ஞானம் விளங்கும் சிதம்பரத்தில் உள்ள சிற்சபை .
|
|
ஞானசமாதி
|
துறவிகள் நிட்டையின்பொருட்டு நேராக நிமிர்ந்திருக்கும் நிலை .
|
|
ஞானசரிதன்
|
ஞானநெறியில் ஒழுகுபவன் .
|
|
ஞானசரீரம்
|
அறிவுமயமான உடம்பு .
|
|
ஞானசாதகன்
|
மோட்சசாதன முறையில் ஞானநெறி அடையவேண்டி முயல்பவன் .
|
|
ஞானசாதனம்
|
மோட்சசாதன முறையில் ஞானநெறி அடைதற்கு வேண்டும் பயிற்சி .
|
|
ஞானசாதனை
|
மோட்சசாதன முறையில் ஞானநெறி அடைதற்கு வேண்டும் பயிற்சி .
|
|
ஞானசித்தன்
|
அறிவு கைவரப்பெற்றவன் .
|
|
ஞானசுகம்
|
இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்து நிற்கும் பேரின்ப மகிழ்ச்சி .
|
|
ஞானசூனியன்
|
அறிவற்றவன் .
|
|
ஞானத்தாளன்
|
காண்க : ஞானி .
|
|
ஞானத்தில் ஞானம்
|
ஞானநிட்டை கூடுகை .
|
|
ஞானத்தில்யோகம்
|
ஞானத்தைச் சிந்தித்துத் தெளிகை .
|
|
ஞானத்திறைவி
|
அறிவிற்குரிய பெண்தெய்வமான கலைமகள் .
|
|
ஞானதிட்டி
|
ஞானத்தால் அறிதல் ; முக்கால உணர்ச்சி ; ஆசாரிய அருள் .
|
|
ஞானதிருட்டி
|
ஞானத்தால் அறிதல் ; முக்கால உணர்ச்சி ; ஆசாரிய அருள் .
|
|
ஞானதீட்சை
|
ஞானவுபதேசவகை ; ஞான ஸ்நானக்கிரியை .
|
கலைக் களஞ்சியம்
