| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
அவபிருதம்
|
வேள்வி முடிவில் நீராடுகை .
|
|
அவபுத்தி
|
கெடுமதி .
|
|
அவம்
|
வீண் ; பயனின்மை ; கேடு ; ஆணை ; அழைப்பு ; வேள்வி ; ஆகாயத்தாமரை .
|
|
அவமதி
|
அவமானம் ; நிந்தனை ; இகழ்ச்சி .
|
|
அவமதிச்சிரிப்பு
|
இகழ்ச்சி நகை .
|
|
அவமதித்தல்
|
இகழ்தல் .
|
|
அவமதிப்பு
|
இகழ்ச்சி .
|
|
அவமரணம்
|
காண்க : அகாலமிருத்து .
|
|
அவமரியாதை
|
மரியாதைக் குறைவு .
|
|
அவமழை
|
கேடு விளைக்கும் மழை .
|
|
அவமாக்குதல்
|
வீணாக்குதல் .
|
|
அவமானம்
|
காண்க : அவமதிப்பு .
|
|
அவமானித்தல்
|
இகழுதல் .
|
|
அவமிருத்து
|
காண்க : அகாலமிருத்து .
|
|
அவயங்காத்தல்
|
காண்க : அடைகாத்தல் .
|
|
அவயம்
|
அடைக்கலம் புகுவோன் ; புகலிடம் ; அடைகாக்கை ; வெட்டிவேர் ; இரைச்சல் .
|
|
அவயவம்
|
உடலின் உறுப்பு ; அங்கம் ; இலாமிச்சைச் செடி .
|
|
அவயவி
|
உறுப்புள்ளது ; உடல் ; அவை உறுப்பினன் .
|
|
அவயோகம்
|
தீய நிகழ்ச்சி .
|
|
அவர்
|
அவன் , அவள் என்பதன் பன்மைச் சொல் ; ஒருவரைக் குறிக்கும் பன்மைச் சொல் .
|
|
அவர்கள்
|
காண்க : அவர் ; ஒருவர் பெயரை அடுத்து வழங்கும் மரியாதைச் சொல் .
|
|
அவர்ணியம்
|
உவமானம் .
|
|
அவர்வயின்விதும்பல்
|
பிரிவின்கண் தலைமகனும் தலைமகளும் வேட்கை மிகுதியால் ஒருவரிடம் ஒருவர் செல்ல விரைதல் .
|
|
அவரகாத்திரம்
|
கால் .
|
|
அவரசன்
|
தம்பி .
|
|
அவரசை
|
தங்கை .
|
|
அவரம்
|
பிந்தியது ; யானையின் பின்னங்காற் புறம் .
|
|
அவராகம்
|
இச்சையின்மை .
|
|
அவராத்திரி
|
வீணான இரவு .
|
|
அவரூபம்
|
உருவக்கேடு , விகாரவடிவம் .
|
|
அவரை
|
அவரைக்கொடி .
|
|
அவரைப்பிராயம்
|
குழந்தைப்பருவம் .
|
|
அவரோகணம்
|
இறங்குகை ; விழுது ; இசை முறையில் வரும் கமகம் பத்தனுள் ஒன்று ; வேதத்தைத் திருப்பிச் சொல்லுகை .
|
|
அவரோகம்
|
இறங்குகை ; விழுது ; இசை முறையில் வரும் கமகம் பத்தனுள் ஒன்று ; வேதத்தைத் திருப்பிச் சொல்லுகை .
|
|
அவரோகி
|
ஆலமரம் .
|
|
அவரோதம்
|
அந்தப்புரம் ; அரண்மனை ; மறைவு ; வேலி ; முற்றுகை .
|
|
அவரோதனம்
|
அந்தப்புரம் ; அரண்மனை ; மறைவு ; வேலி ; முற்றுகை .
|
|
அவரோபணம்
|
இறக்குதல் ; வேரோடு பிடுங்கல் .
|
|
அவல்
|
நெல் இடியல் ; விளைநிலம் ; பள்ளம் ; குளம் .
|
|
அவலச்சுவை
|
ஒன்பான் சுவைகளுள் ஒன்று , துன்பச்சுவை .
|
|
அவலச்சுழி
|
தீவினை .
|
|
அவலட்சணம்
|
அழகின்மை .
|
|
அவலம்
|
துன்பம் ; வறுமை ; பலவீனம் ; கவலை ; கேடு ; குற்றம் ; நோய் ; அழுகை ; அவலச்சுவை ; மாயை ; பயன்படாது ஒழிதல் ; இடப்பக்கம் .
|
|
அவலம்பம்
|
சார்பு ; பற்றுக்கோடு .
|
|
அவதிகத்தம்
|
கடல்நுரை .
|
|
அவதிகாரகம்
|
நீக்கப் பொருளைக் காட்டும் உருபுடைப் பெயர் .
|
|
அவதிஞானம்
|
முற்பிறப்பை அறியும் அறிவு : சேய்மையில் உள்ளவற்றைப் பொறி உதவியின்றி உணரும் உணர்ச்சி ; முக்காலத்தையும் அறியும் அறிவு .
|
|
அவதும்பரம்
|
அத்திப்பழம் .
|
|
அவதூதம்
|
நூற்றெட்டு உபநிடதங்களுள் ஒன்று முழுத் துறவு அம்மணம் .
|
|
அவதூதன்
|
முற்றத் துறந்தவன் நிர்வாண சன்னியாசி .
|
|
அவதூதி
|
முற்றத் துறந்தவன் நிர்வாண சன்னியாசி .
|
|
அவதூறு
|
பழிச்சொல் .
|
|
அவந்தரை
|
சீர்கேடு பயனின்மை ; அநாத நிலை .
|
|
அவந்தன்
|
பயனற்றவன் .
|
|
அவந்தி
|
முக்திநகர் ஏழனுள் ஒன்றாகிய உச்சயினி ; காடி ; கிளி ; பிள்ளை பெற்றவள் ; காய்க்கும் மரம் ; ஈற்றுப்பசு கோவைக்கொடி .
|
|
அவந்திக்கண்ணி
|
வெருகஞ்செடி .
|
|
அவந்திகை
|
உச்சயினி ; கிளி .
|
|
அவந்திசோமம்
|
காடி ; புளித்த கஞ்சி .
|
|
அவந்தன்
|
தலைகுனிந்து வணங்குவோன் .
|
|
அவநாசி
|
கலைமகள் .
|
|
அவநியாயம்
|
அநியாயம் , நீதியின்மை .
|
|
அவநீதன்
|
நீதியற்றவன் .
|
|
அவநுதி
|
ஒன்றன் தன்மையை மறுத்துவேறொன்றன் தன்மையை ஏற்றிக் கூறும் அணி புகழ்தல் .
|
|
அவநெறி
|
தீயவழி , பாவவழி .
|
|
அவப்படுதல்
|
பயனின்றாதல் .
|
|
அவப்பலம்
|
தீப்பயன் .
|
|
அவப்பிரசவம்
|
ஆறு மாதத்துக்குமேல் நிகழும் கரு அழிவு .
|
|
அவப்பிரஞ்சம்
|
ஒருவகைப் பிராகிருத மொழி ; இழிசினர் பேசும் வடமொழி .
|
|
அவப்பிரஞ்சனம்
|
ஒருவகைப் பிராகிருத மொழி ; இழிசினர் பேசும் வடமொழி .
|
|
அவப்பேர்
|
இகழ்மொழி .
|
|
அவப்பொழுது
|
வீண்காலம் .
|
|
அவபத்தி
|
பத்தி இன்மை ; மூடபத்தி .
|
|
அவபத்தியம்
|
பத்தியக்கேடு .
|
|
அவபிரதம்
|
வேள்வி முடிவில் நீராடுகை .
|
கலைக் களஞ்சியம்
