| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
அவசானம்
|
எல்லை ; முடிவு ; இறப்பு .
|
|
அவசித்தாந்தம்
|
தவறான முடிவு .
|
|
அவசியம்
|
இன்றியமையாமை ; கட்டாயம் ; உறுதி .
|
|
அவடி
|
இடுதிரை .
|
|
அவிடி
|
இடுதிரை .
|
|
அவடு
|
பிடர் ; குழி ; கிணறு .
|
|
அவண்
|
அவ்விடம் ; அவ்விதம் .
|
|
அவணம்
|
இருபதினாயிரம் கொட்டைப்பாக்கு .
|
|
அவணன்
|
திண்ணியன் ; செல்வாக்குடையவன் .
|
|
அவணி
|
நன்மை .
|
|
அவத்தம்
|
காண்க : அபத்தம் ; பயனற்றது ; கேடு ; நாய்வேளைப் பூண்டு .
|
|
அவத்தன்
|
பயனற்றவன் .
|
|
அவத்தியம்
|
குற்றம் .
|
|
அவத்திரியம்
|
ஆபத்து , கேடு .
|
|
அவத்துறை
|
தீயவழி .
|
|
அவத்தை
|
நிலை ; வேதனை ; மனநிலை ; ஆன்மாவுக்குண்டாகும் சாக்கிர முதலியநிலை ; பாலிய முதலிய மானிடப் பருவங்கள் .
|
|
அவத்தைப்பிரயோகம்
|
அறுபத்து நான்கு கலையுள் சூனியம் வைத்துக் கொல்லும் வித்தை .
|
|
அவதஞ்சம்
|
செவிமலர்ப்பூ ; தலைமாலை .
|
|
அவதந்திரம்
|
சூழ்ச்சி ; சதியோசனை .
|
|
அவதரம்
|
சமயம் .
|
|
அவதரித்தல்
|
பிறத்தல் ; தங்குதல் .
|
|
அவதாதம்
|
தூய்மை ; பொன்மை ; வெண்மை அழகு .
|
|
அவதாரணம்
|
அவதாரம் ; தேற்றம் ; உறுதி ; முகவுரை .
|
|
அவதாரம்
|
இறங்குகை ; உயர்பிறப்பு ; பிரிக்கை ; தீர்த்தத்துறை .
|
|
அவதாரிகை
|
முகவுரை ; முன்னுரை .
|
|
அவதானம்
|
மேன்மைச் செயல் ; கவனம் ; நினைவாற்றல் ; சாதுரியம் ; பிரிவு ; ஒரே சமயத்தில் பல பொருள்களைக் கவனிக்கை ; வரம்பு மீறுகை ; மனஒருமைப்பாடு ; முடிவு .
|
|
அவதானி
|
கருத்துள்ளவன் ; வேதங்களில் தேர்ச்சியுள்ளவன் ; அவதானம் செய்வோன் .
|
|
அவதி
|
துன்பம் ; எல்லை ; தவணை ; அளவு ; கணக்கு ; ஐந்தாம் ; வேற்றுமை ; எல்லைப்பொருள் ; அவதிஞானம் ; பரிச்சேதம் ; காலம் ; குழி ; விடுமுறை .
|
|
அவ்வியத்தன்
|
கடவுள் ; அறிவிலி .
|
|
அவ்வியம்
|
மனக்கோட்டம் ; பொறாமை , வஞ்சகம் ; தேவர்க்கிடும் பலி ; காண்க : அவ்வியயம் .
|
|
அவ்வியயம்
|
அழியாதது ; இடைச்சொல் .
|
|
அவ்வியயன்
|
அழிவில்லாதவன் ; கடவுள் .
|
|
அவ்வை
|
தாய் ; கிழவி ; தவப்பெண் ; காண்க : ஔவை .
|
|
அவ்வோன்
|
அவன் .
|
|
அவ
|
கீழ் முதலிய பொருள்களைக் குறித்து வரும் ஒரு வடமொழி முன்னொட்டு ; எதிர்மறை முதலியவற்றைக் குறிக்க வரும் ஒரு வடமொழி முன்னொட்டு .
|
|
அவக்கவக்கெனல்
|
விரைவுக் குறிப்பு ; ஓர் ஒலிக்குறிப்பு .
|
|
அவக்கிரகம்
|
தடை ; மழையின்மை ; யானை நெற்றி .
|
|
அவக்கிரசம்
|
காடி .
|
|
அவக்குறி
|
கேடு காட்டும் குறி .
|
|
அவக்கொடை
|
தகுதியற்றவர்க்குத் தரும் பொருள் ; பயனற்ற அறம் .
|
|
அவகடம்
|
வஞ்சகம் ; தீச்செயல் ; தீவினை .
|
|
அவகதவாய்
|
கீழக்காய்நெல்லிப் பூண்டு .
|
|
அவகதி
|
தாழ்ந்தநிலை .
|
|
அவகாசம்
|
சமயம் ; இடம் ; திராணி ; உரிமை .
|
|
அவகாசமுறி
|
பாகபத்திரம் .
|
|
அவகாயம்
|
வானம் .
|
|
அவகாரம்
|
முதலை ; போர் முதலியவற்றில் இளைப்பாறுகை ; சூது ; களவு ; கொள்ளை ; பொருள் ; அழைப்பு .
|
|
அவகிருத்தியம்
|
கெட்ட செய்கை .
|
|
அவகீதம்
|
பலர் பழித்தது ; அபவாதம் ; வசைப்பாட்டு .
|
|
அவகீர்த்தி
|
புகழ்க்கேடு .
|
|
அவகுண்டனம்
|
மூடுகை ; முகத்தை மறைக்கும் துணி .
|
|
அவகுணம்
|
தீக்குணம் .
|
|
அவகேசி
|
பூத்தும் காயாத மரம் .
|
|
அவகேடு
|
பெருந்தீங்கு .
|
|
அவச்சாவு
|
காண்க : அகாலமிருத்து .
|
|
அவச்சின்னம்
|
குறிப்பிட்டு வேறுபடுத்தப்பட்டது .
|
|
அவச்சுழி
|
தீவினை .
|
|
அவச்சேதகம்
|
வேறுபடுத்தும் தன்மை .
|
|
அவச்சொல்
|
பழிச்சொல் .
|
|
அவசகுனம்
|
தீநிமித்தம் .
|
|
அவசங்கை
|
அவமரியாதை .
|
|
அவசத்தம்
|
அமங்கல ஒலி ; பிழைச் சொல் .
|
|
அவசம்
|
தன்வசப்படாமை .
|
|
அவசர்ப்பிணி
|
வாழ்நாள் ; போகம் முதலியவை சுருங்கும் காலம் .
|
|
அவசரக்குடுக்கை
|
பதற்றக்காரன் .
|
|
அவசரம்
|
சமயம் ; விரைவு ; இன்றியமையாமை ; கோலம் ; மழை ; ஆண்டு ; அரசாங்கப் பதவிகளுள் ஒன்று .
|
|
அவசன்
|
தன்வசம் இழந்தவன் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
