| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
காரணகர்த்தா
|
முதற்கடவுள்
|
|
காரணகுரு
|
ஞானதேசிகன் , வீடுபேறு அடைதற்குக் காரணமான ஞானகுரு .
|
|
காரணச்சிறப்புப்பெயர்
|
காரணத்தால் ஓரினத்தில் ஒன்றற்குச் சிறப்பாக வரும் பெயர்ச்சொல் .
|
|
காரணச்சொல்
|
கதை .
|
|
காரணசரீரம்
|
ஐம்பூதச் சேர்க்கையால் பருவுடலுக்குக் காரணமாயுள்ள நுண்ணுடல் .
|
|
காரணப்பெயர்
|
யாதானும் ஒரு காரணம் பற்றி வழங்கும் பெயர்
|
|
காரணப் பொதுப்பெயர்
|
காரணத்தாற் பலவற்றிற்கும் பொதுவாய் வரும் பெயர்
|
|
காரணம்
|
மூலம் ; ஏது ; கருவி ; நோக்கம் ; வழிவகை ; சிவாகமங்கள் இருபத்தெட்டனுள் ஒன்று
|
|
காரணமரபு
|
காரணக்குறி மரபு ; காரணம்பற்றித் தொன்றுதொட்டு வழங்கும் பெயர்ச்சொல்
|
|
காரணமாயை
|
உடம்பு முதலியவற்றின் தோற்றத்திற்குக் காரணமாயுள்ள பொருள்
|
|
காரணமாலை
|
ஓர் அணி , பின்பின்னாக வருவனவற்றிற்கு முன்முன்னாக வருவனவற்றைக் காரணங்களாகவேனும் காரியங்களாகவேனும் சொல்லும் அணி .
|
|
காரணவணு
|
உலகப் படைப்புக்கு ஒருங்கு பல தொக்குக் காரணமாகும் பரமாணுக்கள்
|
|
காரணவன்
|
மூலகாரணனான கடவுள் ; கணக்கன் ; குடும்பத் தலைவன்
|
|
காரணவாகுபெயர்
|
காரணம் காரியத்திற்கு ஆகிவரும் பெயர்ச்சொல்
|
|
காரணவாராய்ச்சி
|
காரணம் குறைவின்றியிருந்தும் காரியம் பிறவாமையைச் சொல்லும் அணி .
|
|
காரணவிடுகுறி
|
ஒருகாற் காரணப்பெயராயும் ஒருகால் இடுகுறிப்பெயராயும் இருக்கும் பெயர்ச்சொல்
|
|
காரணவிலக்கணை
|
காரணத்தைக் காரியமாகக் கூறும் அணி .
|
|
காரணன்
|
மூலமானவன் , கடவுள் ; தலைவன் ; மிருதபாடாணம் .
|
|
காரணாவத்தை
|
காரியாவத்தைகட்குக் காரணமாக இருக்கும் அவத்தை .
|
|
காரணி
|
பார்வதிதேவி
|
|
காரணிக்கம்
|
வரலாறு , சரித்திரம் , செபமாலை
|
|
காரணிகன்
|
நடுநிலையாளன் ; ஆய்வாளன்
|
|
காரணீகம்
|
ஆய்ந்து அறிதற்குரிய பண்பு
|
|
காரத்திரி
|
அறுத்த புண் முதலியவற்றில் உட்செலுத்தும் காரமருந்து தோய்த்த சீலைத்திரி
|
|
காரப்பசை
|
குன்றிமணியையும் சீனிக்காரத்தையும் அரைத்துச்சேர்த்துத் தட்டார் பயன்படுத்தும் ஒருவகைப் பசை .
|
|
காரப்பொடி
|
எரிவுண்டாக்கும் மருந்து ; பற்றாசு ; சிறுமீன் வகை .
|
|
கார்மணி
|
கரிசலாங்கண்ணி
|
|
கார்மலி
|
கடல்
|
|
கார்முகம்
|
வில் ; பஞ்சுகொட்டும் வில் ; மூங்கில்
|
|
கார்முகில்
|
கருக்கொண்ட மேகம் ; கார்காலத்து மேகம் ; கருமுகில் பாடாணம் .
|
|
கார்முல்லை
|
பிரிந்த தலைவன் வருமுன் அவன் வருவதற்குரிய கார்ப்பருவத்தின் குறியாக மேகம் முன்வந்ததைக் கூறும் புறத்துறை .
|
|
கார்வண்ணர்
|
அசுரர் .
|
|
கார்வண்ணன்
|
திருமால் .
|
|
கார்வலயம்
|
கடல்
|
|
கார்வழலை
|
இராசமாநாகம்
|
|
கார்வா
|
கடல் மீன் வகை
|
|
கார்வாரி
|
செயலாளன்
|
|
கார்வினை
|
பாவத்தொழில்
|
|
கார்வெள்ளி
|
மட்டவெள்ளி
|
|
கார்வை
|
இசையில் நாதநீட்சி
|
|
காரக்கருணை
|
காறுகருணை , கருணைக்கிழங்கு
|
|
காரக்கழிச்சல்
|
அசீரண பேதிவகை
|
|
காரகக்கருவி
|
தொழிலை இயற்றுவிக்கும் கருவி
|
|
காரகபஞ்சகம்
|
காண்க : கருமேந்திரியம் ; நாக்கு , கை , கால் , எருவாய் , கருவாய் என்னும் உறுப்புகள் .
|
|
காரகம்
|
வேற்றுமையுருபேற்ற பெயர்வினை கொண்டு முடியும் நிலை ; சிறைச்சாலை ; மேகநோய் .
|
|
காரகமுதற்கருவி
|
செய்கையின் முதற்காரணம் .
|
|
காரகவேது
|
தொழில் நிகழ்ச்சிக்குக் கருவியாயுள்ள ஏது .
|
|
காரகன்
|
செய்வோன் ; படைப்போன் ; சூரிய ரேகாமிசம்
|
|
காரங்கட்டுதல்
|
நீலச்சாயத்தை உறுதியாக்குதல் ; உறைப்பு மருந்து கூட்டுதல்
|
|
காரச்சீலை
|
புண்ணுக்கிடும் மருந்துச்சீலை
|
|
காரசாரம்
|
அளவோடு அமைந்த காரச்சுவை
|
|
காரடம்
|
சாலவித்தை
|
|
காரடவித்தை
|
சாலவித்தை
|
|
காரடன்
|
வித்தைக்காரன்
|
|
காரடை
|
ஒருவகைப் பணியாரம்
|
|
காரண்டம்
|
நீர்க்காக்கை
|
|
காரணக்குறி
|
காரணப்பெயர் ; முன்னறிகுறி
|
|
காரணக்குறிமரபு
|
தொன்றுதொட்டு வருங்காரணப்பெயர்
|
|
காரணக்குறியாக்கம்
|
காரணம் பற்றிப் படைத்துக் கொள்ளும் பெயர்ச்சொல்
|
கலைக் களஞ்சியம்
