| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
காராம்பசு
|
நாக்கும் முலைக்காம்பும் கருநிறமாக உள்ள பசு இனம் .
|
|
காராம்பி
|
எருது பூட்டி நீரிறைக்கும் கருவிவகை .
|
|
காராமணி
|
ஒருவகைப் பயறு , பெரும்பயறு .
|
|
காராளர்
|
வேளாளர் ; வணிகர் ; முற்காலத்திருந்த ஒரு முருட்டுச் சாதியார் ; தென்னார்க்காட்டு மாவட்டத்திலுள்ள மலைவாழ்நரான ஒரு வேடச்சாதியார் .
|
|
காரான்
|
எருமை ; கருநிறப் பசு .
|
|
காரானை
|
மேகம் .
|
|
காரி
|
கருமை ; கருநிறம் உடையது ; கரிக்குருவி ; காகம் ; சனி ; நஞ்சு ; கரிய எருது ; காரீயம் ; வாசுதேவன் ; ஐயனார் ; வயிரவன் ; இந்திரன் ; கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன் ; காரி நாயனார் ; ஓர் ஆறு ; ஆவிரைச் செடி ; கண்டங்கத்திரி ; செய்பவன் ; பதினாறு படியளவு ; வெண்காரம் ; காரி வள்ளலின் குதிரை ; களர் ; முதுநிலம் ; கீழ்மகன் ; தொழிற்சாலை .
|
|
காரிக்கன்
|
வெளுக்காத வெள்ளைத்துணி .
|
|
காரிக்குதிரை
|
கருநிறக் குதிரை ; ஐயனாரது குதிரை .
|
|
காரிக்கூன்
|
ஒருவகைக் காளான் .
|
|
காரிகம்
|
காரகம் ; மேகநோய் ; வாதனை ; காவிக்கல் .
|
|
காரிகை
|
பெண் ; அழகு ; அலங்காரம் ; கட்டளைக் கலித்துறை ; ஓர் யாப்பிலக்கண நூல் ; ஒரு நிறை ; வாதனை .
|
|
காரிப்பிள்ளை
|
கரிக்குருவி .
|
|
காரிப்புள்
|
கரிக்குருவி .
|
|
காரிமை
|
கொடிவேலி .
|
|
காரியக்காரன்
|
செயலாளன் ; ஊரதிகாரியின் பதிலாள் ; வேலையில் திறமையுள்ளவன் ; தன்னலம் நாடுவோன் .
|
|
காரியக்கெட்டி
|
திறமையாளன் , தொழிலில் வல்லவன் ; வேலைத்திறம் .
|
|
காரியகர்த்தா
|
தொழில் நடத்துவோன் ; மேலதிகாரி .
|
|
காரியகரம்
|
பயனுடைய செயல் .
|
|
காரியகாரன்
|
காரியத்தலைவன் ; காரியம் பார்ப்போன் .
|
|
காரியகுரு
|
பொருளுக்காகக் கற்பிக்கும் ஆசிரியன் .
|
|
காரியகேவலம்
|
உடலத்தைப் பெற்ற ஆன்மா ஐம்புல நுகர்ச்சி நீங்கி இளைப்பாறும் பொருட்டு மூலாதாரத்தில் ஒடுங்கிக்கிடக்கும் நிலை .
|
|
காரியசகலம்
|
உடலத்தைப் பெற்ற ஆன்மா தொழிற்பட்டு ஐம்புலன்களை நுகரும் நிலை .
|
|
காரியசாதகம்
|
காரியத்தைச் சிந்திக்கச்செய்வது .
|
|
காரியசாதனம்
|
துணைக்கருவி .
|
|
காரியசித்தி
|
காரியானுகூலம் , செயல் முடித்தல் .
|
|
காரியசுத்தம்
|
உடலைப் பெற்ற ஆன்மா ஒழுக்கமும் செயற்படுமின்றி இறைவன் திருவடியை நினைந்துசெல்லும் நிலை .
|
|
காரியஞ்செலுத்துதல்
|
தொழில் நடத்துதல் .
|
|
காரியத்தடை
|
தொடங்கிய செயலுக்கு நேரும் இடையூறு .
|
|
காரியத்தலைவன்
|
மேலதிகாரி .
|
|
காரியத்தவறு
|
விரும்பியது கைகூடாமை ; செயற்கேடு .
|
|
காரியத்தன்
|
காண்க : காரியகாரன் .
|
|
காரியத்தாழ்ச்சி
|
செயல் கைகூடாமை .
|
|
காரியத்துக்குவருதல்
|
பயன்படுதல் .
|
|
காரியத்தை மடித்தல்
|
குதர்க்கம் பேசுதல் .
|
|
காரியத்தோன்
|
செயல் பார்க்கும் அதிகாரி .
|
|
காரியதரிசி
|
ஒரு சபையின் செயல்களை நடத்தி வைப்பவன் .
|
|
காரியதுரந்தரன்
|
செயற்பொறுப்பு வகித்தலில் வல்லவன் .
|
|
காரியப்படுதல்
|
தொழிற்படுதல் ; கைகூடுதல் .
|
|
காரம்
|
உறைப்பு ; கார்ப்புப்பு ; சாம்பலுப்பு ; சீலையின் அழுக்குவாங்குங் காரம் ; சாயமிடுங்காரம் ; வெண்காரம் ; அக்கரகாரம் ; அழிவு ; திருநீறு ; சினம் ; மரவயிரம் ; எழுத்தின்சாரியை ; பொன் ; தொழில் ; உறுதி ; வலிமை ; முயற்சி .
|
|
காரம்போடுதல்
|
ஆடை முதலியவற்றிற்குக் காரம்வைத்தல் ; உணவுப்பொருளுக்குக் காரஞ்சேர்த்தல் .
|
|
காரமருந்து
|
மகப்பெற்ற பெண்களுக்குக் கொடுக்குங் காயமருந்து ; தோலை எரித்துத் தின்னும் மருந்து .
|
|
காரர்
|
அச்சமுள்ளோர் ; செய்வோர் .
|
|
காரல்
|
ஒருமீன் ; காறல் ; தொண்டையில் உண்டாகும் கறகறப்பு .
|
|
காரவல்லி
|
பாகற்காய் .
|
|
காரளத்தல்
|
நெல்லளத்தல் .
|
|
காரறிவு
|
மயக்கம் பொருந்திய அறிவு .
|
|
காரறுத்தல்
|
கார்நெற்பயிரை அறுவடை செய்தல் .
|
|
காரன்
|
உரியவன் ; செய்வோன் ; ஆண்பாற் பெயர் விகுதி ; சோரபாடாணம் .
|
|
காரா
|
எருமை ; கருநிறப் பசு .
|
|
காராகிரகம்
|
சிறைச்சாலை .
|
|
காராஞ்சி
|
நீர் இறைக்கும் ஒருவகைக் கருவி .
|
|
காராடு
|
வெள்ளாடு .
|
|
காராண்மை
|
நிலத்தைப் பயிரிடுங் குடியுரிமை ; ஒரு பழைய வரி .
|
|
காராப்பூந்தி
|
ஒருவகைத் தின்பண்டம் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
