| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
அதிசாரணம்
|
காண்க : மாவிலிங்கம் .
|
|
அதிசாரம்
|
வயிற்றுப்போக்கு ; கோள்களின் மீறிய நடை ; அதிமதுரம் ; கல்லுப்பு .
|
|
அதிட்டம்
|
நற்பேறு ; பார்க்கப்படாதது நல்வினைப்பயன் ; நல்லனுபோகம் ; இன்ப துன்பங்களுக்குக் காரணமானது ; மிளகு .
|
|
அதிட்டாத்திரு
|
தலைமை தாங்குபவன் ; ஆளும் தலைவன் .
|
|
அதிட்டாதா
|
தலைமை தாங்குபவன் ; ஆளும் தலைவன் .
|
|
அதிட்டானம்
|
நிலைக்களம் ; நிலைபெறும் இடம் .
|
|
அதிட்டித்தல்
|
ஆவாகனமாதல் ; நிலைக்களமாகக் கொள்ளுதல் .
|
|
அதிதல்சிலேட்டுமம்
|
ஒருவகைச் சிலேட்டுமநோய் .
|
|
அதிதனச்செல்வன்
|
குபேரன் .
|
|
அதிதனு
|
பொன் .
|
|
அதர்
|
வழி ; முறைமை ; புழுதி ; நுண்மணல் ; ஆட்டின் கழுத்திலே தொங்கும் உறுப்பு .
|
|
அதர்கோள்
|
வழிப்பறி .
|
|
அதர்ப்படுதல்
|
வழியில் தோன்றுதல் ; நெறிப்படுதல் .
|
|
அதர்மணிகன்
|
வாங்கின கடனைத் தராதவன் ; கடன் வாங்கிக் கெட்டவன் .
|
|
அதர்மம்
|
அறமல்லாதது , பாவம் .
|
|
அதர்வணம்
|
நான்காம் வேதம் .
|
|
அதர்வம்
|
நான்காம் வேதம் .
|
|
அதர்வை
|
வழி ; கொடிவகை .
|
|
அதரம்
|
உதடு ; இழிவு ; கீழ் ; கீழுதடு ; மஞ்சள் .
|
|
அதரிகொள்ளுதல்
|
கதிரைக் கடாவிட்டு உழக்குதல் ; பகையழித்தல் .
|
|
அதரிடைச்செலவு
|
வீரர் நிரைமீட்சிக்குப் புறப்படும் புறத்துறை .
|
|
அதரிதிரித்தல்
|
காண்க : அதரிகொள்ளுதல் .
|
|
அதலகுதலம்
|
கலகம் , குழப்பம் .
|
|
அதலம்
|
கீழ் ஏழு உலகங்களுள் முதலாவது ; பள்ளம் ; பின்பு .
|
|
அதலன்
|
கடவுள் , இறை .
|
|
அதவம்
|
அத்திமரம் ; நெய்த்துடுப்பு .
|
|
அதவா
|
அல்லாமல் ; அல்லது .
|
|
அதவு
|
காண்க : அதவம் .
|
|
அதவுதல்
|
எதிர்த்து நெருக்குதல் ; கொல்லுதல் .
|
|
அதவை
|
கீழ்மகன் , அற்பன் .
|
|
அதழ்
|
பூவிதழ் .
|
|
அதள்
|
தோல் , மரப்பட்டை .
|
|
அதளி
|
அமளி , குழப்பம் .
|
|
அதளை
|
ஒருவகைப் பெரும் பாத்திரம் ; புளியுருண்டை ; வயல்வெளிக் காவற்குடிசை ; நிலப்பீர்க்கு .
|
|
அதற்கொண்டு
|
அக்காலம் தொடங்கி , அதுமுதலாக .
|
|
அதனப்பிரசங்கி
|
காண்க : அதிகப்பிரசங்கி .
|
|
அதான்று
|
அதுவல்லாமலும் .
|
|
அதி
|
வலைச்சாதி ; மிகுதிப்பொருளைத் தரும் ஓர் இடைச்சொல் ; அதிகம் ; அப்பால் ; மேன்மை ; சிறப்பு முதலிய பொருள் தரும் ஒரு வடமொழி முன்னொட்டு .
|
|
அதிக்கண்டம்
|
செய்யுட்சீர் .
|
|
அதிக்கிரமம்
|
நெறிதவறல் ; கடத்தல் ; தப்பிப் போதல் ; மேற்படுதல் ; மீறுதல் .
|
|
அதிக்கிராந்தம்
|
கடந்தது .
|
|
அதிகண்டம்
|
இறப்புத் துன்பம் ; யோகம் இருபத்தேழனுள் ஒன்று .
|
|
அதிகநாரி
|
காண்க : கொடிவேலி .
|
|
அதிகப்படி
|
அளவுக்குமேல் .
|
|
அதிகப்பிரசங்கம்
|
அளவுக்குமீறிய பேச்சு ; தன் மேம்பாட்டுரை .
|
|
அதிகப்பிரசங்கி
|
அடங்காதவன் , அகங்காரி .
|
|
அதிகம்
|
இலாபம் ; மிகுதி ; பொலிவு ; ஏற்றம் ; மேன்மை ; படை ; குருக்கத்தி .
|
|
அதிகரணம்
|
நிலைக்களம் , ஆதாரம் ; நூற்பொருட் கூறுபாடு .
|
|
அதிகரித்தல்
|
மிகுதிப்படுதல் ; மேற்படல் ; பெருகுதல் ; அதிகாரம் செய்தல் ; கற்றல் .
|
|
அதிகன்
|
மேலானவன் ; மேம்பட்டவன் ; மகான் ; பெரியோன் ; பரம்பொருள் ; கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன் .
|
|
அதியன்
|
மேலானவன் ; மேம்பட்டவன் ; மகான் ; பெரியோன் ; பரம்பொருள் ; கடையெழு வள்ளல்களுள் ஒருவன் .
|
|
அதிகாசம்
|
பெருநகை .
|
|
அதிகாந்தம்
|
மணிவகை ; செவ்வானம் .
|
|
அதிகாரம்
|
அதிகரித்தல் ; தலைமை ; தொடக்கம் ; நூற்பிரிவு ; அலுவல் ; ஒழுங்கு ; ஆட்சி ; ஆளுந்தன்மை .
|
|
அதிகாரமுறை
|
நூற்பிரிவின் முறைவைப்பு .
|
|
அதிகாரன்
|
மகேசுரன் ; அதிகாரி .
|
|
அதிகாரி
|
தலைவன் ; கண்காணிப்பவன் ; தொடர்புடையவன் ; நூல் செய்வித்தோன் ; பக்குவன் ; உரியவன் ; நூல் கேட்டற்குரியோன் .
|
|
அதிகாலங்காரம்
|
பெருமையணி .
|
|
அதிகாலை
|
விடியற்காலம் .
|
|
அதிகுணன்
|
சிறந்த குணமுள்ளவன் ; கடவுள் ; அருகன் .
|
|
அதிங்கம்
|
காண்க : அதிமதுரம் .
|
|
அதிசயம்
|
புதுமை , வியப்பு ; அலங்காரம் ; மிகுதி ; மேம்பாடு ; சிறப்பு .
|
|
அதிசயமொழி
|
வியப்புச்சொல் .
|
|
அதிசயன்
|
அருகன் .
|
|
அதிசயித்தல்
|
வியப்புறுதல் .
|
|
அதிசயோத்தி
|
உயர்த்திக் கூறுதல் ; உயர்வு நவிற்சியணி .
|
|
அதிசரம்
|
நெட்டுயிர்ப்பு .
|
கலைக் களஞ்சியம்
