| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
அத்திரி
|
கழுதை ; கோவேறு கழுதை ; வானம் ; மலை ; ஒட்டகம் ; குதிரை ; அம்பு ; உலைத்துருத்தி ; வீண் .
|
|
அத்திரு
|
அரசமரம் .
|
|
அத்திலை
|
செருப்படைக்கொடி .
|
|
அத்திவாரம்
|
அடிப்படை ; அடியுரம் .
|
|
அத்தினி
|
நால்வகைப் பெண்டிருள் ஒருத்தி ; பெண்யானை .
|
|
அத்து
|
இசைப்பு ; சிவப்பு ; செவ்வை ; துவர் ; அரைஞாண் ; அரைப்பட்டிகை ; தைப்பு ; அசைச்சொல் , ஒரு சாரியை .
|
|
அத்து
|
(வி) தை ; ஒட்டு ; ஒத்து .
|
|
அத்துகம்
|
ஆமணக்கு .
|
|
அத்துகமானி
|
அரசமரம் .
|
|
அத்துணை
|
அவ்வளவு .
|
|
அத்துதல்
|
அடைதல் ; இசைத்தல் ; பொருத்தல் ; ஒருநிலைப்படுத்துதல் .
|
|
அத்துமம்
|
அரத்தை .
|
|
அத்துமானி
|
காண்க : அத்துகமானி .
|
|
அத்துலாக்கி
|
கருஞ்சீரகம் .
|
|
அத்துவசுத்தி
|
தீக்கை நிகழ்ச்சியில் ஆசாரியன் அத்துவாக்களில் எஞ்சியிருந்த மூலவினைகளை எல்லாம் போக்குகை .
|
|
அத்துவம்
|
காண்க : அத்துவா .
|
|
அத்துவயம்
|
இரண்டன்மை .
|
|
அத்துவரியு
|
வேள்விப் புரோகிதன் ; செயலில் தலைமை வகிப்பவன் .
|
|
அத்துவலிங்கம்
|
தத்துவ வடிவமான இலிங்கம் .
|
|
அத்துவா
|
கதியடைவிக்கும் வழி ; வழி ; மந்திராத்துவா , பதாத்துவா , வர்ணாத்துவா , புவனாத்துவா , தத்துவாத்துவா , கலாத்துவா என்னும் ஆறு அத்துவாக்கள் ; இரண்டு ஒன்றாயிருப்பது ; ஒன்றிப்பு ; சிவப்பு .
|
|
அத்துவாக்காயம்
|
காண்க : அத்துலாக்கி .
|
|
அத்துவாந்தம்
|
காலை மாலை வெளிச்சம் .
|
|
அத்துவானம்
|
பாழ்ங்காடு ; பாழிடம் ; செவ்வானம் .
|
|
அத்துவிதம்
|
இருவிதம் ஆகாமை ; இரண்டற்றது ; பரமான்மாவும் சீவான்மாவும் ஒன்று எண்ணும் மதம் .
|
|
அத்துவைதம்
|
இருவிதம் ஆகாமை ; இரண்டற்றது ; பரமான்மாவும் சீவான்மாவும் ஒன்று எண்ணும் மதம் .
|
|
அத்துவைதி
|
அத்துவைத் மதத்தைச் சார்ந்தவன் ; ஏகாத்மவாதி .
|
|
அத்தூரம்
|
மரமஞ்சள் .
|
|
அத்தேயம்
|
களவு செய்ய நினையாமை ; திருடாமை .
|
|
அத்தை
|
தந்தையுடன் பிறந்தாள் ; மனைவியின் தாய் ; மாமி ; கணவனின் தாய் ; தலைவி ; குருவின் மனைவி ; தாய் ; கற்றாழை ; முன்னிலை அசைச்சொல் .
|
|
அத்தைப்பாட்டி
|
பாட்டனுடன் பிறந்தாள் .
|
|
அத்தொய்தன்
|
ஒப்பற்றவன் .
|
|
அத்தோ
|
வியப்பு இரக்கச்சொல் .
|
|
அத்தோதயம்
|
ஒரு சிறப்பு நாள் , அறுபது ஆண்டிற்கு ஒருமுறை தை மாதத்து ஞாயிற்றுக்கிழமையில் வரும் அமாவாசையில் சூரியன் மகரராசியிலும் , சந்திரன் திருவோண நாளிலும் ஒன்றாய்த் தோன்றும் நாள் .
|
|
அதக்குதல்
|
கசக்குதல் ; குதப்புதல் ; கெடுத்தல் ; அடக்குதல் .
|
|
அதகம்
|
மருந்து ; சுக்கு .
|
|
அதகன்
|
வலிமையுள்ளவன் .
|
|
அதங்கம்
|
ஈயம் .
|
|
அதட்டம்
|
அரவுயிர்ப்பு ; பாம்பின் நச்சுப்பல் , பாம்பின் கீழ்வாய்ப் பல் .
|
|
அதட்டு
|
வெருட்டும் உரத்தசொல் .
|
|
அதட்டுதல்
|
அதட்டல் ; உறுக்குதல் ; வெருட்டுதல் ; ஒலித்து உரப்புதல் ; கண்டித்தல் .
|
|
அதடம்
|
செங்குத்து .
|
|
அதப்பு
|
வணக்கம் ; மரியாதை ; செருக்கு .
|
|
அதம்
|
இறங்குதல் , தாழ்வு ; பள்ளம் ; பாதலம் ; கேடு ; அழிவு ; அத்திமரம் .
|
|
அதம்புதல்
|
காண்க : அதட்டுதல் .
|
|
அதமதானம்
|
கடைப்படுதானம் ; கைம்மாறு ; அச்சம் முதலியவற்றின் ஏதுவாகச் செய்யப்படுவது .
|
|
அதமம்
|
கடைத்தரம் ; கடைப்பட்டது ; இழிந்தது .
|
|
அதமருணிகன்
|
கடன்பட்டவன் .
|
|
அதமன்
|
தாழ்ந்தவன் ; கடையானவன் .
|
|
அதமாங்கம்
|
கால் .
|
|
அதமாதமம்
|
மிகவும் கடைப்பட்டது .
|
|
அதமாதமன்
|
மிகக் கீழானவன் .
|
|
அத்தியாயம்
|
நூலின் கூறுபாடு , நூற்பிரிவு ; இலக்கியச் செய்யுட்பகுதி ; வேதம் .
|
|
அத்தியாரோகணம்
|
ஏறுதல் .
|
|
அத்தியாரோபம்
|
மாறுபாட்டு உணர்ச்சி ; ஒன்றன் இயல்பை ஒன்றன்மேல் ஏற்றுதல் .
|
|
அத்தியாவசியகம்
|
இன்றியமையாதது .
|
|
அத்தியாவசியம்
|
இன்றியமையாதது .
|
|
அத்தியாவாகனிகம்
|
கணவன் வீட்டுக்குச்செல்லுங்கால் பெண் பெறும் சீர்ப்பொருள் .
|
|
அத்தியான்மிகம்
|
ஆன்மாவுக்குரியது ; சைவாகமங்களுள் ஒரு பகுதி ; ஆன்மா பிறரால் அடையும் துன்பம் .
|
|
அத்திரசத்திரம்
|
அம்பும் வாளும் ; கைவிடும் படையும் கைவிடாப் படையும் .
|
|
அத்திரம்
|
அம்பு ; கழுதை ; குதிரை ; மலை ; நிலையற்றது ; கைவிடும் படை ; கடுக்காய்ப்பூ .
|
|
அத்திராசம்
|
அச்சமின்மை .
|