| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
அந்தகாரி
|
அந்தகாசுரன் ; அல்லது யமனுக்குப் பகைவன் , சிவன் .
|
|
அந்தகாலம்
|
இறுதிக்காலம் , முடிவுகாலம் .
|
|
அந்தகோ
|
இரக்கச்சொல் .
|
|
அந்தகோரம்
|
காண்க : நெல்லி .
|
|
அந்தகோலம்
|
காண்க : நெல்லி .
|
|
அந்தண்மை
|
அழகிய அருள் ; பார்ப்பனத்தன்மை , அந்தணர் இயல்பு .
|
|
அந்தணமை
|
அழகிய அருள் ; பார்ப்பனத்தன்மை , அந்தணர் இயல்பு .
|
|
அந்தணத்துவம்
|
அந்தணனாகும் தன்மை .
|
|
அந்தணநாபி
|
நஞ்சு போக்கும் மருந்து .
|
|
அந்தணர்வாக்கு
|
வேதம் .
|
|
அந்தணன்
|
வேதத்தின் அந்தத்தை அறிபவன் ; அழகிய தட்பத்தினையுடையவன் , செந்தண்மையுடையவன் ; பெரியோன் ; முனிவன் ; கடவுள் ; பார்ப்பான் ; சனி ; வியாழன் .
|
|
அந்தணாளன்
|
அழகிய அருளுடையவன் ; முனிவன் ; பார்ப்பான் .
|
|
அந்ததரம்
|
சித்தாந்தம் .
|
|
அந்தந்த
|
அந்த அந்த ; ஒவ்வொன்றினுடைய .
|
|
அந்தப்புரம்
|
அரசியிருக்கை , அரசன் மனைவி இருக்குமிடம் ; அரண்மனையில் பெண்கள் தங்குமிடம் ; பெண்டிர் தங்குமிடம் .
|
|
அந்தம்
|
அழகு ; கடை ; கத்தூரி ; குருடு ; முடிவு ; சாவு ; எல்லை ; அறியாமை .
|
|
அந்தமந்தம்
|
உறுப்புக்கேடு ; செப்பமின்மை ; அழகின்மை .
|
|
அந்தர்
|
உள் ; மறைவு ; கீழ்மக்கள் ; தலைகீழாய்ப்பாயும் செயல் ; நூற்றுப்பன்னிரண்டு ராத்தல் கொண்ட நிறுத்தல் அளவை (ஆங்கிலம்) .
|
|
அந்தர்க்கதம்
|
மறைந்திருக்கை ; உள்ளானது .
|
|
அந்தர்த்தானம்
|
மறைவிடம் ; மறைகை ; மறைவு .
|
|
அந்தர்பூதம்
|
உள்ளிருப்பது , உள்ளடங்கியது .
|
|
அந்தர்முகம்
|
உள்நோக்குகை .
|
|
அந்தர்வேதி
|
நடுவேயுள்ள சமபூமி .
|
|
அந்தரங்கம்
|
மனம் ; உள்ளானது ; உட்கருத்து ; கமுக்கம் , இரகசியம் ; ஆலோசனை .
|
|
அந்தரங்கன்
|
மிகவும் விரும்பப்பட்டவன் ; உற்ற நண்பன் ; நம்பத்தகுந்தவன் .
|
|
அந்தரத்தாமரை
|
ஆகாயத்தாமரை .
|
|
அந்தரத்தானம்
|
ஆகாயநிலை .
|
|
அந்தரதுந்துபி
|
ஓர் இசைக்கருவி ; தேவ வாத்தியம் .
|
|
அந்தரதுந்துமி
|
ஓர் இசைக்கருவி ; தேவ வாத்தியம் .
|
|
அந்தரநாதன்
|
வானுலகத் தலைவன் , இந்திரன் .
|
|
அந்தரப்பல்லியம்
|
காண்க : அந்தரதுந்துபி .
|
|
அந்தரம்
|
வானம் ; உள் ; வெளி ; இடை ; நடு ; நடுவுநிலை ; அளவு ; இருள் ; தனிமை ; முடிவு ; வேறுபாடு ; தீமை ; தேவர்கோயில் .
|
|
அந்தரர்
|
தேவர் .
|
|
அந்தரவல்லி
|
கொல்லங்கொவ்வை ; கருடன் கிழங்கு .
|
|
அந்தரவாசம்
|
ஒரு மருந்துப் பூடு .
|
|
அந்தரவாசி
|
ஆகாயகமனம் செய்பவன் ; வானுலகில் வாழ்பவன் .
|
|
அந்தராத்துமா
|
உயிர்களுக்கு உயிராய் இருப்பவன் ; மனத்துள் இருக்கும் கடவுள் .
|
|
அந்தராயம்
|
தீமை , இடையூறு , துன்பம் .
|
|
அதீதம்
|
எட்டாதது ; கடந்தது ; கடவுள் தன்மைகளுள் ஒன்று .
|
|
அதீதன்
|
கடந்தவன் ; பாசத்தினின்று விடுவிக்கப்பட்டவன் ; மேலோன் ; முனிவன் ; ஞானி .
|
|
அதீந்திரியம்
|
புலனுக்கு எட்டாதது .
|
|
அதீனம்
|
உரிமை ; சார்பு ; வசம் .
|
|
அது
|
அஃது ; அஃறிணை ஒருமைச் சுட்டுப்பெயர் ; ஆறாம் வேற்றுமை ஒறுமையுருபு .
|
|
அதுக்கல்
|
அடித்தல் ; அடைசுதல் ; கடித்தல் ; வாயிலடக்குதல் ; அடைத்தல் ; பிசைதல் .
|
|
அதுங்குதல்
|
அமுங்குதல் ; ஒதுங்குதல் ; குழிதல் .
|
|
அதும்புதல்
|
மொய்த்தல் .
|
|
அதுலம்
|
உவமையின்மை ; ஓர் எண் .
|
|
அதுலன்
|
உவமையில்லான் , ஒப்பில்லாதவன் , கடவுள் ; அசைவின்மை .
|
|
அதுலிதம்
|
ஒப்பாக்கப்படாதது ; நிறுக்கப்படாதது ; அசைவின்மை .
|
|
அதேந்து
|
அஃது என்ன என்று அருளொடு கேட்கும் குறிப்பு ; அஞ்சாதே எனப் பொருள்படும் ஒரு மொழி .
|
|
அதைத்தல்
|
தாக்கிமீளல் ; வீங்குதல் ; செருக்குதல் .
|
|
அதைப்பு
|
தாக்கிமீளுகை ; வீக்கம் ; நீர்க்கோப்பு .
|
|
அதைரியம்
|
ஊக்கமின்மை , திட்பமின்மை .
|
|
அதோ
|
சேய்மைச்சுட்டு ; படர்க்கைச்சுட்டு ; சுட்டிக் கவனிக்கச்செய்தற் குறிப்பு ; கீழ் .
|
|
அதோகதி
|
இறங்குகை ; தாழ்நிலை ; பள்ளம் ; நரகம் .
|
|
அதோமாயை
|
காண்க : அசுத்தமாயை .
|
|
அதோமுகம்
|
கீழ்நோக்கிய முகம் ; தலைகீழான நிலை ; ஆற்றுநீர்க் கழிமுகம் .
|
|
அதோளி
|
அவ்விடம் .
|
|
அந்
|
இன்மை ; எதிர்மறை காட்டும் ஒரு வடமொழி முன்னொட்டு .
|
|
அந்தக்கரணம்
|
உட்கருவி ; அவை : மனம் , புத்தி , சித்தம் ,அகங்காரம் .
|
|
அந்தக்கேடு
|
அழகின்மை ; சீர்கேடு .
|
|
அந்தக்கேணி
|
மறைகிணறு , கரப்புநீர்க்கேணி .
|
|
அந்தகம்
|
ஆமணக்கு ; ஒரு சன்னிநோய் .
|
|
அந்தகன்
|
அழிப்போன் ; குருடன் ; சனி ; யமன் ; புல்லுருவி ; சவர்க்காரம் .
|
|
அந்தகாரம்
|
இருள் ; அறியாமை ; மனவிருள் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
