| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
வாசகஞ்செய்தல்
|
தோத்திரஞ்செய்தல் ; புகழ்தல் .
|
|
வாசகதாட்டி
|
பேச்சுவன்மை .
|
|
வாசகம்
|
சொல் ; செய்தி ; சொற்றொடர் ; செய்யுள் ; பிறர் கேட்கச் செபிக்கை ; உரைநடை ; வாய்பாடு ; கடிதம் ; தோத்திரம் ; குரு சீடனுக்கு உபதேசிக்கும் தீட்சை ; காண்க : திருவாசகம் .
|
|
வாசகன்
|
பேசுவோன் ; அரசர் திருமுன் கடிதம் படிப்போன் ; தூதன் .
|
|
வாசஞ்செய்தல்
|
வாழ்தல் .
|
|
வாசத்தானம்
|
வாழுமிடம் .
|
|
வாசந்தம்
|
தென்றல் ; ஒட்டகம் ; குயில் ; விலங்கின் இளங்கன்று .
|
|
வாசந்தி
|
காண்க : குருக்கத்தி ; ஆடாதோடை ; திப்பிலி ; சண்பகம் .
|
|
வாசநெய்
|
புழுகு ; மணவெண்ணெய் .
|
|
வாசபதி
|
காண்க : வாக்குபதி .
|
|
வாசம்
|
வாழ்கை ; இருப்பிடம் ; ஊர் ; மணம் ; மணப்பண்டம் ; காண்க : இலாமிச்சு(சை) ; ஆடை ; இறகு ; வாக்கியம் ; அம்பு ; நெய் ; அரிசி ; நீர் ; மந்திரவகை ; பேச்சு ; வேகம் ; கைமரம் ; கலைமகள் .
|
|
வாசரம்
|
நாள் .
|
|
வாசரி
|
வாக்கால் கண்டிக்கை .
|
|
வாசல்
|
கட்டடத்தின் முகப்புவழி ; வீட்டின் உள்முற்றம் ; அரசன்மண்டபம் .
|
|
வாசல்வித்துவான்
|
அரசவைப் புலவன் .
|
|
வாசவன்
|
இந்திரன் ; மணப்பொருள் விற்பவன் .
|
|
வாசவன்மருகோன்
|
இந்திரன் மருமகனான முருகக்கடவுள் .
|
|
வாசவுண்டை
|
மணப்பண்டங்களைத் திரட்டியமைத்த உருண்டை .
|
|
வாசவெண்ணெய்
|
காண்க : வாசநெய் .
|
|
வாசற்கதவு
|
வீட்டின் முகப்புநிலைக் கதவு .
|
|
வாசற்காவல்
|
வாயில்காப்பு ; காண்க : வாசற்காவலாளன் .
|
|
வாசற்காவலாளன்
|
வீட்டுவாயிலிற் காவல் புரிபவன் .
|
|
வாசற்படி
|
வாசல் ; வாயில்நிலையின் அடிப்பாகம் ; வாயில்நிலையின் மேற்பாகம் .
|
|
வாசன்
|
வசிப்பவன் ; பன்னிரு சூரியருள் ஒருவன் .
|
|
வாசனம்
|
மணம் ; அறிவு ; புடைவை ; வாசிப்பு ; குரல் .
|
|
வாசனி
|
மேற்கட்டி .
|
|
வாசனை
|
நன்மணம் ; பிறர் பழக்கத்தால் உண்டாகும் செயற்கைக் குணம் ; பற்று ; குரல் ; வாசிப்பு .
|
|
வாசனைகட்டுதல்
|
பண்டங்களுக்கு நறுமணங் கூட்டுதல் .
|
|
வாசனைத்திரவியம்
|
நறுமணப்பண்டம் .
|
|
வாசனைதட்டுதல்
|
மணம்வீசுதல் ; புலனுக்குத் தெரிதல் .
|
|
வாசனைப்பண்டம்
|
காண்க : வாசனைத்திரவியம் .
|
|
வாசனைப்பொடி
|
மணப்பொடி ; மணமுள்ள மூக்குத்தூள் .
|
|
வாசாகயிங்கர்யம்
|
வெறும்பேச்சு ; வாயினாற் செய்யும் பணி .
|
|
வாசாகாரம்
|
அந்தப்புரம் .
|
|
வாசாஞானம்
|
அனுபவமில்லாமல் ஞானம் பேசுதல் ; போலி ஞானப்பேச்சு .
|
|
வாசாதி
|
காண்க : ஆடாதோடை .
|
|
வாசாமகோசரம்
|
வாக்கிற்கெட்டாதது .
|
|
வாசாலகம்
|
சொல்வன்மை .
|
|
வாசாலகன்
|
பேச்சில் வல்லவன் .
|
|
வாசாலன்
|
பேச்சில் வல்லவன் .
|
|
வாசாலை
|
வாக்கில் வல்லவள் .
|
|
வாசி
|
வேறுபாடு ; இயல்பு ; குணம் , தன்மை ; தகுதி ; நல்ல நிலைமை ; நிமித்தம் ; வீதம் ; நாணயவட்டம் ; இசைக்குழல் ; இசைப்பாட்டு ; குதிரை ; அசுவினி ; பறவை ; அம்பு ; மூச்சு ; நியாயம் ; வசிப்பவன் ; குறியீட்டுச்சொல் ; வாகனப்பிரபை ; இருப்பிடம் .
|
|
வாசிக்கோவை
|
குதிரைக் கிண்கிணிமாலை .
|
|
வாசிகம்
|
வாக்காற் செய்யப்படுவது ; வாய்ச்செய்தி ; செய்தி .
|
|
வாசிகன்
|
தூதன் .
|
|
வாசிகை
|
செறியுமாறு கோத்த மாலை ; சிகைமாலை ; மாலை ; வாகனப்பிரபை ; வணிகர் வாழும் சேரி .
|
|
வாசித்தல்
|
படித்தல் ; கற்றல் ; வீணை முதலியன இசைக்க ஒலிப்பித்தல் ; மணத்தல் .
|
|
வாசிதம்
|
அறிவு ; குடியேற்றுதல் ; பறவை முதலியவற்றின் குரல் .
|
|
வாசிப்பு
|
கல்வியறிவு ; படிப்பு ; தேசிக்கூத்துக்குரிய கால் அமைப்புவகை .
|
|
வாசிமேதம்
|
காண்க : அசுவமேதம் .
|
|
வாசிரம்
|
நாற்சந்தி ; வீடு ; பகல் .
|
|
வாசிவாரியன்
|
குதிரையைப் பழக்குவதில் வல்லவன் .
|
|
வாசினி
|
பெண்குதிரை ; குடியிருப்பவள் .
|
|
வாசினை
|
படித்தல் ; யாழ் முதலியன இசைத்தல் .
|
|
வாசு
|
கடவுள் ; திருமால் ; இருவேலிப்புல் .
|
|
வாசுகி
|
திருவள்ளுவரின் மனைவி ; எண்வகை நாகத்துள் பூமியைக் கிழக்குப்புறத்துத் தாங்கும் நாகம் ; விந்து .
|
|
வாசுரை
|
இரவு ; பூமி ; பெண் ; பெண்யானை .
|
கலைக் களஞ்சியம்
