| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
வற்சன்
|
குழந்தை .
|
|
வற்சை
|
மலட்டுப்பசு ; குழந்தை .
|
|
வற்பம்
|
வன்மை ; வறட்சி .
|
|
வற்பு
|
உறுதிப்பாடு ; வலிமை .
|
|
வற்புலம்
|
மேட்டுநிலம் .
|
|
வற்புறுத்துதல்
|
உறுதிப்படுத்திச் சொல்லுதல் ; வலிமைப்படுத்துதல் .
|
|
வற்புறுதல்
|
உறுதிப்படுதல் ; திடப்படுதல் ; ஆறுதலடைதல் .
|
|
வற்றம்
|
கடல்நீர் வடிகை ; வறட்சி .
|
|
வற்றல்
|
வடிகை ; வறளுகை ; உலர்ந்தது ; உலர வைத்த காய் , இறைச்சி முதலிய உணவு .
|
|
வற்றனோய்
|
இரத்தங் குன்றி உடலை மெலிவிக்கும் நோய் .
|
|
வற்று
|
கடல்நீர் வடிகை ; கூடியது , ஒரு சாரியை .
|
|
வற்றுதல்
|
சுவறுதல் ; கடல்நீர் முதலியன வடிதல் ; புண் முதலியன உலர்தல் ; வாடுதல் ; மெலிதல் ; பயனற்றுப்போதல் .
|
|
வறக்கடை
|
தீமுதலியவற்றா லுண்டாகிய வறட்சி .
|
|
வறக்காலன்
|
தன் குடும்பத்திற்கு இழப்புண்டாக வந்தவன் .
|
|
வறக்காலி
|
தன் குடும்பத்திற்கு இழப்புண்டாக வந்தவள் .
|
|
வறங்கூர்தல்
|
மழைபெய்யாதுபோதல் ; பஞ்சம் மிகுதல் .
|
|
வறட்காலம்
|
பஞ்சகாலம் ; மழையில்லாக் காலம் .
|
|
வறட்கேடு
|
மழையின்மையா லுண்டாகுந் துன்பம் .
|
|
வறட்சாவி
|
மழையில்லாமையாலான பயிர்ச்சாவி .
|
|
வறட்சி
|
நீரற்றுப்போதல் ; உடற்காங்கை ; சொறி ; உடலை மெலியச்செய்யும் நோய் .
|
|
வறட்சுண்டி
|
காண்க : ஆடுதின்னாப்பாளை ; சுண்டிவகை .
|
|
வறட்டாடு
|
மலட்டு ஆடு .
|
|
வறட்டி
|
அடைபோல் தட்டிக் காய்ந்த சாணம் .
|
|
வறட்டிருமல்
|
தொண்டையை வறளச்செய்யும் இருமல்வகை .
|
|
வறட்டுதல்
|
வற்றச்செய்தல் ; காயச்செய்தல். வறுத்தல் .
|
|
வறட்டுப்பசு
|
மலட்டுப்பசு .
|
|
வறட்பால்
|
காய்ந்து கட்டியான பால் .
|
|
வறடன்
|
மெலிந்தவன் ; ஆண்மையற்றவன் .
|
|
வறடி
|
மெலிந்தவள் ; மலடி .
|
|
வறடு
|
வறட்சி ; ஈனாத பசு முதலியன .
|
|
வறண்டி
|
குப்பை முதலியன வாருங் கருவி ; வழிக்குங் கருவி .
|
|
வறண்டுதல்
|
தெள்ளுதல் ; பிறாண்டுதல் ; திருடுதல் .
|
|
வறத்தல்
|
காய்தல் ; வறுமையாதல் ; மழை பெய்யாது போதல் ; குறைந்து மெலிதல் .
|
|
வறம்
|
காண்க : வறன் .
|
|
வறல்
|
உலர்தல் ; வறண்ட நிலம் ; சுள்ளி ; நீரில்லாமை ; வறுத்தல் ; உலரவைத்த காய் ; இறைச்சி முதலிய உணவு .
|
|
வறவறெனல்
|
உலர்ந்து கடினமாதற்குறிப்பு .
|
|
வறவு
|
கஞ்சி .
|
|
வறள்
|
உலர்கை ; வறட்சியான நிலம் ; மணற்பாங்கு .
|
|
வறளி
|
காண்க : வறட்டி ; உலர்ந்தது .
|
|
வறளுதல்
|
வற்றுதல் ; உடம்பு மெலிதல் .
|
|
வறற்காலை
|
நீரில்லாத காலம் .
|
|
வறன்
|
வற்றுகை ; நீரில்லாமை ; கோடைக்காலம் ; பஞ்சம் ; வறுமை ; வறண்ட பூமி .
|
|
வறனுழத்தல்
|
நீரின்றி வருந்துதல் ; வறுமையுறுதல் .
|
|
வறிஞன்
|
பொருளில்லாதவன் .
|
|
வறிது
|
சிறிது ; பயனின்மை ; அறியாமை ; குறைவு ; வறுமை ; உள்ளீடற்றது ; இயலாமை .
|
|
வறியன்
|
காண்க : வறிஞன் ; அறிவிலான் .
|
|
வறியான்
|
காண்க : வறிஞன் ; அறிவிலான் .
|
|
வறியோன்
|
காண்க : வறிஞன் ; அறிவிலான் .
|
|
வறுகடலை
|
வறுத்த கடலை .
|
|
வறுகறி
|
வறுத்த கறி .
|
|
வறுகுதல்
|
பிறாண்டுதல் ; இறுகப்பிடித்தல் .
|
|
வறுங்காலம்
|
வறுமைக்காலம் ; நீரில்லாக்காலம் ; பஞ்சகாலம் .
|
|
வறுங்கோட்டி
|
அறிவிலார் கூட்டம் .
|
|
வறுங்கோடை
|
மழையில்லாத கோடை .
|
|
வறுத்தல்
|
பொரியச்செய்தல் ; தொந்தரவுபடுத்துதல் .
|
|
வறுதல்
|
வறுபடுதல் .
|
|
வறுநகை
|
புன்னகை .
|
|
வறுநிலம்
|
பாழ்நிலம் .
|
|
வறுநுகர்வு
|
உண்மையில்லா அனுபவம் .
|
|
வறுபடுதல்
|
தீயாற் பொரிதல் .
|
|
வறும்புனம்
|
அறுவடையானபின் தரிசாய்க் கிடக்கும் புன்செய்நிலம் ; பாலைநிலம் .
|
|
வறுமை
|
துன்பம் ; வெறுமை ; திக்கற்ற தனிமை .
|
|
வறுமொழி
|
பயனில்சொல் .
|
|
வறுவல்
|
எண்ணெய் அல்லது நெய்யில் பொரித்த கறிவகை .
|
|
வறுவிது
|
குறையாக இருப்பது .
|
|
வறுவிதை
|
வறுத்த வித்து .
|
|
வறுவியோர்
|
வறிஞர .
|
|
வறுவிலி
|
திக்கற்றவன் ; வறியவன் .
|
|
வறுவோடு
|
காண்க : வறையோடு .
|
|
வறை
|
பொரிக்கறி .
|
|
வறைநாற்றம்
|
தீநாற்றம் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
