| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
வசி
|
பிளவு ; கூர்மை : நுனி கூர்மையான கோல் ; கழுக்கோல் ; தழும்பு ; வாள் ; சூலம் ; இருப்பிடம் ; வசியம் ; தன்வயப்படுத்துவது ; தாழ்ச்சி ; தேற்றுகை ; வசியவித்தைக்குரிய சொல் ; காண்க : வசித்துவம் ; உரைநடை ; வாசிக்கை ; ஐந்தெழுத்து மந்திரவகை ; மழை ; நீர் ; குற்றம் ; வெள்வெங்காயம் .
|
|
வசிகம்
|
மிளகு .
|
|
வசிகரணம்
|
கலைஞானம் ; புணர்ச்சிக்கு இணக்கம் ; காண்க : வசீகரணம் .
|
|
வசிகரம்
|
காண்க : வசீகரணம் ; அழகு ; ஆனைத்திப்பிலி ; சீந்திற்கொடி .
|
|
வசிகரித்தல்
|
தன்வயப்படுத்துதல் ; வேண்டுதல் .
|
|
வசிகரிப்பு
|
விண்ணப்பம் .
|
|
வசிகன்
|
தன்வயத்தன் .
|
|
வசித்தல்
|
வாழ்தல் ; தங்குதல் ; பேசுதல் ; காண்க : வசிதல் ; வசியஞ்செய்தல் .
|
|
வசித்துவம்
|
எண்வகைச் சித்திகளுள் ஒன்று ; யாவரையும் தன்வயப்படுத்தி நிற்குந் தன்மை .
|
|
வசிதடி
|
கண்டமாக்கிய துண்டம் .
|
|
வசிதல்
|
பிளத்தல் ; வடுப்படுதல் ; வளைதல் .
|
|
வசிதை
|
தடுத்தற்கரிய ஆற்றலுடைமை .
|
|
வசியகுளிகை
|
தன்னை வைத்திருப்பவனுக்குப் பிறரை வசமாகச் செய்விக்கும் மாயமாத்திரை .
|
|
வசியப்பொருத்தம்
|
கலியாணப் பொருத்தம் பத்தனுள் ஒன்று .
|
|
வசியம்
|
வசப்படுகை ; காதல் ; கைவசம் ; ஒரு வித்தைவகை ; கிராம்பு .
|
|
வசியை
|
கற்புடையவள் .
|
|
வசிரம்
|
ஆனைத்திப்பிலி ; கடலுப்பு .
|
|
வசிவு
|
பிளத்தலால் உண்டாகும் வடு ; வளைவு ; காமன் .
|
|
வசீகரணம்
|
வசியப்படுத்தல் ; காமன் கணைகளுள் வசீகரத்தைச் செய்யும் அம்பு ; பிறரை வசஞ்செய்யும் வித்தை .
|
|
வசீகரம்
|
வசமாக்கல் .
|
|
வசீகரன்
|
வசியப்படுத்துவோன் .
|
|
வசீகரித்தல்
|
தன்வயமாக்குதல் .
|
|
வசீரன்
|
வீரன் ; குதிரைவீரன் ; திப்பிலி .
|
|
வசு
|
எண்வகை வசுக்கள் ; சுடர் ; அக்கினி தேவன் ; பொன் ; செல்வம் ; கதிர் ; இரத்தினம் ; நீர் ; மரப்பொது ; பசுவின் கன்று ; வெள்வெங்காயம் .
|
|
வசுகம்
|
எருக்கஞ்செடி .
|
|
வசுகிரி
|
பொன்மலை ; மேருமலை .
|
|
வசுதை
|
காண்க : வசுமதி .
|
|
வசுந்தரை
|
காண்க : வசுமதி .
|
|
வசுநாள்
|
அவிட்டநாள் .
|
|
வசுமதி
|
பூமி .
|
|
வசுவசி
|
சாதிபத்திரி .
|
|
வசுவாசி
|
சாதிபத்திரி .
|
|
வசூரை
|
விலைமகள் .
|
|
வசூல்
|
சேகரிப்பு ; சேகரிக்கும் வரி முதலியன .
|
|
வசூல்பாக்கி
|
நிலுவைத்தொகை .
|
|
வசூலித்தல்
|
வரி முதலியவற்றைத் தண்டுதல் .
|
|
வசை
|
நிந்தை ; பழிப்பு ; இகழ்ச்சி ; வசைகூறும் பாடல் ; குற்றம் ; அகப்பை ; மலட்டுப்பசு ; பசு ; பெண்யானை ; கணவனுடன் பிறந்தாள் ; பெண் ; மகள் ; நிணம் ; மனைவி .
|
|
வசைக்கூத்து
|
நகைச்சுவைபற்றி வரும் கூத்து .
|
|
வசைகவி
|
வசைகூறும் பாடல் ; வசைபாடுவோன் .
|
|
வசைச்சொல்
|
நிந்தைச்சொல் .
|
|
வசைத்தல்
|
வளைத்தல் ; சூழ்தல் .
|
|
வசைதல்
|
வசைகூறுதல் ; வளைதல் ; சூழப்படல் .
|
|
வசைப்படுதல்
|
வடுப்படுதல் ; குற்றமுறல் .
|
|
வசைப்பாட்டு
|
வசைகூறும் பாடல் .
|
|
வசையுநர்
|
வசைகூறுவோர் ; பகைவர் .
|
|
வசைவு
|
பழிப்பு ; குற்றம் .
|
|
வஞ்சகச்சொல்
|
ஏமாற்றும் பேச்சு .
|
|
வஞ்சகம்
|
விரகு ; ஏமாற்றம் ; மறைவு ; நரி .
|
|
வஞ்சகமூடி
|
ஆமை .
|
|
வஞ்சகன்
|
சூழ்ச்சிக்காரன் ; ஏமாற்றுபவன் ; கயவன் ; நரி .
|
|
வஞ்சகி
|
சூழ்ச்சிக்காரி ; ஏமாற்றுபவள் .
|
|
வஞ்சந்தீர்தல்
|
பழிவாங்குதல் .
|
|
வஞ்சப்புகழ்ச்சியணி
|
பழிப்பினால் புகழ்ச்சியும் புகழ்ச்சியால் பழிப்பும் தோன்றக் கூறும் ஓர் அணி .
|
|
வஞ்சப்பெண்
|
காளியேவல் செய்பவள் ; காண்க : வஞ்சகி .
|
|
வஞ்சபாவம்
|
வஞ்சகத்தன்மை .
|
|
வஞ்சம்
|
கபடம் ; பொய் ; கொடுமை ; வாள் ; வஞ்சினம் ; பழிக்குப்பழி ; மாயம் ; சிறுமை ; அழிவு ; மரபு ; பிரபஞ்சம் .
|
|
வஞ்சம்வைத்தல்
|
பழிவாங்கப்பார்த்தல் .
|
|
வஞ்சவம்
|
பாம்பு .
|
|
வஞ்சவிறுதி
|
பொய்ச்சாக்காடு .
|
|
வஞ்சன்
|
வஞ்சகமுள்ளவன் .
|
|
வஞ்சனம்
|
வஞ்சகம் ; ஒரு மீன்வகை .
|
|
வஞ்சனி
|
காண்க : வஞ்சப்பெண் ; வஞ்சகி ; பார்வதி ; மாயையென்னுந் தேவதை ; பெண் ; ஆணை .
|
|
வஞ்சனை
|
தந்திரம் ; பொய் ; மாயம் ; காண்க : வஞ்சனைப்புணர்ப்பு ; ஆணை ; தெய்வப்பெண் ; பெண் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
