| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
தறுகண்
|
கொடுமை ; அஞ்சாமையாகிய வீரம் ; கொல்லுகை .
|
|
தறுகண்ணண்
|
வன்கண்மையுள்ளவன் ; வீரன் .
|
|
தறுகண்மை
|
காண்க : தறுகண் .
|
|
தறுகணாளன்
|
காண்க : தறுகண்ணன் .
|
|
தறுகணி
|
வன்கண்மையுள்ளவள் .
|
|
தறுகுதல்
|
தடைப்படுதல் ; தவறுதல் ; திக்கிப்பேசுதல் ; தாமதித்தல் .
|
|
தறுகுறும்பன்
|
தீயோன் ; முரடன் .
|
|
தறுகுறும்பு
|
முருட்டுத்தன்மை ; தீம்பு .
|
|
தறுசு
|
இழைக்குளிர்த்தி .
|
|
தறுதல்
|
இறுக உடுத்துதல் ; கட்டுதல் .
|
|
தறுதலை
|
அடங்காதவன் .
|
|
தறுதலையன்
|
அடங்காதவன் .
|
|
தறுதும்பன்
|
அடங்காதவன் .
|
|
தறும்பு
|
நீரணை ; முளை .
|
|
தறுவாய்
|
உற்ற சமயம் ; பருவம் .
|
|
தறுவுதல்
|
குறைதல் .
|
|
தறைதல்
|
ஆணி முதலியவற்றை இறுக்கல் ; தைத்தல் ; குற்றப்படுத்துதல் ; தட்டையாதல் .
|
|
தறைமலர்
|
ஆணியின் மரை .
|
|
தறையடித்தல்
|
நிலத்தில் அசையாமல் இருத்துதல் .
|
|
தன்
|
தான் என்னும் சொல் வேற்றுமையுருபை ஏற்குமிடத்துப் பெறும் திரிபு .
|
|
தன்கடையே
|
தன்னடைவே .
|
|
தன்காரியக்குட்டி
|
தன்னலக்காரன் .
|
|
தன்காரியம்
|
சொந்தச் செயல் .
|
|
தன்காலம்
|
உரிய பருவம் ; கள் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் காலம் .
|
|
தன்கு
|
மகிழ்ச்சி .
|
|
தன்குலம்வெட்டி
|
தன்குலத்தை அழிப்பதான கோடரிக்காம்பு .
|
|
தன்கோட்கூறல்
|
முன்னூல் ஆசிரியர் கூறியவாறு கூறாது தன் கோட்பாட்டாற் கூறுகை .
|
|
தன்தரை
|
வெறுந்தரை ; போடு மண்ணின்றி இயற்கையான தரை .
|
|
தன்படியே
|
தானாகவே ; தன்னிச்சைப்படி .
|
|
தன்படுவன்
|
தானாக உண்டாகும் விளையுப்பு .
|
|
தன்பாட்டில்
|
தானாகவே ; பிறர் செயலில் தலையிடாமல் .
|
|
தன்பாடு
|
தன் செயல் ; தன் உழைப்பு .
|
|
தன்பிடி
|
தன் கொள்கை .
|
|
தன்பேறு
|
சொந்தப் பயன் .
|
|
தன்பொறுப்பு
|
தனதாக ஏற்றுக்கொள்ளும் கடமை .
|
|
தன்மசரணம்
|
தருமத்தைச் சரண்புகுகை .
|
|
தன்மணி
|
அறச்சிந்தனை உள்ளவன் .
|
|
தன்மதிப்பு
|
தற்பெருமை .
|
|
தன்மப்பயிர்
|
அறத்தை விளைவிக்கும் பயிரான பேருபகாரி .
|
|
தன்மப்புத்திரன்
|
காண்க : தருமபுத்திரன் .
|
|
தன்மம்
|
தருமம் ; சலாசனவகை .
|
|
தன்மயம்
|
தன் இயற்கை ; திறமை ; வேறொன்றனொடு ஒன்றுபடுகை .
|
|
தன்மயமாதல்
|
வேறுபாடின்றி ஒன்றாதல் .
|
|
தன்மராசா
|
தருமபுத்திரன் ; பாலைமரம் ; அறச்சிந்தனையுள்ளவன் .
|
|
தன்மன்
|
யமன் ; தருமபுத்திரன் ; திப்பிலி .
|
|
தன்மாத்திகாயம்
|
பஞ்சாஸ்திகாயத்துள் மீனுக்கு நீர்போலச் சீவனது செலவுக்குச் சாதனமான பொருள் .
|
|
தன்மாத்திரை
|
ஐம்பொறிகளுக்குக் காரணமான சுவை , ஒளி , ஊறு , ஒசை , நாற்றம் என்னும் மூலப்பொருள்கள் .
|
|
தன்மானி
|
வறுமை .
|
|
தன்மி
|
காண்க : தருமி .
|
|
தன்மிட்டன்
|
அறச்சிந்தை உள்ளவன் ; நன்னெறியில் ஒழுகுபவன் .
|
|
தன்மூப்பு
|
இறுமாப்பு ; எதேச்சை .
|
|
தன்மேம்பாட்டுரை
|
தற்புகழ்ச்சி அணி .
|
|
தன்மை
|
குணம் ; இயல்பு ; நிலைமை ; முறை ; பெருமை ; ஆற்றல் ; நன்மை ; மெய்ம்மை ; தன்னைக் குறிக்குமிடம் ; ஒரணி .
|
|
தன்மைநவிற்சி
|
பொருள் முதலியவற்றை இயற்கையிலுள்ளவாறே கூறும் அணி .
|
|
தன்மைமிகுத்துரை
|
ஒரு பொருளின் இயல்பை மிகுத்துக் கூறுகை .
|
|
தன்வசப்படுத்துதல்
|
தன்னுடையதாக்குதல் .
|
|
தன்வயத்தனாதல்
|
கடவுள் எண்குணத்துள் சுதந்தரனாந் தன்மை .
|
|
தன்வழி
|
தன் மரபு ; தன் விருப்பம் .
|
|
தன்வினை
|
ஊழ்வினை ; இயற்றுதற் கருத்தாவின் வினையை உணர்த்துஞ் சொல் ; தனது செயல் .
|
|
தன்வேதனை
|
தன் அனுபவம் .
|
|
தன்னடக்கம்
|
தன்னைக் கட்டுப்பாடு பண்ணல் ; அமைதி .
|
|
தன்னடிச்சோதி
|
பரந்தாமனது திருவடியின் ஒளியாகிய பரமபதம் .
|
|
தன்னந்தனி
|
முற்றுந்தனிமை .
|
|
தன்னந்தனித்தல்
|
முழுதும் தனிமையாதல் .
|
|
தன்னம்
|
பசுவின்கன்று ; மான்கன்று ; மரக்கன்று ; சிறுமை .
|
|
தன்னமை
|
நட்பு ; இணக்கம் .
|
|
தன்னயம்
|
தன்னலம் .
|
|
தன்னரசு
|
சுதந்தர அரசு ; அரசியலற்றிருக்கை .
|
|
தன்னரசுநாடு
|
ஒருவன் தன் இச்சைப்படி ஆளும் நாடு ; அராசக நாடு .
|
கலைக் களஞ்சியம்
