| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
சேலகம்
|
கோரைக்கிழங்கு .
|
|
சேலம்
|
ஆடை ; ஓரூர் .
|
|
சேலவன்
|
மீனாகப் பிறப்பெடுத்த திருமால் .
|
|
சேலியால்
|
இலாமிச்சைப்புல் .
|
|
சேலேகம்
|
சந்தனமரம் ; சிந்தூரம் .
|
|
சேலை
|
புடைவை , மகளிர் சீலை ; ஆடை ; அசோகமரம் ; முழுத் துணியின் பாதி .
|
|
சேலைபோடுதல்
|
கைம்பெண்ணானவட்குக் கோடிபோடுதல் .
|
|
சேலோதம்
|
சந்தனமரம் .
|
|
சேவகம்
|
ஊழியம் ; வீரம் ; யானைக்கூடம் ; உறக்கம் ; காண்க : பேயுள்ளி .
|
|
சேவகமெழுதுதல்
|
படையில் அமர்த்துதல் .
|
|
சேவகமோடி
|
போர்வீரனுக்குரிய கருவிகள் ; வீரம் ; வீரனுக்குரிய மாதிரிகை .
|
|
சேவகன்
|
வீரன் ; ஊழியன் ; காண்க : சேவகன்பூடு .
|
|
சேவகன்பூடு
|
காண்க : சிற்றாமுட்டி , காந்தள் ; சிறுபுள்ளடி .
|
|
சேவகனார்
|
வீரத் தெய்வமாகிய ஐயனார் .
|
|
சேவடி
|
சிவந்த பாதம் .
|
|
சேவதக்குதல்
|
எருதுக்கு விதையடித்தல் .
|
|
சேவம்
|
பாம்பு ; ஆண்குறி ; உயரம் .
|
|
சேவல்
|
மயில் ஒழிந்த பறவைகளின் ஆண் ; கோழியின் ஆண் ; ஆண் அன்னம் ; முருகக் கடவுள் ஊர்தியாகிய மயில் ; காவல் ; ஆண் குதிரை ; சேறு .
|
|
சேவலங்கொடியோன்
|
சேவலைக் கொடியிற் கொண்ட முருகக் கடவுள் .
|
|
சேவலோன்
|
சேவலைக் கொடியிற் கொண்ட முருகக் கடவுள் .
|
|
சேவற்கொடியோன்
|
சேவலைக் கொடியிற் கொண்ட முருகக் கடவுள் .
|
|
சேவனை
|
ஊழியத்தொழில் ; கோயில்தொண்டு ; விழாக்காலங்களில் மேளம் முதலியன சேவிக்கை .
|
|
சேவனைக்காரர்
|
கோயில் மேளக்காரர் .
|
|
சேவா
|
வாடகை .
|
|
சேவாகாலம்
|
திருமால் கோயில் முதலியவற்றில் திவ்வியப் பிரபந்தம் ஓதுகை .
|
|
சேவாலங்கொட்டை
|
காண்க : நேர்வாளம் .
|
|
சேவாலிகம்
|
காண்க : கருநொச்சி .
|
|
சேவித்தல்
|
பணிசெய்தல் ; வணங்குதல் ; காணுதல் ; திவ்வியப் பிரபந்தம் முதலியன ஓதுதல் ; மருந்து முதலியன உட்கொள்ளுதல் .
|
|
சேவிதம்
|
தொண்டு .
|
|
சேவியம்
|
வெள்ளை வெட்டிவேர் .
|
|
சேவுகம்
|
ஊழியம் ; வீரம் .
|
|
சேவை
|
தொண்டு ; வணக்கம் ; வழிபடுதல் ; காட்சி ; ஒரு மரவகை ; காட்டு மங்குஸ்தான் ; திவ்வியப் பிரபந்தம் முதலியன ஓதுகை ; ஒருவகைப் பணிகாரம் .
|
|
சேவையூர்
|
சிதம்பரம் .
|
|
சேழ்
|
மேலிடம் .
|
|
சேழம்
|
மீதி .
|
|
சேளம்
|
மீதி .
|
|
சேற்கண்ணி
|
அரிதாரம் .
|
|
சேற்பனம்
|
கபம் .
|
|
சேற்றுக்கடி
|
காண்க : சேற்றுப்புண் .
|
|
சேற்றுக்கால்
|
வயலில் தொளியடித்து நாற்று நட்டுப் பயிர்செய்யும் வேளாண்மை ; சேடையாக்கி விதைக்கும் வயல் ; களிமண் வயல் .
|
|
சேற்றுப்புண்
|
சேற்றால் கால்விரலிடையில் உண்டாகும் அரிபுண் .
|
|
சேற்றுப்புழி
|
உழப்பட்ட நிலம் .
|
|
சேற்றுமம்
|
கபம் .
|
|
சேறடி
|
வண்டிச் சக்கரத்திற்படும் சேற்றைத் தடுக்க அமைக்குங் கருவி .
|
|
சேறடை
|
வண்டிச் சக்கரத்திற்படும் சேற்றைத் தடுக்க அமைக்குங் கருவி .
|
|
சேறல்
|
செல்லுகை .
|
|
சேறாடி
|
ஒரு விருதுவகை ; காண்க : சேறடி , சேறடை .
|
|
சேறாடுதல்
|
வயலில் விதைத்தற்கச் சேறு கலக்குதல் ; துகைத்துக் குழைத்தல் .
|
|
சேறு
|
சகதி ; குழம்பு ; சாரம் ; இனிமை ; கள் ; தேன் ; திருவிழா ; பாகு ; சீழ் ; பனம்பழம் ; தேங்காய் இவற்றின் செறிந்த உள்ளீடு ; விளாம்பழம் ; மணி ; நீரோட்டம் .
|
|
சேறுகுத்தி
|
சேற்றைத் தள்ளற்கு உதவும் கருவி .
|
|
சேறுஞ்சுரியுமாய்
|
குழைவாய் .
|
|
சேனம்
|
பருந்து .
|
|
சேனம்பாம்பு
|
ஒரு மீன்வகை .
|
|
சேனன்
|
ஒரு பழைய பட்டப்பெயர் .
|
|
சேனா
|
விலாங்குமீன் ; நிலாவிரைப்பூண்டு .
|
|
சேனாங்கம்
|
படையுறுப்பு .
|
|
சேனாசமுத்திரம்
|
கடல்போன்ற பெரும்படை ; பெருங்கூட்டம் .
|
|
சேனாதிபதி
|
படைத்தலைவன் .
|
|
சேனாதிபன்
|
படைத்தலைவன் .
|
|
சேனாதிராயன்
|
முருகக்கடவுள் ; படைத்தலைவன் .
|
|
சேனாபத்தியம்
|
படைத்தலைமை .
|
|
சேனாபதி
|
படைத்தலைவன் ; ஒரு பண்வகை .
|
|
சேனாமுகம்
|
முதற்படை ; படையின் ஒரு தொகை .
|
|
சேனாவரையன்
|
படைத்தலைவன் ; தொல்காப்பிய உரையாசிரியருள் ஒருவர் .
|
|
சேனாவு
|
தகரைச்செடி .
|
|
சேனை
|
யானை , தேர் , குதிரை , காலாள் என்னும் நாற்படை ; ஆயுதம் ; கூட்டம் ; நண்பரும் உறவினரும் ; தெரு ; கடைத்தெரு ; சந்தை ; பல ; சேணம் ; கருணைக்கிழங்கு ; சேனைப்பால் .
|
|
சேனைக்கணிமகன்
|
சேனையிலுள்ள நிமித்திகன் .
|