| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
சேதா
|
சிவப்புப் பசு .
|
|
சேதாம்பல்
|
காண்க : செவ்வாம்பல் .
|
|
சேதாரம்
|
தேமாமரம் ; தேய்மானம் ; நகை செய்யும்போது ஏற்படும் இழப்பு ; வெட்சி மரம் .
|
|
சேதி
|
செய்தி ; தன்மை ; சேதிநாடு ; ஓர் அரச மரபு .
|
|
சேதித்தல்
|
வெட்டுதல் ; அழித்தல் .
|
|
சேதிமம்
|
சமணபௌத்தப்பள்ளி ; தேவாலயம் .
|
|
சேதியம்
|
சமணபௌத்தப்பள்ளி ; தேவாலயம் .
|
|
சேது
|
செய்கரை ; சேதுவணை ; இராமேசுவரம் ; தனுக்கோடி முதலிய தீர்த்தக் கட்டம் ; சிவப்பு .
|
|
சேதுபந்தனம்
|
அணைக்கட்டு .
|
|
சேந்தன்
|
முருகன் ; திவாகரஞ் செய்வித்தோன் ; சேந்தனார் என்னும் சிவனடியார் .
|
|
சேந்தி
|
களஞ்சியம் ; பரண் ; கள் ; துலாக்கட்டையின்மீது பலகைகளைச் சேர்க்கும்படி இடைவெளியில்லாமலிடும் பலகை .
|
|
சேந்து
|
சிவப்பு ; தீ ; அசோகமரம் .
|
|
சேந்துதல்
|
இறைத்தல் .
|
|
சேந்துபந்தம்
|
அரக்கு .
|
|
சேந்தை
|
கட்டிலின் மேற்கட்டி .
|
|
சேப்பு
|
சிவப்பு ; தாமரைக்கிழங்கு ; சிவப்புக்கல் ; சட்டைப்பை .
|
|
சேப்புதல்
|
தங்குதல் .
|
|
சேபம்
|
ஆண்குறி .
|
|
சேபாலம்
|
காண்க : சேங்கொட்டை .
|
|
சேம்பு
|
ஒரு செடிவகை ; வறட்சேம்பு .
|
|
சேமக்கலம்
|
கோல்கொண்டு அடிக்கும் வட்ட மணி .
|
|
சேமங்கலம்
|
கோல்கொண்டு அடிக்கும் வட்ட மணி .
|
|
சேமக்காரன்
|
நம்பிக்கையுள்ளவன் ; சிக்கனமுள்ளவன் ; காவற்காரன் ; முன்னெச்சரிக்கையுள்ளோன் .
|
|
சேமகாலம்
|
செழிப்புக்காலம் .
|
|
சேமஞ்செய்தல்
|
மூடிவைத்தல் .
|
|
சேமணன்
|
தந்தையற்றவன் .
|
|
சேமணி
|
மாட்டுக் கழுத்திற் கட்டும் மணி ; காண்க : சேமக்கலம் , சேமங்கலம் .
|
|
சேமத்தேர்
|
வைப்புத்தேர் .
|
|
சேமநிதி
|
வைப்புப்பொருள் ; தன் நன்மைக்காகப் பிறரிடம் வைக்கப்பட்ட நிதி .
|
|
சேமப்படை
|
வைப்புப்படை .
|
|
சேமப்பொருள்
|
காண்க : சேமநிதி .
|
|
சேமம்
|
நல்வாழ்வு ; இன்பம் ; காவல் ; அரணானவிடம் ; சிறைச்சாலை ; புதைபொருள் ; ஓலைச்சுவடியின் கட்டு ; பகைவரது அம்பு தன்மேற் படாமல் காக்குஞ் செயல் ; சவச்சேமம் .
|
|
சேமரம்
|
அழிஞ்சில்மரம் ; சேங்கொட்டைமரம் .
|
|
சேமவில்
|
உற்ற காலத்து உதவும்படி துணையாகக் கொள்ளும் வில் .
|
|
சேமவைப்பு
|
காண்க : சேமநிதி .
|
|
சேமறி
|
மாட்டின் புணர்ச்சி .
|
|
சேமன்
|
போக்கிரி .
|
|
சேமா
|
எருது .
|
|
சேமாறி
|
விதையடிப்போன் .
|
|
சேமாறுதல்
|
எருதுக்கு விதையடித்தல் .
|
|
சேமித்தல்
|
போற்றிவைத்தல் ; புதைத்துவதைத்தல் ; பாதுகாத்தல் .
|
|
சேமை
|
காண்க : சேம்பு(பை) .
|
|
சேய்
|
மகவு ; சிவப்பு ; இளமை ; செவ்வாய் ; முருகன் ; மகன் ; தலைவன் ; தொலைவு ; நீளம் ; பெருமை ; மனையிடம் ; மூஙகில் .
|
|
சேய்குன்றம்
|
முருகக்கடவுள் வாழ்விடமாகிய திருப்பரங்குன்றம் .
|
|
சேய்த்து
|
தொலைவானது ; நீளமானது ; செந்நிறமுடையது .
|
|
சேய்நீர்
|
சுண்ணாம்பும் நவச்சாரமும் கலந்த நீர் .
|
|
சேய்மரபு
|
இளமைப்பருவம் .
|
|
சேய்மை
|
தொலைவு ; நீளம் .
|
|
சேய்மைவிளி
|
தொலைவிலுள்ளோரை அழைக்கும் விளி .
|
|
சேயம்
|
கரை ; ஓட்டம் ; கூட்டப்பட்டது ; வெற்றி .
|
|
சேயா
|
காண்க : கடுக்காய் .
|
|
சேயார்
|
தொலைவிலுள்ளோர் ; பகைவர் .
|
|
சேயான்
|
செந்நிறமுடையவன் .
|
|
சேயிலம்
|
இலுப்பைமரம் .
|
|
சேயேபசம்
|
காண்க : மரமஞ்சள் .
|
|
சேயோன்
|
முருகக்கடவுள் ; சிவன் ; தொலைவிலிருப்பவன் .
|
|
சேர்
|
திரட்சி ; வைக்கோற்புரியா லமைந்த நெற்குதிர் ; களஞ்சியம் ; மாட்டின் இரண்டு முன்னங்கால்களையும் சேர்த்துக் கட்டுந்தளை ; ஓர்ஏர் மாடு ; நிறுத்தலளவை ; ஒரு முகத்தலளவை ; சேங்கொட்டைமரம் .
|
|
சேர்க்கை
|
திரளுகை ; கூடுகை ; கலப்புப் பொருள் ; கூட்டுறவு ; ஒன்றுதல் ; புணர்ச்சி ; வில்லையாகச் செய்த மணக்கூட்டுச் சரக்கு .
|
|
சேர்க்கைப்பல்லி
|
நிலைப்பல்லி .
|
|
சேர்க்கைமூலை
|
சந்துமூலை .
|
|
சேர்க்கைவாசனை
|
செயற்கைக் குணம் .
|
|
சேர்கட்டுதல்
|
தானியத்தை அளந்து நெற்கூட்டிலிடுதல் .
|
|
சேர்கால்
|
தளைகால் .
|
|
சேர்காலிடுதல்
|
கால் தளைதல் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
