| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
சும்மாடு
|
பாரத்தைத் தாங்குவதற்காகத் தலையில் வைக்கும சுமையடை ; தானியமாகக் கொடுக்கும் உரிமை .
|
|
சும்மாடுகோலுதல்
|
துணியைத் தலைக்குச் சும்மாடாகச் சுற்றிக்கட்டுதல்
|
|
சும்மாது
|
காண்க : சும்மா .
|
|
சும்மெனல்
|
மூச்சுவிடுதற் குறிப்பு .
|
|
சும்மை
|
சுமை ; தொகுதி ; நெற்போர் ; ஊர் ; நாடு ; ஆவிரைச்செடி ; ஒலி ; யாழ்நரம்பின் ஒசை .
|
|
சுமக்க
|
மிகவும்
|
|
சுமங்கலம்
|
பெரிதும் மங்கலமாயுள்ளது .
|
|
சுமங்கலி
|
மங்கலியப் பெண் , கணவனுடன் வாழ்பவள் .
|
|
சுமங்கலை
|
மங்கலியப் பெண் , கணவனுடன் வாழ்பவள் .
|
|
சுமங்கை
|
வறட்சுண்டிச்செடி ; ஆடுதின்னாப் பாளை .
|
|
சுமடன்
|
சுமப்பவன் ; அறிவில்லாதவன் ; கீழ்மகன் .
|
|
சுமடி
|
அறிவிலாள் .
|
|
சுமடு
|
காண்க : சும்மாடு ; சுமை .
|
|
சுமடை
|
காண்க : சும்மாடு ; சுமை .
|
|
சுமத்தல்
|
பாரமாதல் ; சார்தல் ; மிகுதல் : தாங்குதல் ; மேற்கொள்ளுதல் ; பணிதல் .
|
|
சுமத்தி
|
மிகுதி ; விலையேற்றம் ; கெட்டி .
|
|
சுமத்துதல்
|
பாரமேற்றுதல் ; உடன்படச் செய்தல் ; கடன் முதலியன பொறுக்கவைத்தல் ; குற்றம் முதலியன ஏற்றுதல் ;
|
|
சுமதலை
|
பொறுப்பு ; விலை முதலியவற்றின் ஏற்றம் .
|
|
சுமதி
|
பாரம் ; மிகுதி ; பொறுப்பு ; நல்லறிவு ; அறிஞன் ; தீர்த்தங்கரருள் ஒருவர் .
|
|
சுமந்த
|
அதிகமான
|
|
சுமப்பு
|
பாரம் , சுமை .
|
|
சுமம்
|
பூ .
|
|
சுமரணம்
|
சுரணை , உணர்த்தி , அறிவு ; நினைவு .
|
|
சுமரணை
|
சுரணை , உணர்த்தி , அறிவு ; நினைவு .
|
|
சுமருதல்
|
சுமக்குதல் .
|
|
சுமனசம்
|
காண்க : சுமம் .
|
|
சுமனை
|
சிவப்புப் பசு .
|
|
சுமார்
|
ஏறக்குறைய ; மட்டம் .
|
|
சுமாரகம்
|
நினைப்பு .
|
|
சுமாலி
|
கள் ; ஓர் அரக்கன் .
|
|
சுமுகம்
|
இன்முகம் .
|
|
சுமுகன்
|
இன்முகமுள்ளவன் .
|
|
சுமுத்திரை
|
சரியளவு ; சரியானது ; நேர்மை .
|
|
சுமேரு
|
தேவர்க்கு இருப்பிடமான மேருமுடி .
|
|
சுமை
|
சுமக்கை ; பாரம் ; தொகுதி ; ஓரங்குல மழை ; 60 படிகொண்ட ஓர் அளவை ; பொறுப்பு ; 180 தேங்காய்கொண்ட அளவு ; 270 கவளிகொண்ட வெற்றிலைக்கட்டு .
|
|
சுமைகாரன்
|
மூட்டை தூக்குவோன் ; குடும்பபார மிக்கவன் .
|
|
சுமைகூலி
|
மூட்டை தூக்குவதற்குக் கொடுக்குங் கூலி .
|
|
சுமைத்தயிர்
|
ஆடைத்தயிர் , கட்டித்தயிர் .
|
|
சுமைதலை
|
பொறுப்பு .
|
|
சுமைதாங்கி
|
பொறுப்பாளி ; சுமையை இறக்கித் தலைப்பாரம் ஆற்றுதற்கு உதவியாக நிறுத்தப்பட்ட கற்கட்டு ; இதணம் .
|
|
சுமைதாங்கிபோடுதல்
|
மகப்பெறாமல் கருப்பத்துடன் இறந்தவள்பொருட்டு அவள் வயிற்றுப் பாரத்தால் உண்டான வருத்தம் நீங்குமாறு சுமைதாங்கிக்கல் நாட்டுதல் .
|
|
சுமைதி
|
பாரம் ; மிகுதி ; பொறுப்பு .
|
|
சுமையடை
|
காண்க : சும்மாடு .
|
|
சுமையாள்
|
மூட்டை தூக்குவோன் .
|
|
சுமையிறக்கி
|
காண்க : சுமைதாங்கி
|
|
சுயகாரியதுரந்தரன்
|
தன்னலம் மிக்கவன் .
|
|
சுயகாரியம்
|
சொந்த வேலை ; தன்னலம் .
|
|
சுயங்கிருதானர்த்தம்
|
தானாகவே விளைத்துக் கொள்ளுந் தீங்கு .
|
|
சுயசாதிமானம்
|
தன் சாதியில் பற்றுவைத்தல் .
|
|
சுயஞ்சோதி
|
இயற்கையொளி ; கடவுள் .
|
|
சுயநலம்
|
தன்னலம் .
|
|
சுயபுத்தி
|
இயற்கையறிவு , சொந்த அறிவு ; மயக்கமற்ற அறிவு .
|
|
சுயபோக்கு
|
தன்மனப்போக்கு .
|
|
சுயம்
|
சொந்தமானது ; சொந்தமான ; தானாகப் பாடிய பாட்டு ; கலப்பற்ற .
|
|
சுயம்பாகம்
|
தானாகச் சமைத்துக்கொள்கை ; சத்திரம் முதலியவற்றில் கொடுக்கும் சமையற் பொருள்கள் .
|
|
சுயம்பாகி
|
சமையற்காரன் ; சவர்க்காரம் .
|
|
சுயம்பாவித்தல்
|
அகங்கரித்தல்
|
|
சுயம்பிரகாசம்
|
காண்க : சுயஞ்சோதி .
|
|
சுயம்பு
|
தானே தோன்றியது ; கடவுள் ; பிரமன் ; அருகன் ; இயற்கை ; தூயதான ; மடையன் .
|
|
சுயம்புமூர்த்தி
|
தானாகத் தோன்றிய தெய்வத்திருமேனி .
|
|
சுயம்வரம்
|
தன்னை விரும்பி வந்த அரசர் கூட்டத்தில் தலைவி தலைவனைத் தானே தேர்ந்து வரித்துக்கொள்ளுகை .
|
|
சுயமரம்
|
தன்னை விரும்பி வந்த அரசர் கூட்டத்தில் தலைவி தலைவனைத் தானே தேர்ந்து வரித்துக்கொள்ளுகை .
|
|
சுயமாய்
|
தானாக ; அடிக்கடி .
|
|
சுயவலது
|
சொந்தத் திறமை .
|
|
சுயாதிபத்தியம்
|
தன் இச்சைப்படி நடத்தும் ஆட்சி ; கோளின் தசையில் தனது ஆட்சி .
|
|
சுயாதிபதி
|
தனியாட்சி செலுத்தபவன் .
|
|
சுயாதீனம்
|
தன்வயமானது ; தன்விருப்பம் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
