| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
சுத்தா
|
ஒருமிக்க .
|
|
சுத்தாசுத்ததத்துவம்
|
காலம் , நியதி , கலை , வித்தை , அராகம் , புருடன் , மூலப்பகுதி என்ற ஏழு பிரிவினதாய்ச் சுத்தமும் அசுத்தமும் கலந்த தத்துவ வேறுபாடு .
|
|
சுத்தாத்துவைதம்
|
உயிர் இறைவனுடன் இரண்டறக் கலந்து துய்க்கும் நிலை .
|
|
சுத்தான்னம்
|
வெறுஞ்சோறு .
|
|
சுத்தி
|
மனமொழி மெய்களில் மாசின்மை ; மருந்து முதலியவற்றின் குற்றம் நீக்குகை ; சிப்பி ; கும்பிடுகிளிஞ்சில் ; சங்கு ; தலையோடு ; கரந்தை ; அகல் ; பாத்திரவகை ; சுத்தியல் ; அரைப்பலம் ; புறமதத்தாரை இந்துமதத்தில் சேர்க்குங்கால் செய்யுல் சடங்கு ; வயிரக் குணங்களுள் ஒன்று .
|
|
சுத்திகரம்
|
தூய்மைசெய்கை .
|
|
சுத்திகரிப்பு
|
தூய்மைசெய்கை .
|
|
சுத்திகை
|
கிளிஞ்சில் ; அகல் .
|
|
சுத்திசெய்தல்
|
துப்புரவாக்கல் ; பொன் முதலிய உலோகங்களைத் தூய்மைசெய்தல் ; மருந்துக்காகப் பாடாணம் முதலியவற்றைத் தூய்மை செய்தல் ; மந்திரம் முதலியவற்றால் தூய்மை செய்தல் .
|
|
சுத்திபத்திரம்
|
பிழைதிருத்தக் குறிப்பு .
|
|
சுத்தியம்
|
உயர்ந்தரக ஆடை .
|
|
சுத்தியல்
|
கம்மாளர் கருவிகளுள் ஒன்றான சிறு சம்மட்டி .
|
|
சுத்தீகரணம்
|
தூய்மையாக்குகை .
|
|
சுத்துரம்
|
கண்டங்கத்திரிச்செடி .
|
|
சுத்துரு
|
கண்டங்கத்திரிச்செடி .
|
|
சுத்தோதகம்
|
நல்ல தண்ணீர் .
|
|
சுதகம்
|
குறைவு .
|
|
சுதசனம்
|
ஆயுதம் .
|
|
சுதசித்தம்
|
தானாகவே ஏற்பட்டது .
|
|
சுதந்தரக்காணி
|
உரிமை நிலம் .
|
|
சுதந்தரக்காரன்
|
சொத்து முதலியவற்றுக்கு உரிமையுடையவன் .
|
|
சுதந்தரம்
|
மரபுரிமை ; உரிமைப்பேறு ; தன் விருப்பம் ; விடுதலை .
|
|
சுதந்தரவறிவு
|
இயற்கைப் பேரறிவு .
|
|
சுதந்தரவாளி
|
சொத்தின் உரிமையாளன் .
|
|
சுதந்தரன்
|
சொத்தின் உரிமையாளன் ; தன் விருப்பம்போல் நடப்பவன் .
|
|
சுதந்தரித்தல்
|
சொத்து முதலியவற்றின் உரிமை பெறுதல் ; தன்வயத்தனாயிருத்தல்
|
|
சுதந்தி
|
வடமேற்றிசைப் பெண்யானை ; பெண்யானை .
|
|
சுதம்
|
இறங்குகை ; அழிவு ; பரமாகமம் ; காண்க : சுருதஞானம் ; முறைமை ; நெருஞ்சில் .
|
|
சுதர்ச்சி
|
சதுரக்கள்ளிமரம் .
|
|
சுதரிசனம்
|
நற்காட்சி ; திருமாலின் சக்கரம் ; அழகு ; கண்ணாடி .
|
|
சுதருமம்
|
நல்லறம் ; இயல்பு ; அறநூல் விதித்த படி நடத்தற்குரிய அவரவர் செயல் .
|
|
சுதலம்
|
கீழேழுலகங்களுள் ஒன்று .
|
|
சுதன்
|
மகன் .
|
|
சுதன்மம்
|
நல்லறம் ; ஆயுதம் ; இந்திரனின் அத்தாணி மண்டபம் .
|
|
சுதன்மை
|
இந்திரனின் அத்தாணி மண்டபம் .
|
|
சுதனம்
|
நற்பேறு ; ஆயுதம்
|
|
சுதா
|
தன்னடைவான ; அமிர்தம் .
|
|
சுதாகரன்
|
அமிர்த கதிரையுடைய சந்திரன் .
|
|
சுதாச்சி
|
காண்க : சுதர்ச்சி .
|
|
சுதாதாரன்
|
சந்திரன் .
|
|
சுதாநிதி
|
சந்திரன் .
|
|
சுதாமனு
|
மலை ; முகில் .
|
|
சுதாரித்தல்
|
துணிவுகொள்ளல் ; திறமையாக நடத்துதல்
|
|
சுதாவாய்
|
தானாகவே ; நேரில் .
|
|
சுதாவில்
|
தானாகவே ; நேரில் .
|
|
சுதி
|
இசைச் சுருதி ; யாழின் நரம்பு ; அறிஞன் ; மலவாய்த் துளை ; வளர்பிறை ; பெண் .
|
|
சுதிமதிகெட்டவன்
|
கேள்வியும் அறிவும் இல்லாதவன் .
|
|
சுதியேற்றுதல்
|
இசைச் சுருதியை மிகுதிப்படுத்துதல் ; தூண்டிவிடுதல் .
|
|
சுதிலயை
|
சுருதியோடு இசையொன்றுகை .
|
|
சுதினம்
|
நல்ல நாள் .
|
|
சுதும்பு
|
ஒரு மீன்வகை .
|
|
சுதேசம்
|
சொந்த நாடு .
|
|
சுதேசி
|
உள்நாட்டான் ; தனது நாட்டில் செய்த பண்டம் .
|
|
சுதேசியம்
|
தனது நாட்டில் செய்த பொருள் .
|
|
சுதை
|
தேவாமிர்தம் ; பால் ; சுவை ; சுண்ணாம்பு ; வெண்மை ; நட்சத்திரம் ; மின்னல் ; உதைகால்பசு ; கேடு ; மகள் .
|
|
சுதைக்குன்று
|
சுண்ணாம்பு பூசிய செய்குன்று .
|
|
சுந்
|
சனி .
|
|
சுந்தரத்தோளுடையான்
|
அழகர்கோயில் திருமால் .
|
|
சுந்தரப்பொடி
|
சிவப்பு நறுமணத்தூள் .
|
|
சுந்தரம்
|
அழகு ; நிறம் ; நன்மை ; சிவப்பு .
|
|
சுந்தரன்
|
அழகன் ; சுந்தரமூர்த்தி ; மதுரையில் கோயில்கொண்டுள்ள சிவபிரான் .
|
|
சுந்தரி
|
அழகி ; துர்க்கை ; இந்திராணி ; பார்வதி ; மூஞ்சூறு ; ஒரு மரவகை .
|
|
சுந்தரேசன்
|
மதுரையில் கோயில்கொண்டுள்ள சிவபிரான் .
|
|
சுந்து
|
நீர் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
