| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
கௌணப்பொருள்
|
இலக்கணை வகையாற் கொள்ளும் பொருள் .
|
|
கௌணம்
|
முக்கியமல்லாதது .
|
|
கௌணியர்
|
திருஞானசம்பந்தர் ; பூமியிலுள்ளோர் .
|
|
கௌத்துவக்காரன்
|
வஞ்சகன் .
|
|
கௌத்துவம்
|
அத்தநாள் ; திருமால் மார்பில் அணியும் பணி ; பதுமராகம் ; வஞ்சனை .
|
|
கௌதகம்
|
போதிகை .
|
|
கௌதம்
|
சிச்சிலிக்குருவி ; கட்டுமானவகை .
|
|
கௌதமன்
|
ஒரு முனிவன் ; புத்தன் ; நியாயஞ்செய்த அக்கபாதர் ; கிருபாசாரியார் .
|
|
கௌதமி
|
கோரோசனை ; கோதாவரி ஆறு .
|
|
கௌதமிமை
|
கோரோசனை ; கோதாவரி ஆறு .
|
|
கௌதாரி
|
ஒரு பறவை .
|
|
கௌதுகம்
|
மகிழ்ச்சி ; சால விளையாட்டு ; காப்பாக மணிக்கட்டில் கட்டும் நூல் ; தாலி .
|
|
கௌதூகலம்
|
மிதிபாகல் .
|
|
கௌந்தி
|
சமணப் பெண்துறவி ; வால்மிளகு ; கடுக்காய்வேர் .
|
|
கௌபீனசுத்தம்
|
பிற பெண்களைச் சேராதிருக்கும் தூயதன்மை .
|
|
கௌபீனசுத்தன்
|
பிற பெண்களைச் சேராதவன் .
|
|
கௌபீனம்
|
காண்க : கோவணம் , கச்சைச்சீலை .
|
|
கௌமாரம்
|
இளம்பருவம் ; முருகக்கடவுளே பரம்பொருள் என்று வழிபடுவோரின் சமயம் .
|
|
கௌமாரி
|
ஏழு மாதர்களுள் ஒருத்தி ; மாகாளி .
|
|
கௌமுதி
|
திருவிழா ; நிலவு .
|
|
கௌமோதகி
|
திருமாலின் தண்டாயுதம் .
|
|
கௌரம்
|
வெண்மை ; பொன்னிறம் .
|
|
கௌரவம்
|
மேன்மை , பெருமிதம் .
|
|
கௌரவர்
|
குருகுல வேந்தனான திருதராட்டிரன் மக்கள் , துரியர் .
|
|
கௌரி
|
பார்வதி ; காளி ; எட்டு அல்லது பத்து ஆண்டுப் பெண் ; பொன்னிறம் ; கடுகு ; புளி நறளைச் செடி ; துளசி ; பூமி ; ஒரு பண்வகை .
|
|
கௌரிகேணி
|
வெள்ளைக் காக்கணங்கொடி .
|
|
கௌரிசங்கம்
|
இரட்டை உருத்திராட்சம் .
|
|
கௌரிசங்காமணி
|
இரட்டை உருத்திராட்சம் .
|
|
கௌரிசிப்பி
|
சங்கு வடிவுடைய பாண்டம் .
|
|
கௌரிபாத்திரம்
|
சங்கு வடிவுடைய பாண்டம் .
|
|
கௌரிமைந்தன்
|
பார்வதி புதல்வனாகிய முருகன் ; விநாயகன் .
|
|
கௌரியம்
|
கருவேம்பு .
|
|
கௌரியன்
|
பாண்டியன் பட்டப்பெயர் .
|
|
கௌரிவிரதம்
|
ஐப்பசி மாதத்தில் கௌரியை நோக்கிப் புரியும் நோன்பு .
|
|
கௌல்
|
தீநாற்றம் ; நிலக்குத்தகை உடன் படிக்கை .
|
|
கௌவியம்
|
பசுக் கொடுக்கும் பொருள்களான பால் , தயிர் , நெய் , மூத்திரம் , சாணம் ஆகியவற்றின் சேர்க்கை .
|
|
கௌவுகன்
|
கீழ்ப்பார்வை .
|
|
கௌவுதடி
|
கவைத்தடி .
|
|
கௌவுதல்
|
வாயால் பற்றுதல் ; கவர்தல் .
|
|
கௌ
|
ஓர் உயிர்மெய்யெழுத்து (க்+ஔ) ; கொள்ளு .
|
|
கௌசல்யம்
|
திறமை .
|
|
கௌசலம்
|
திறமை ; சூழ்ச்சி ; ஒரு நாடு .
|
|
கௌசனம்
|
காண்க : கோவணம் .
|
|
கௌசனை
|
உறை ; குதிரை முதலியவற்றின் மேற் போடும் மெத்தை .
|
|
கௌசிகபலம்
|
தேங்காய் .
|
|
கௌசிகம்
|
கூகை ; பட்டாடை ; ஒரு பண் வகை ; விளக்குத்துண்டு ; பாம்பு ; வியாழன் ; சோகி .
|
|
கௌசிகன்
|
குசிக மரபினன் , விசுவாமித்திரன் ; இந்திரன்
|
|
கௌசிகை
|
கிண்ணம் ; விசுவாமித்திரன் ; உடன்பிறந்தாள் .
|
|
கௌசுகம்
|
குங்கிலியம்
|
|
கௌஞ்சம்
|
கிரவுஞ்சம் ; அன்றிற்பறவை .
|
|
கௌஞ்சிகன்
|
பொன்வினைஞன் .
|
|
கௌடநெறி
|
செறிவு முதலிய வைதருப்ப நெறிக்குரிய குணங்கள் நிரம்பிவாராமல் சொற்பெருகத் தொடுக்கும் செய்யுள்வகை .
|
|
கௌடம்
|
வங்கத்தில் உள்ள ஓர் இடம் ; கௌடநெறி ; ஒரு மூலிகைவகை .
|
|
கௌடி
|
ஒரு பண்வகை .
|
|
கௌடிலம்
|
வளைவு .
|
கலைக் களஞ்சியம்
