| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
என்பவன்
|
என்று சொல்பவன் ; என்று சொல்லப்படுபவன் .
|
|
என்பான்
|
என்று சொல்பவன் ; என்று சொல்லப்படுபவன் .
|
|
என்பித்தல்
|
என்று சொல்லுவித்தல் ; விளக்கமுறச் செய்தல் ; சான்றுகாட்டி நிறுவுதல் .
|
|
என்பிலது
|
எலும்பில்லாத உயிரி , புழு .
|
|
என்பிலி
|
எலும்பில்லாத உயிரி , புழு .
|
|
என்பு
|
எலும்பு ; எலும்புக்கூடு ; உடம்பு ; புல்
|
|
என்புதின்றி
|
கழுதைக்குடத்திப் பூண்டு .
|
|
என்புருக்கி
|
எலும்புருக்கிநோய் .
|
|
எளியவன்
|
வறியவன் ; இலகுவாய் அடையப்படுபவன் ; வலியில்லாதவன் ; அறிவில்லாதவன் ; குணத்தில் தாழ்ந்தவன் .
|
|
எளிவருதல்
|
இலகுவாதல் , சுலபமாதல் ; எளிதிற்கிட்டுதல் ; இழிவடைதல் .
|
|
எளிவிலையன்
|
விலை குறைந்த பண்டம் .
|
|
எளிவு
|
எளிவரவு , சுலபம் .
|
|
எற்செய்வான்
|
சூரியன் .
|
|
எற்சோறு
|
பழைய காலத்திலிருந்த ஒரு வரி .
|
|
எற்பாடு
|
பிற்பகல் , மாலைப் பொழுதுக்குமுன் பத்துநாழிகை நேரம் ; மாலை ; காலை .
|
|
எற்பு
|
என்பு , எலும்பு .
|
|
எற்புச்சட்டகம்
|
உடல் .
|
|
எற்றம்
|
மனத்துணிவு .
|
|
எற்றற்பட்டை
|
இறைகூடை .
|
|
எற்றன்மரம்
|
நீர் இறைக்கும் கருவிவகை ; தோணிமரம் .
|
|
எற்றித்தல்
|
இரங்குதல் .
|
|
எற்று
|
எற்றுகை ; எத்தன்மையது ; வியப்பிரக்கக் குறிப்புச்சொல் .
|
|
எற்றுண்ணுதல்
|
எறியப்படுதல் .
|
|
எற்றுதல்
|
அடித்தல் , புடைத்தல் ; உதைத்தல் ; மோதுதல் ; எறிதல் ; குத்துதல் ; வெட்டுதல் ; கொல்லுதல் ; உடைத்தல் ; நீக்குதல் ; நூல்தெறித்தல் ; இறங்குதல் ; எழுப்புதல் ; நீங்குதல் .
|
|
எற்றுநூல்
|
மரக்கோட்டம் பார்க்கும் நூல் ; மரம் அறுக்க அடையாளம் காட்டும் நூல் .
|
|
எற்றுள்ளும்
|
எவற்றுள்ளும் .
|
|
எற்றே
|
ஒரு வியப்புமொழி ; ஓர் இரக்கச்சொல் ; எத்தன்மைத்து .
|
|
எற்றைக்கும்
|
என்றென்றைக்கும் , எந்நாளும் .
|
|
எற்றோ
|
எற்று , எத்தன்மைத்து ; வியப்பிரக்கச்சொல் .
|
|
எறட்டுதல்
|
வீசி இறைத்தல்
|
|
எறி
|
குத்து ; தள்ளு ; அறை ; அடி ; வெட்டு ; வீச்சு ; உதை ; அடிக்கை ; குறிப்பாகச் சொல்லுகை .
|
|
எறிகால்
|
பெருங்காற்று .
|
|
எறிகாலி
|
உதைகாற் பசு , காலால் உதைக்கும் பசு .
|
|
எறித்தல்
|
ஒளிவீசுதல் ; வெயிற்காலம் ; தைத்தல் ; உறைத்தல் ; பரத்தல் .
|
|
எறிதல்
|
உதைத்தல் ; வீசுதல் ; வெட்டுதல் ; முறித்தல் ; அறுத்தல் ; பறித்தல் ; அழித்தல் ; ஓட்டுதல் ; குத்தல் ; அடித்தல் .
|
|
எறிப்பிடைச்செய்யுள்
|
செய்யுள் வகையுள் ஒன்று , இதனைப் 'பிபீலிகா மத்திமம்' என்று வழங்குவர் .
|
|
எறிப்பு
|
ஒளிசெய்தல் , வெயிலெறிக்கை ; கடுவெயில் .
|
|
எறிபடுதல்
|
ஒதுக்கப்படுதல் ; உதைபடுதல் .
|
|
எறிபடை
|
கைவிடுபடை ; வேல் ; ஈட்டி .
|
|
எறிபாவாடை
|
தெய்வங்கள் , பெரியோர்களுக்கு முன் விரிக்கும் பாவாடை விருது .
|
|
எறிபுலம்
|
வெட்டிச் சுட்டகொல்லை நிலம் .
|
|
எறிபுனம்
|
வெட்டிச் சுட்டகொல்லை நிலம் .
|
|
எறிமணி
|
சேமக்கலம் , சேகண்டி .
|
|
எறிமுத்து
|
சிறிய அம்மை .
|
|
எறியல்
|
கோடரி .
|
|
எறியாயுதம்
|
காண்க : எறிபடை .
|
|
எறியால்
|
ஒரு மீன்வகை .
|
|
எறியுப்பு
|
கல்லுப்பு .
|
|
எறிவ
|
எறியப்படுவன , எறியப்படும் ஆயுதங்கள் .
|
|
எறிவல்லயம்
|
கை விட்டெறியும் ஓர் ஆயுதம் .
|
|
எறிவளையம்
|
உருளை ; சக்கரப்படை .
|
|
எறும்பி
|
யானை ; எறும்பு .
|
|
எறுழ்
|
வலிமை ; தண்டாயுதம் ; தடி ; தூண் ; செந்நிறப் பூவுடைய குறிஞ்சி நிலத்து மரவகை .
|
|
எறுழ்வலி
|
மிகுந்த வலிமை ; மிக்க வலிமையுடையோன் .
|
|
எறுழம்
|
எறுழ்மரம் .
|
|
எறுழி
|
பன்றி ; காட்டுப் பன்றி .
|
|
என்
|
என்ன ; வினா வினைக்குறிப்பு ; ஐயக்கிளவி ; இகழ்ச்சிக் குறிப்பு ; 'எது' அல்லது 'எதை' எனப் பொருள்படும் இடைச்சொல் ; தன்மை ஒருமைச் சொல் ; யான் என்பது வேற்றுமைப் பொருளில் அடையும் திரிபு ; ஓர் அசைச்சொல் .
|
|
என்கை
|
என்று சொல்லுகை .
|
|
என்ப
|
எனறு சொல்லப்படுவன ; என்று சொல்லுவர் ; ஓர் அசைச்சொல் .
|
|
எளிதரவு
|
தாழ்மை ; வறுமை .
|
|
எளிதல்
|
எளிமையடைதல் .
|
|
எளிதாதல்
|
இலகுவாதல் ; சுலபமாகத் தருதல் .
|
|
எளிது
|
எளியது ; இலேசு ; சுலபம் ; அருமையற்றது ; இலகு ; தாழ்ந்தது .
|
|
எளிமை
|
இலகு ; தாழ்வு ; தளர்வு ; அறியாமை ; வறுமை ; தனிமை ; வலியின்மை ; அடிமை .
|
|
எளியன்
|
வறியவன் ; இலகுவாய் அடையப்படுபவன் ; வலியில்லாதவன் ; அறிவில்லாதவன் ; குணத்தில் தாழ்ந்தவன் .
|
கலைக் களஞ்சியம்
