| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
உழக்குதல்
|
கலக்குதல் ; மிதித்தல் ; உழுதல் ; விளையாடுதல் ; கொன்று திரிதல் ; வெல்லுதல் .
|
|
உழக்குருட்டுதல்
|
சூதாடுதல் .
|
|
உழக்கோல்
|
உழவுக்கம்பு , தாற்றுக்கோல் .
|
|
உழத்தல்
|
செய்தல் ; பயிலுதல் ; பழகுதல் ; முயலுதல் ; வெல்லுதல் ; வருந்துதல் ; பட்டனுபவித்தல் ; துவைத்தல் .
|
|
உழத்தி
|
உழவர்சாதிப் பெண் , மருதநிலப் பெண் .
|
|
உழத்திப்பாட்டு
|
உழவுபற்றிய செய்திகளைக் கூறும் ஒருவகைச் சிற்றிலக்கியவகை .
|
|
உழப்பன்
|
கள்ள நியாயம் பேசுகிறவன் .
|
|
உழப்பு
|
முயற்சி , ஊக்கம் ; வருத்தம் ; பழக்கம் ; வலிமை .
|
|
உவர்
|
உப்பு ; உப்புச்சுவை ; களர்நிலம் ; உழைமண் ; கடல் ; இனிமை ; உயர்திணைப் பலர்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் .
|
|
உவர்க்கடல்
|
உப்புநீர்க் கடல் .
|
|
உவர்க்கம்
|
கடற்கரை .
|
|
உவர்க்களம்
|
காண்க : உவர்நிலம் .
|
|
உவர்க்காரம்
|
சவர்க்காரம் .
|
|
உவர்ச்சங்கம்
|
முட்சங்குப்பூண்டு .
|
|
உவர்த்தரை
|
காண்க : உவர்நிலம் .
|
|
உவர்த்தல்
|
உப்புக்கரித்தல் ; துவர்த்தல் ; அருவருத்தல் ; வெறுத்தல் .
|
|
உவர்நிலம்
|
களர்நிலம் ; உப்பளம் .
|
|
உவர்நீர்
|
உப்புநீர் , உப்புச்சுவையுள்ள நீர் .
|
|
உவர்ப்பு
|
உப்புச்சுவை ; துவர்ப்பு ; இகழ்ச்சி ; வெறுப்பு ; அவாவின்மை ; உயிரால் அளவின்றி ஈட்டப்பட்ட வினைகளுள் இனி நுகரக் கிடக்கும் வினையின் பயன்கள் .
|
|
உவர்மண்
|
உப்புச்சேர்ந்த மண் , உழைமண் ; களர்நிலம் .
|
|
உவரகம்
|
உப்புச்சேர்ந்த மண் , உழைமண் ; களர்நிலம் .
|
|
உவராகம்
|
மறைப்பு , கிரகணம் ; மறைப்புக் காலம் .
|
|
உவரி
|
உவர்நீர் , உப்புநீர் ; கடல் ; சிறுநீர் .
|
|
உவருண்டான்
|
களர்நிலத்தில் பயிரிடப்படும் ஒருவகை நெல் .
|
|
உவரோதம்
|
உவர்க்கடல் ; இடையூறு .
|
|
உவல்
|
தழை ; சருகு
|
|
உவலை
|
தழை ; சருகு ; மரக்கொம்பு ; இழிவு ; துன்பம் ; வம்புச்சொல் .
|
|
உவவனம்
|
உபவனம் , சோலை , உய்யானம் , பூந்தோட்டம் .
|
|
உவவு
|
உவப்பு ; நிறைமதி ; மறைமதி .
|
|
உவள்
|
உயர்திணைப் பெண்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் ; அவளுக்கும் இவளுக்கும் இடையில் உள்ளவள் ; முன் நிற்பவள் .
|
|
உவளகம்
|
அந்தப்புரம் ; சிறைச்சாலை ; காவற்கூடம் ; மதில் ; ஒருபக்கம் ; அகழி ; பள்ளம் ; வாயில் ; குளம் ; உப்பளம் ; இடைச்சேரி ; விரிவு ; நீர்நிலை ; பிரித்தல் .
|
|
உவளித்தல்
|
தூய்மை செய்தல் ; துப்புரவாக்கல் .
|
|
உவளுதல்
|
துவளுதல் ; நடுங்குதல் ; பரத்தல் .
|
|
உவற்றுதல்
|
சுரக்கச் செயதல் .
|
|
உவறுதல்
|
ஊறுதல் , சுரத்தல் .
|
|
உவன்
|
உயர்திணை ஆண்பாலில் வரும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் ; அவனுக்கும் இவனுக்கும் இடையில் உள்ளவன் ; முன் நிற்பவன் ; பின்புறத்துள்ளவன் .
|
|
உவன்றி
|
நீர்நிலை .
|
|
உவனாயம்
|
துவைத்துக் கட்டும் மருந்து .
|
|
உவனித்தல்
|
அம்பெய்யத் தொடங்குதல் ; தூய்மை செய்தல் ; ஈரமாதல் .
|
|
உவனிப்பு
|
ஈரம் .
|
|
உவா
|
வெள்ளுவா , முழுமதிநாள் ; காருவா , அமாவாசை ; கடல் ; உகாமரம் .
|
|
உவாத்தி
|
கற்பிப்போன் , ஆசிரியன் , உபாத்தியாயன் ; வேதமோதுவிப்போன் .
|
|
உவாத்திகன்
|
கற்பிப்போன் , ஆசிரியன் , உபாத்தியாயன் ; வேதமோதுவிப்போன் .
|
|
உவாத்திமை
|
கற்பிக்கும் தொழில் .
|
|
உவாத்தியாயன்
|
காண்க : உவாத்தி .
|
|
உவாத்தியாயனி
|
ஆசிரியை .
|
|
உவாத்து
|
காண்க : உவாத்தி .
|
|
உவாதி
|
எல்லை ; கடுந்துன்பம் , பெருந்துன்பம் .
|
|
உவாந்தம்
|
காருவா , அமாவாசை ; வெள்ளுவா , பௌர்ணிமை .
|
|
உவாய்
|
ஒரு மரம் , உவாத்தேக்கு .
|
|
உவாலம்பம்
|
பழிப்பு , தூடணை .
|
|
உவாலம்பனம்
|
பழிப்பு , தூடணை .
|
|
உவாவுதல்
|
நிறைதல் .
|
|
உவாளி
|
பூட்டை ; அறுகு .
|
|
உவித்தல்
|
அவித்தல் .
|
|
உவிதல்
|
சாதல் ; அவிதல் , நீர்வற்றி யவிதல் ; காற்றில்லாமல் புழுங்கல் .
|
|
உவியல்
|
சமைத்த கறி .
|
|
உவை
|
அஃறிணைப் பன்மைப் படர்க்கைச் சுட்டுப் பெயர் ; உங்குள்ளவை , உவ்விடத்துள்ளவை .
|
|
உழக்கு
|
காற்படி ; மிதிப்பு ; கவறு உருட்டும் உழக்கு ; சிலம்பம் .
|
|
உழுக்கு
|
(வி) கலக்கு ; மிதி ; சிலம்பம் பழகு .
|
|
உவமைத்தொகை
|
உவமையுருபுதொக்கதொடர்மொழி ; மதிமுகம் , கயற்கண் என்றாற்போல வருவது .
|
|
உவமையாகுபெயர்
|
உவமையான பொருளின் பெயர் உவமேயத்திற்கு ஆகிவருவது ; 'பாவை வந்தாள்' என்பதுபோல வருவது .
|
|
உவமையின்மை
|
ஒப்பின்மை , இறைவன் எண் குணங்களுள் ஒன்று .
|
|
உவமையுருபு
|
காண்க : உவமவுருபு .
|
கலைக் களஞ்சியம்
