| சொல் |
அருஞ்சொற்பொருள் |
|
உதானன்
|
தசவாயுவுள் ஒன்று , நாபியில் நிற்கும் வாயு .
|
|
உதி
|
காண்க : ஒதி ; வித்தை ; உலைத்துருத்தி .
|
|
உதி
|
(வி) பிற , உதித்தலைச் செய் ; உதயமாகு ; அவதரி ; காலந்தொடங்கு .
|
|
உதிட்டிரன்
|
போர்த்திறமுள்ளவன் ; தருமபுத்திரன் .
|
|
உதித்தல்
|
உதயமாதல் , தோன்றுதல் , பிறத்தல் , பருத்தல் .
|
|
உதிதன்
|
தோன்றினவன் ; பாண்டிய மன்னன் .
|
|
உதிப்பு
|
தோற்றம் ; பிறப்பு ; அறிவு .
|
|
உதியன்
|
சேரன் ; பாண்டியன் .
|
|
உதிர்
|
கோரைக்கிழங்கு ; துகள் .
|
|
உதிர்த்தல்
|
உதிரச் செய்தல் ; வீழ்த்துதல் ; பொடியாக்கல் ; உதறுதல் .
|
|
உதிர்தல்
|
கீழ்விழுதல் ; சிந்துதல் ; சொரிதல் ; பிதிர்தல் ; அழிதல் ; சாதல் ; குலைதல் .
|
|
உதிரக்கட்டு
|
இரத்தத்தை நிறுத்துகை ; பூப்புப்படாமை .
|
|
உதிரக்கல்
|
மாணிக்கவகை .
|
|
உதிரக்குடோரி
|
கருடன்கிழங்கு .
|
|
உதிரங்களைதல்
|
இரத்தம் வடிதல் ; இரத்தம் நீக்குதல் .
|
|
உதிரசூலை
|
கருப்ப நோய்வகை .
|
|
உதிரபந்தம்
|
மாதுளை .
|
|
உதிரம்
|
இரத்தம் .
|
|
உதிரமண்டலி
|
நச்சுயிரிவகை .
|
|
உதிரல்
|
உதிர்ந்த பூ .
|
|
உதிரன்
|
செவ்வாய் .
|
|
உதிரி
|
உதிர்ந்தது ; கதிரிலிருந்து உதிர்ந்த நெல் ; பெரியம்மை நோய் ; பிட்டு ; சிறுகீரை ; செவ்வாழை .
|
|
உதிரிக்குத்து
|
பெரியம்மையால் உண்டாகும் நோவு .
|
|
உதிரித்தழும்பு
|
அம்மைவடு .
|
|
உதீசம்
|
குறுவேர் .
|
|
உதீசி
|
வடக்கு .
|
|
உது
|
உஃது , சேய்மைக்கும் அண்மைக்கும் நடுவிலுள்ளதைக் குறிக்கும் ஒரு சுட்டுப்பெயர் ; முன்னிலையானிடமுள்ள பொருள் .
|
|
உதும்பரம்
|
அத்திமரம் ; எருக்கஞ்செடி ; செம்பு ; நெற்களம் ; வாயிற்படி ; செங்குட்ட நோய் .
|
|
உதூகலம்
|
உரல் .
|
|
உதை
|
அடி ; முட்டுக்கால் .
|
|
உதைகால்
|
தாங்கு ; முட்டுக்கால் ; உதைக்குங்கால் ; முட்டுக்கால் .
|
|
உதைகாலி
|
உதைக்கும் குணமுள்ள மாடு .
|
|
உதைகொடுத்தல்
|
உதைத்தல் ; முட்டுக்கொடுத்தல் ; ஊஞ்சலை ஆட்டிக்கொள்ளுதல் .
|
|
உதைசுவர்
|
முட்டுச்சுவர் , அணைசுவர் .
|
|
உதைத்தல்
|
காலாலெறிதல் ; தாக்கல் ; பொருட்படுத்தாமை ; செலுத்துதல் ; அடித்தல் ; மாறுபடுதல் ; நடுங்குதல் .
|
|
உதைப்பளவு
|
கைந்நொடிப் பொழுதளவு .
|
|
உதைப்பான்
|
தள்ளுகருவி .
|
|
உதைப்பு
|
உதைக்கை ; தாக்குகை ; அச்சம் ; திகில் .
|
|
உதைபு
|
கதவு ; புதவு .
|
|
உதைமானம்
|
முட்டு ; உதைகால் .
|
|
உதோள்
|
உவ்விடம் , மத்திமம் .
|
|
உதோளி
|
உவ்விடம் , மத்திமம் .
|
|
உந்த
|
உங்கேயுள்ள .
|
|
உந்தரம்
|
வழி ; எலி .
|
|
உந்தல்
|
உயர்ச்சி ; யாழ்நரம்பு தடவுகை .
|
|
உந்தி
|
கொப்பூழ் ; வயிறு ; நீர்ச்சுழி ; உயர்ச்சி ; யாற்றிடைக்குறை ; கடல் ; தேருருளை ; மகளிர் விளையாட்டுவகை ; யாழினுறுப்பு ; நீர் ; ஆன்கோட்டம் ; பரப்பு ; யாழ்ப் பத்தர் ; நடு ; ஆறு ; துணை ; பறப்பன .
|
|
உந்திச்சுழி
|
கொப்பூழ்ச்சுழி ; நீர்ச்சுழி .
|
|
உந்திடம்
|
உவ்விடம் ,
|
|
உந்திநாளம்
|
கொப்பூழ்க் கொடி .
|
|
உந்திபறத்தல்
|
உந்தி விளையாட்டு ஆடுதல் , மகளிர் கூடிக் குதித்துப் பாடி விளையாடுதல் .
|
|
உந்திபூத்தோன்
|
உந்தியில் தாமரையுடையான் ; திருமால் ; பிரமன் .
|
|
உந்தியில் வந்தோன்
|
திருமாலின் கொப்பூழ்த் தாமரையில் தோன்றியவன் , பிரமன் .
|
|
உந்தியிலுதித்தோன்
|
திருமாலின் கொப்பூழ்த் தாமரையில் தோன்றியவன் , பிரமன் .
|
|
உந்து
|
பசுவையழைக்கும் ஒரு குறிப்புச் சொல் ; கச்சோலம் ; ஒரு விகுதி ; உம்மின் திரிபு ; ஏலக்காய்த்தோல் .
|
|
உதாரகுணம்
|
வள்ளன்மை ; பெருங்கொடைத்தன்மை .
|
|
உதாரணம்
|
எடுத்துக்காட்டு , மேற்கோள் ; எதிர்நியாயம் ; துணைக் காரணம் .
|
|
உதாரத்துவம்
|
கொடுக்குங் குணம் ; பெருங்கொடைத்தன்மை .
|
|
உதாரதை
|
உதாரத் தன்மை ; பெருங்கொடை , காண்க : உதாத்தம் .
|
|
உதாரம்
|
தருமம் , ஈகை , கொடை ; மேம்பாடு , பெருமை ; குறிப்பினால் ஒரு பொருள் சிறப்புப் படத் தோன்றுவதாகிய குணம் ; தாராளம் ; மேட்டிமை .
|
|
உதாரன்
|
கொடையாளி ; பேச்சுத்திறமை உள்ளவன் .
|
|
உதாரி
|
கொடையாளி ; பேச்சுத்திறமை உள்ளவன் .
|
|
உதாவணி
|
கண்டங்கத்தரிச்செடி .
|
கலைக் களஞ்சியம்
