ati-y-ācciramam
n. <ati+.
The order beyond the four ācciramam;
ஆச்சிரமங்களைக் கடந்த நிலை. (சி. சி. 8, 32, சிவாக்.)

atiyāl
n. <U. hadīya.
Present or offering made to a superior, nuzzer;
பெரியோருக் கிடுங் காணிக்கை.

atir-
4 v.intr. [T.aduru, K.adir, M.atiruka.]
1. To shake, quake, tremble, as by an earthquake, by the fall of a tree, by the rolling of chariots;
கம்பித்தல். பூமியதிர்ந்தது.

2. To be startled, alarmed, as by the sound of a cannon, by reports of robbery, by the prevalence of an epidemic;
மனம் நடுங்குதல். அதிர வருவதோர் நோய் (குறள், 429).

3. To resound as thunder, to reverberate, to sound as a drum, to tinkle as bells, to roar as beasts;
முழங்குதல். அதிர மாமுழவு (திருவாலவா. 37, 23).

4. To echo;
எதிரொலித்தல். (பரிபா. 8, 19.)

atircci
n. <அதிர்1-.
1. Quaking, shaking, trembling, as by an earthquake, from thunder, from the fall of a tree;
நடுங்குகை. (திவா.)

2. Loud noise or report;
ஆரவாரம். (திவா.)

3. Roaring;
கர்ச்சனை. காய்சினக்களி றதிர்ந்திடு மதிர்ச்சி (உபதேசகா. விபூதி. 118).

atirppu
n. <id. [K. adirpu.]
1. Trembling. See அதிர்ச்சி.
இப்படி யருஞ்சம ரிழைத்திடு மதிர்ப்பினில் (உபதேசகா. சூராதி. 28).

2. Echo;
எதிரொலி. எதிர்குதி ராகின் றதிர்ப்பு (பரிபா. 8, 21).

atir-veṭi
n. <id.+. [M. atirveṭi.]
See அதிர்வேட்டு.
.

atiracam
n. <ati+.
1. Exceeding sweetness;
மிகு சுவை. அதிரசக் கனியும் (திருநெல். பு. சுவேத. 58).

2. Sweet flat cake of rice-flour;
பண்ணிகாரவகை.

3. Salt;
உப்பு. (தைலவ. தைல. 107.)

atiraṭi-k-kāraṉ
n. <அதிரடி+
Boisterous fellow;
அதிரடியாய்ப் பேசுபவன்.

atiral
n. prob. அதிர்1-.
1. Wild jasmine. See காட்டுமல்லிகை.
(சிலப். 13, 156, அரும்.)

2. Hog-creeper. See புனலி.
(முல்லைப். 51.)

3. Spreading base of a tree's trunk, stump;
அடித்தூறு. (W.)

ati-rācaṉ
n. <adhi-rāja.
Emperor;
பேரரசன். (Insc.)

atirāmpai
n.
A medicinal herb. See பொற்றலைக் கையாந்தகரை.
(மலை.)

atirā-v-aṭikaḷ
n. <அதிர்1-+ஆ neg.+.
Name of a Saiva saint, author of the Mūttapiḷḷaiyār-tiru-mummaṇi-k-kōvai.
(பதினொ.)

a-tiruciyam
n. <a-dršya.
1. That which is invisible;
காணக்கூடாதது. (சித். மர. கண். 3.)

2. Art of making oneself invisible, one of aṟupattunālu-kalai, q.v.;
அறுபத்து நாலுகலையுள் தன்னைக் காணாமல் மறைக்கும் வித்தை.