2. Severity, cruelty;
கொடுமை.

2. Kindness, benignity, graciousness, as expressed by the eye;
கண்ணோட்டம். கண்ணின்று பெயர்ப்பினும் (தொல். பொ. 150).

3. Star of a peacock's tail;
பீலிக்கண். ஆயிரங்கணுடையாய்க்கு (கம்பரா. பம்பை. 27).

4. Hollow marks on a coconut or palmyrashell;
தேங்காய் பனங்காய்களின் கண்.

5. Nipple, teat;
முலைக்கண்.

6. Aperture, orifice;
துவாரம். கால்வாய்த் தலையின்கண்கள் (பாரத. முதற். 72).

7. Core of a boil;
புண்ணின்கண்.

8. Joint in bamboo or sugar-cane; connection between a bough or flower and its stem;
மரக்கணு. மரக்கண்ணோ மண்ணாள்வார் கண் (முத்தொள். பெருந்தொ. 634).

9. Centre of a drum-head where it is rapped;
முரசு முதலியவற்றில் அடிக்குமிடம். கண்மகிழ்ந்து துடிவிம்ம (பு. வெ. 2, 8, கொளு).

10. Bamboo;
மூங்கில். (திவா.)

11. Greatness;
பெருமை. (திவா.)

12. Knowledge, wisdom;
ஞானம். கள்ளொற்றிக் கண்சாய்பவர் (குறள், 927).

13. That which reveals;
உணர்த்துவது. சொன்னசிவன் கண்ணா (சி. போ. 5, 2, 1).

14. Seed, as cause;
பீசம். நாதமாஞ் சத்தியதன் கண்ணாம் (சி. போ. 9, 3, 3).

15. Longitudinal threads used for the warp of a mat;
பாயின் நெட்டிழையாகிய நூல். (G. Tn. D. i, 220.)

16. Place, site;
இடம். ஈர்ங்கண்மா ஞாலம் (குறள், 1058).

17. Front;
முன்பு. கண்ணின்றிரப்பவர் (குறள், 1055).

18. Protection, support;
பற்றுக்கோடு. கண்ணன் கண்ணல்ல தில்லையோர் கண்ணே (திவ். திருவாய். 2, 2, 7).

19. Body;
உடம்பு. பொன்கட்பச்சை (பரிபா. 3, 82). -part.

1. (Gram.) Ending of the locative;
ஏழுனுருபு. (நன். 302.)

2. Expletive;
ஓர் அசை. மீன்கணற்று (புறநா. 109, 10).

3. Intensive Prepositional prefix;
உபசர்க்கம். களிற்றினுங் கண்ணஞ்சா வேற்றை (கலித். 101, 35).