oṭṭaṉ
n. <ōdra. [T. oddevādu, K. odda.]
Member of a caste of diggers, sappers, scavengers, miners;
மண்வேலை முதலியன செய்யும் ஒரு சாதியான். (தனிப்பா. ii, 131, 331.)

oṭṭā-k-koṟṟi
n. <ஒட்டு-+ஆ neg.+. (W.)
1. Cow that repels its calf;
கன்றை யணுகவிடாத பசு.

2. Woman unkind to her child or to her husband;
அன்பில்லாத பெண்.

oṭṭār
n. <ஒட்டு-+ஆ neg.+ ஆர்.
Foes, they who will not unite;
பகைவர், ஒட்டார் சொலொல்லை யுணரப்படும் (குறள், 826).

oṭṭāraṅ-kaṭṭu-
v. intr. <id.+.
To be obstainate; to be perverse, head-strong;
பிடிவாதம்பண்ணுதல். ஒட்டாரங் கட்டிரும் பல்லக்குக் கொம்பை யொடித்தெறிந்த (தனிப்பா. i, 223, 13).

oṭṭi
n. <ஒட்டு-.
1. That which adheres to, coheres with;
ஒட்டிநிற்கும் பொருள். ஒட்டி யவ னுளமாகில்லான் (சி. போ. 2, 1, 1).

2. See ஒட்டொட்டி.
.

3. A marine fish;
ஒரு கடல்மீன். (J.)

oṭṭi-k-koṭu-
v. tr. <ஒட்டு-+.
To give an assurance; to solemnly promise, guarantee;
உறுதிபண்ணித்தருதல். ஐங்கழஞ்சுபொன் மன்ற ஒட்டிக்கொடுத்தோம் (S.I.I. iii, 99).

oṭṭi-p-pō-
v. intr. <ஒட்டு-+.
1. To go along with;
கூடப்போதல். (W.)

2. To become lean; to get emaciated; to shrink;
வற்றுதல். கன்னம் ஒட்டிப்போயிருக்கிறது.

oṭṭiya-k-kāḷi
n. <id.+. kālī,
who is invoked in witchcraft;
சூனியக்காரர் பூசிக்குங் காளிதேவி.

oṭṭiya-puṇ
n. <ஒட்டு-+.
Contagious ulcer, festering sore;
தொற்றுச்சிலந்தி. (W).

oṭṭiya-mēḷam
n. <id.+.
Musical instrument used by oṭṭar;
ஒட்டர் உபயோகிக்கும் வாத்தியம்.

oṭṭiyāṇam
n. <uddīyāna. [T. oddaṇamu, K. oddyāna, Tu. odyāṇa.]
1. Girdle worn by yōgis while in a sitting posture, so as to bind the waist and the doubled-up legs together;
யோகப்பட்டை. (திருமந். 818.)

2. Gold or silver girdle or belt, an ornament worn by women round the waist;
மாத ரிடையணியு ளொன்று. உடைதாரமு மொட்டியாணமும் (மீனாட். பிள்ளைத். ஊசல். 10).

oṭṭiraṭṭi
n. <ஒன்று+இரட்டி.
Double, twice as much;
ஒற்றைக்கிரட்டை. இலங்கைப்போர்க் கொட்டிரட்டி கலிங்கப்போர் (கலிங்.218, புது.).

Double, twice as much;
ஒற்றைக்கிரட்டை. இலங்கைப்போர்க் கொட்டிரட்டி கலிங்கப்போர் (கலிங். 218, புது.).

oṭṭu-
5 v. [K. M. Tu. oṭṭu.] tr.
1. To stick, as with paste or gum; to glue on;
ஒட்டவைத்தல். இந்தக் காகிதத்தைப் புஸ்தகத்திலேயொட்டு.

2. To betake one's self to, as for support, for protection; to be near to;
சார்தல் திருவடியை யொட்டாத பாவித் தொழும்பரை (திருவாச. 10, 7).

3. To wager, stake;
பந்தயம்வைத்தல். மாதுதன்னை யொட்டி (பாரத. சூது. 182).

4. To resolve, make up one's mind: decide;
துணிதல். காண்பதே கருமமாக வொட்டி (சீவக. 2143).

5. To assail, attack, invade;
தாக்குதல். மாந்த ருறைநிலத்தோ டொட்ட லரிது (குறள், 499).

6. To create, make;
படைத்தல். (உரி. நி.)

7. To enhance, raise, as the sale price of an article;
கூட்டுதல். விலையைச் சிறிதொட்டிவைத்தாண்.

8. To advance towards, come into close quarters with;
கிட்டுதல். ஒட்டித் தன் கையைப்பற்றி யீர்த்ததும் (திருவிளை. அங்கம். 23).

9. To acquiesce, brook, tolerate;
சம்மதித்தல். ஒட்டே னரசோடொழிப்பேன் மதுரையும் (சிலப். 21, 37).

10. To undertake, bind oneself to do a thing;
அறுதியிடுதல். யாது மொழியாம லொட்டி . . . முயல்கின்றார் (சீவக. 591).

11. To make friends with; intr. 1. To dry; to become parched up, as the tongue; 2. To challenge, debate; 3. To shrink, contract; 4. To play the eaves-dropper; to lurk; to lie in ambush; 5. To be suitable, appropriate;
நட்பாக்குதல். ஒட்டாரை யொட்டிக்கொள். (குறள் 679.) ஒட்டிக்கொள்ளுதல் ப்ரஜை தாய்முலையையகலில் நாக்கு ஒட்டுமாபோலே (ஈடு, 1, 3, 9). சபதஞ்செய்தல். ஒட்டிய சமயத் துறுபொருள் வாதிகள் (மணி. 1, 60). உள்ளொடுங்குதல் ஒட்டிய வயிறு. பதுங்கிநிற்றல். (W.) பொருந்துதல். பருவத்தோ டொட்ட வெ