eḷi -
4 v. intr. <எளி-மை.
To become feeble, low-spirited;
எளிமையடைதல். பொருதிறல்வன்மைய திலனாயெளிந்தான் (கந்தபு. அக்கினிமுகா. 90).

eḷiar
n. <எளி-மை.
The destitute, the poor;
எளியவர்.

eḷi-tā-
v. tr. <id.+.
To give easily;
சுலபமாகத்தருதல். தாளையேதரமறி கிலாதெமக்கெளிதரு சிவப்பிரகாசற்கு (வைராக். சத. 2).

eḷimai
n.
1. Ease, facility, condition of being easy to effect, or to acquire;
சுலபம். அவர்பாடிய வெளிமை (பெரியபு. திருநாவுக். 275).

2. Despicableness, meanness; lowness of rank, of circumstances, or of character;
தாழ்வு. இமையவர் தலைவனேயு மெளிமையி னேவல் செய்யும் (கம்பரா. சூர்ப்ப. 42).

3. Poverty;
தரித்திரம். அவன் மிக்க எளிமையான நிலையி லிருக்கிறான்.

4. Weakness;
வலியின்மை. எளியள் பெண்ணென் றிரங்காதே (கம்பரா. மிதிலைக். 68).

5. Faintness, depression of spirit;
தளர்வு. (பிங்.)

6. Slavery;
அடிமை. (அக. நி.)

eḷiyavaṉ
n. <id.
See எளியன், 1.
சிறுவிலை யெளியவ ருணவுசிந்தினோன் (கம்பரா. பள்ளி. 111).

eḷiyaṉ
n. <id.
1. Poor man;
தரித்திரன். (திவா.)

2. Mean man;
குணத்தில் தாழ்ந்தவன்.

3. Man of low caste;
தாழ்ந்த வருணத்தான்.

4. Man easy of access;
சுலபமாய் அடையப்படுபவன். காட்சிக் கெளியன் (குறள், 386).

eḷivu
n. <எளி1-.
Unaffected ease, graceful simplicity, accessibility, approach-ableness;
சௌலப்பியம். உரலினோ டினைந்திருந்தேங்கிய வெளிவே (திவ். திருவாய். 1, 3, 1).

eṟ-ceyvāṉ
n. <எல்+.
Sun, lit., day-maker;
சூரியன். எற்செய்வான் மறைந்தனனே (சிலப். 7, 40).

eṟ-pāṭu
n. <id.+.
1. Afternoon;
பிற்பகல். (தொல். பொ. 8, உரை.)

2. Sunrise, morning;
காலை. (தொல். விருத். 38.)

eṟṟam
n. <எற்று-.
Determination, decision;
மனத்துணிபு. ஏற்றமிலாட்டியென் னேமுற்றா ளென்று (கலித். 144).

eṟṟaṉ-maram
n. <id.+.
A kind of oblong trough with a long handle, supported by three posts used to bale water in irrigation;
நீரிறைக்குங் கருவிவகை. (J.)

eṟṟu -
5 v. [M. et't'u.] tr.
1. To strike, cuff, hit with the fist;
அடித்தல். எற்றிய வயிற்றள் (கம்பரா. மாரீசன். 63).

2. To kick;
உதைத்தல்.

3. To butt, as an elephant; to dash against, as the waves of the sea;
மோதுதல். எற்று தெண்டிரை (தேவா. 92, 2).

4. To throw out, as water from a vessel;
எறிதல். நீரெற்றும் மரம்.

5. To cut, cleave, rend;
வெட்டுதல். எற்றமழுவும் (கலித். 85).

6. To pierce, stab;
குத்துதல். (திவா.)

7. To kill;
கொல்லுதல். (திவா.)

8. To cast away, get rid of;
நீக்குதல். எற்றுவமே பாச மெலாம் யாம் (சைவச. பாயி. 7.)

9. To snap, as a carpenter's line for marking a board;
நூல் தெறித்தல். எற்றுநூல்போன்று (நைடத. சந்திரோ. 33).

10. To raise; - intr. 1. To cease; 2. To feel compassion;
எழுப்புதல். (திவா.) நீங்குதல். இடைக்கொட்கி னெற்றா விழுமந்தரும் (குறள், 663). இரங்குதல். எற்றிய காதலினாலிசைத்தாள் (தஞ்சவா. 224).