சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - பக்கம் 4122
Word
English & Tamil Meaning (பொருள்)
கரபுசம்
karapucamn.Carambola tree;
தமரத்தை. (நாமதீப.)
கரம்
1
karamn. <kṣara. (பாடு. சிவசங். 6.)1. Destruction; destructibility;
அழிவு.
2. Insignificance, smallness;
சிறுமை.
கரம்
2
karamn. <khara.Firmness, fixity;
திடம். கரவிசும்பு (திவ். திருவாய். 1, 1, 11).
கரம்நரம்
karam-naramn. <Hind. ghar+. Hind. narm.Threat and persuasion;
கடுமை யெளிமை. இப்படி நான் . . . கரம் நரம் செய்தும் கேளாமல் தகராற் சொன்னவர்களுக்கு (P. T. L.).
கரமத்தகம்
karamattakamn. <kara-mardaka.Large Bengal currant;
களா. (நாம. தீப.)
கரமர்த்திகை
karamarttikain. prob. kardamaka.Common grape vine;
திராட்சை. (சங். அக.)
கரமாலம்
karamālamn. <karamāla.Smoke;
புகை. (சங். அக.)
கரமை
kara-main. prob. கரம்+. cf. kalabha.Elephant;
யானை. (சங். அக.)
கரமொழிவு
karam-oḻivun. <கரம்+ஒழி-.Freedom from taxation;
வரிநீக்கம். Nā.
கரவடி
karavaṭin.Rough polish for gold jewels;
தங்கநகைக்கிடும் மெருகுவகை. Nā.
கரவதம்
karavatamn. prob. கரவடம். cf. karaṭaka.Crow;
காக்கை. (அக. நி.)
கரவாதி
karavātin.Poniard;
சுரிகைக் கத்தி. (சங். அக.)
கரவாலம்
karavālamn. <kara-vāla.Nail;
நகம். (சங். அக.)
கரவிந்தை
karavintain. <Hind. karaundā.See கரமத்தகம். (சங். அக.)
.
கரவிஷாணம்
kara-viṣāṇamn. <khara+.That which is non-existent, as an ass's horn;
இல்பொருள். (நீலகேசி, 393, உரை.)
கரவீரம்
karavīramn. <kara-vīra.Sword;
வாள். (சங். அக.)
கரவை
karavain. 1. cf. குரவை.1. Dance;
கூத்து. (அக. நி.)
2. A smith's instrument;
கம்மாளர் கருவியுளொன்று. (சங். அக.)
கரக்ஷேத்திரம்
kara-kṣēttiramn. <ghara+.Building site;
வீடுகட்டக்கூடிய மனை. (S. I. I. iv, 100.)
கராகரி
karākarin.Deodar, cedar;
தேவதாரு. (சங். அக.)
கராசனம்
karācaṉamn. prob. khara+ašana.Tiger;
புலி. (யாழ். அக.)
கராடம்
karātamn. <karahāṭa.Tuber of the lotus plant;
தாமரைக்கிழங்கு. (நாநார்த்த.)
கராலகம்
karālakamn. <karāla.Purple-stalked basil;
கருந்துளசி. (சங். அக.)
கராளி
karāḷin. prob. karāla.Lion;
சிங்கம். (நாமதீப.)
கராளை
karāḷain. cf. கறளை.1. Undergrowth;
குள்ளம். Pond.
2. Dwarfish person;
குள்ளன். (யாழ். அக.)
கரி
karin. <கரி-.1. Failure of crops;
பயிர்தீகை. கரியுள்ளகாலத்து (T. A. S. iii, 62).
2. A flaw in diamonds;
வயிரக்குற்றங்களுள் ஒன்று. (சிலப். 14, 180, உரை.)
கரிக்காளவாய்
kari-k-kāḷavāyn. <கரி+.A kind of lime-kiln;
சுண்ணாம்புக்காளவாய் வகை. Madr.
கரிக்கொடி
kari-k-koṭin. <id.+.A variety of Ceylon leadwort;
கருங் கொடிவேலி. (சித். அக.)
கரிச்சலாசத்து
kari-c-calācattun. <id+.Asphalt;
நிலத்திலிருந்து வெட்டியெடுக்கப்படும் ஒருவகைப்பொருள். (கட்டட. சாத்.)
கரிச்சாரம்
kari-c-cāramn. <id.+.Carbon;
கரித்துண்டு.
கரிச்சை
kariccain. <கரிச்சல்.Kaiyāntakarai, a plant;
கையாந்தகரை. (சித். அக.)
கரிசம்
karicamn. <krša. (Jaina.)Emaciation;
தேய்கை. காயமுங் கசாயமுங் கரிசமானவே (மேருமந். 543).
கரிசல்
karicaln. <கரி-.Dearness of price;
விலையேற்றம். (யாழ். அக.)
கரிசன்னி
karicaṉṉin.White flowered Mussel-shell creeper;
வெள்ளைக்காக்கணம். (W.)
கரிசு
karicun. perh. karṣa. [T. karacu.]Firm hold;
உறுதிப்பிடி. கரிசுடன் முன்கையைக் கடித்து (பஞ்ச. திருமுக. 728).
கரிசை
karicain.Earthen receptacle for storing paddy;
குதிர். கிராமாதிகாரிகள் வீட்டில் கரிசை கட்டிவைத்திருப்பார்கள் (மதி. க. ii, 21).
கரிணிகம்
kariṇikamn. <karṇika.An ear-ornament;
காதணிவகை. (யாழ். அக.)
கரிபத்திரம்
karipattiramn.Wild cinnamon;
தாளிசபத்திரி. (சங். அக.)
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
பக்கம் 4122 - Chennai Univercity Tamil Lexicon Dictionary - சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - Tamil-English Dictionary - தமிழ்-ஆங்கில அகராதிகள், kara, கரம், prob, kari, யாழ், khara, hind, karāla, சித், கரிசை, plant, nā, karam, கரமத்தகம், நாமதீப, karamn
கலைக் களஞ்சியம்
