veṭṭi-vari
n. <வெட்டி1+வரி5.
An ancient tax;
பழைய வரிவகை. (S. I. I. i, 81.)

veṭṭi-vīraṉ
n. prob. வெற்றி+.
Man of supreme heroism;
சுத்தவீரன். (யாழ். அக.)

veṭṭi-vēr
n. <வெட்டி4+. [T. vaṭṭivēru, M. veṭṭivēru.]
1. Cusus-grass.
See இலாமிச்சை. (பதார்த்த. 477.)

2.Black cuscus-grass.
See குறுவேர். Loc.

veṭṭi-vēlai
n. <வெட்டி2+.
Futile enterprise, unprofitable or useless task;
பயனற்ற காரியம். Collog.

veṭṭu-
5 v. tr.
1. To cut, as with a sword or axe; to cut off;
வாள் முதலியவற்றாற் பிளவுபட எறிதல். அரியயன்றலை வெட்டி வட்டாடினார். (தேவா. 369, 2).

2. To engrave;
எழுத்து முதலியன பொறித்தல்.

3. To dig, as a well;
தோண்டுதல். கிணறு வெட்ட பூதம் புறப்பட்டது.

4. To strike off, as the top of a measure, in measuring grain;
தானியவளவில் தலைவழித்தல். தலைவெட்டி அள.

5. To crop, as the head;
தலைமயிரைக் கத்தரித்தல். Mod.

6. To cut, as cloth;
துணி முதலியன துண்டித்தல். Mod.

7. To take away, remove, as a piece in chess and other games;
ஆட்டக்காயைப் பயனற்றதாக நீக்குதல்.

8. To injure, mar, as insects;
புழுக்கடித்தல்.

9. To destroy, annihilate;
அழித்தல்.

10. To contradict, refute, retort;
மறுத்துரைத்தல்.

11. To speak harshly;
கடிந்து பேசுதல். -intr.

12. To be harsh, rough;
கடுமையாதல். வெட்டிய மொழியினன் (கம்பரா. குகப். 9).

13. To flash suddenly, as lightning;
பளிச்சென மின்னுதல். மின்னல் வெட்டுகிறது.

14. To have a sudden stroke of fortune;
திடீரென்று அதிர்ஷ்ட முண்டாதல். அவனுக்குத் திடீரென ஒரு வெட்டு வெட்டிற்று.

veṭṭu-k-kaṭṭai
n. <வெட்டு+.
Stump;
கிளையற்ற அடிமரம்.

veṭṭu-k-kal
n. <id.+.
Laterite.
See சொறிக்கல். Loc.

veṭṭu-k-kāṭu
n. <id.+காடு1.
Jungle land cleared and brought under cultivation;
திருத்தியமைத்த காட்டுநிலம் . (R. T.)

veṭṭu-k-kāl
n. <id.+கால்1.
An inauspicious sign or mark in cattle ;
மாட்டின் தீச்சுழிவகை. (பெ. மாட்.)

veṭṭu-k-kuttu
n. <id.
Fighting with sharp weapons ;
கத்தி முதலிய கூரான ஆயுதங்களைக் கொண்டு செய்யுஞ் சண்டை.

veṭṭu-k-kuruttu
n. <வெட்டு+.
Shoot sprouting in a lopped tree;
வெட்டுப்பட்ட இடத்திற் றோன்றுங் குருத்து. (திவா.)