சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - பக்கம் 3598
Word
English & Tamil Meaning (பொருள்)
வாய்ப்பூட்டுக்காசு
vāyppūṭṭu-k-kācun. <வாய்ப்பூட்டு+காசு3.See வாய்முட்டுக்காசு.
.
வாய்ப்பூட்டுச்சட்டம்
vāyppūṭṭu-c-caṭṭamn. <வாய்ப்பூட்டு+.Law restraining or prohibiting public speech;
பொதுக்கூட்டங்களிற் பேசுவதைத் தடுக்குஞ் சட்டம். Mod.
வாய்ப்பெட்டி
vāy-p-peṭṭin. <வாய்+பெட்டி1.See வாய்க்கூடு. (W.)
.
வாய்ப்பெய்
-
தல்
vāy-p-pey-v. tr. <id.+.To take in, as food; to eat;
வாயிலிட்டுத் தின்னுதல். நிணம் வாய்ப்பெய்த பேய்மகளிர் (மதுரைக். 25).
வாய்ப்பேச்சு
vāy-p-pēccun. <id.+.1. Utterance; word of mouth;
வாயினாற்பேசுகை. பின்னையொன்றும் வாய்ப்பேச்சில¦ரானால் (அருட்பா, ii, திருவிண். 3).
2. Mere words, vain utterance;
வெறும் பேச்சு.
வாய்ப்பை
vāyppain. perh. வாய்2-.[M.vāypa.]Debt;
கடன். (நாமதீப. 628.)
வாய்ப்பொய்
vāy-p-poyn. <வாய்+.White lie; lie uttered with a good intention;
மெய்ம்மையின்பாற் படும் பொய். துன்ப மோட்டு வாய்ப்பொய்யலாற் பொய்யொன்றுஞ் சொல்லார் (தணிகைப்பு. நாட். 48).
வாய்ப்பொன்
vāy-p-poṉn. <id.+.Horse's bit;
கடிவாளத்தின் ஒருறுப்பு. உன்னி வாய்ப்பொன் கறித்திட (இரகு. நகர. 51).
வாய்பாடு
vāy-pāṭun. <id.+.1. Formula; symbolic expression;
குறியீடு.
2. Table, as of multiplication;
பெருக்கல் முதலியன காட்டும் அட்டவணை.
3. Idiom; cant;
மரபுச்சொல். தக்கதோர் வாய்பாட்டாற் கூறுதல் (தொல். சொல். 17, சேனா.).
4. Practice, custom, usage;
வழக்கம். எங்க ளுலகவாய்பாடு (தாயு. சச்சிதா. 8).
5. Skill in speech;
சொல்வன்மை. கட்டுரை வாய்பாடும் (பழமொ. 258).
6. Mannerism in discourses;
பேச்சிடையில் பயின்றுவரும் வாக்கியம். (இலக். அக.)
வாய்பாறு
-
தல்
vāy-pāṟu-v. intr. <id.+.To babble; to chatter;
அலப்புதல். ஸாரதீ ஸாரதீ என்று வாய்பாறிக்கொண்டிறே பையல்கள் வருவது (ஈடு, 3, 6, 10).
வாய்பிதற்று
-
தல்
vāy-pitaṟṟu-v. intr. <id.+.To speak incoherently;
நாக் குமுறிப் பேசுதல்.
வாய்பிள
-
த்தல்
vāy-piḷa-v. intr. <id.+.1. To open one's mouth wide; to gape;
அங்காத்தல். (நாமதீப. 711.)
2. To be nonplussed;
திகைத்தல். கேள்வி கேட்டால் வாய்பிளக்கிறான்.
3. To plead inability;
முடியாதென்று கைவிடுதல். பணத்துக்கு அவனை நம்பி யிருந்தேன்; அவன் கடைசியில் வாய்பிளந்துவிட்டான்.
4. To die, used in contempt;
மரித்தல். Colloq.
வாய்பினற்று
-
தல்
vāy-piṉaṟṟuv. intr. <id.+.See வாய்பிதற்று-. (யாழ். அக.)
.
வாய்புதை
-
த்தல்
vāy-putai-v. intr. <id.+.To cover one's mouth with the palm of this right hand, as a mark of respect in the presence of one's superiors;
பெரியார்முன்னிலையில் மரியாதைக்குறியாக வாயை வலக்கையால் மூடிக்கொள்ளுதல்.
வாய்புலற்று
-
தல்
vāy-pulaṟṟuv.<id.+. intr1. To repeat often;
பலகாற் சொல்லுதல். ஸத்துக்கள் . . . வாய்புலற்றும்படியான தேசமானால் (ஈடு, 2, 3, 11) --intr.
2. See வாய்பிதற்று-.
.
வாய்பூசறு
-
த்தல்
vāy-pūcaṟu-v. intr. <id.+.See வாய்பூசு-, 1. (யாழ். அக.)
.
வாய்பூசு
-
தல்
vāy-pūcu-v. intr. <id.+.1. To wash or rinse one's mouth;
வாய்கழுவுதல். புகுமதத்தால் வாய்பூசி (திவ். இயற். 3, 70).
2. To sip water ceremonially; to perform ācamaṉam;
ஆசமனஞ்செய்தல். நீராடிக் கால் கழுவி வாய்பூசி (ஆசாரக். 19).
3. See வாய்முட்டுப்போடு-. (W.)
.
4. To flatter;
இச்சகம் பேசுதல்.
வாய்பேசு
-
தல்
vāy-pēcu-v. intr. <id.+.To brag, boast;
இடம்பமாகப் பேசுதல். எங்களை முன்ன மெழுப்புவான் வாய்பேசு நங்காய் (திவ். திருப்பா. 14).
வாய்பொத்து
-
தல்
vāy-pottu-v. intr.<id.+.See வாய்புதை-. கைகட்டி வாய்பொத்தி நிற்பாரை (அருட்பா, vi, உறுதிகூறல். 9).
.
வாய்பொருத்து
-
தல்
vāy-poruttu-v. intr.<id.+.See வாய்புதை-. (யாழ். அக.)
.
வாய்பொருமு
-
தல்
vāy-porumu-v. intr. <id.+.See வாய்குளிறு-. (யாழ். அக.)
.
வாய்போக்கு
-
தல்
vāy-pōkku-v. intr. <id.+.To give one's word lightly;
எளிதில் வாங்குக்கொடுத்தல். பார்ப்பானுக்கு வாய்போக்காதே, ஆண்டிக்கு அது தானும் சொல்லாதே.
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
பக்கம் 3598 - Chennai Univercity Tamil Lexicon Dictionary - சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - Tamil-English Dictionary - தமிழ்-ஆங்கில அகராதிகள், vāy, intr, யாழ், mouth, த்தல், word, பேசுதல், வாய்புதை, வாய்பிதற்று, வாய்பேசு, திவ், வாய்பூசி, வாய்பூசு, வாய்ப்பொன், speech, வாய்ப்பூட்டு, vāyppūṭṭu, வாய், utterance, நாமதீப, அருட்பா, ஸாரதீ
கலைக் களஞ்சியம்
