2. Refined form, shape;
திருந்திய வடிவு. வாக்கமை கடுவிசைவில் (கலித். 137).

2. Word, speech;
சொல். (திவா.) வாக்கினாற் றெருட்டுவா ரில்லை (கம்பரா. பிரமா. 201).

3. Voice from heaven.
See அசரீரி, 2.

4. Promise;
வாக்குத்தத்தம். அவனுக்கு அப்படி வாக்குக் கொடாதே.

5. Word of praise, encomium;
புகழ்ச்சிச்சொல். வாக்கமையுருவின் மிக்கான் (சீவக. 1258).

6. Capacity to compose poems with felicity;
எளிதிற் கவிபாடுந் திறம். அந்தப் புலவர் வாக்குள்ளவர்.

7. Style;
நூலின் நடை. அந்த நூலின் வாக்குச் சிறந்தது.

8. Speech form, of four kinds, viz., cūkkumai, paicanti, mattimai, vaikari;
சூக்குமை பைசந்தி மத்திமை வைகரி என்ற நால்வகைப்பட்ட ஒலி. நிகழ்த்திடும் வாக்கு நான்கும் (சி. சி. 1,24).

9. Vote;
ஒரு ஸ்தானத்திற்கு உரியவனாக ஒருவனைத் தேர்ந்ததெடுப்பது முதலியவற்றில் தன்னபிப்பிராயத்தைத் தெரிவிக்கும் உரிமை. Mod.

2. Oral obligation;
வாய்மொழி நிபந்தனை.

2. To vote;
அபிப்பிராயத்தைச் சீட்டு முதலியவை மூலமாய்த் தெரிவித்தல். Mod.

3. To engage a person in conversation;
பேச்சுக்கொடுத்தல்.

2. Evil tongue;
பேச்சுக்கொடுமை. வாக்குச்சனி கோப்பைக் கு

2. Supernatural power of uttering words which turn true;
சொற்கள் பலிக்கும்படி சொல்லுஞ் சத்தி.