vaḻi-p-paṭu-
v. tr. Caus. of வழிப்படு1-.
1. To send on a journey; to despatch;
பயணப்படுத்துதல். மதிநுதலியைவழிப்படுத்து (திருகோ. 214, கொளு).

2. To set on the right path;
நல்ல மார்க்கத்திற் செலுத்துதல். (சூடா).

3. To regulate; to reduce to order; to reform;
சீர்திருத்துதல். இருமொழியும் வழிப்படுத்தார் (காஞ்சிப்பு. தழுவக். 249).

4. To bring under control;
வசப்படுத்துதல். (யாழ். அக.)

5. To cause one to reverence;
வணக்கஞ்செய்வித்தல். (W.)

vaḻi-p-paṟi-
v. tr. <id.+.
To waylay and rob;
இடைவழியிற் கொள்ளையிடுதல். (சூடா.)

vaḻi-p-pirivu
n. <வழி+.
Crossways; place where two or more roads meet;
பலவழி கூடும் இடம். (W.)

vaḻi-p-purai
n. <வழி+புரை6.
Rest-house; traveller's bungalow;
வழிப்போக்கர் இளைப்பாறத் தங்குமிடம். (ஏலாதி, 2.)

vaḻi-p-poti
n. <id.+ பொதி2.
See வழிச்சோறு, 1. Loc.
.

vaḻippōkkar-vāḻai
n. <வழிப்போக்கன்+.
Traveller's palm.
See. நீர்வாழை. Mod.

vaḻi-p-pōkku
n. < வழி + போ-.
1. Going along the path, proceeding on the way;
வழியிற் போகை.

2. Path;
மார்க்கம். வழிப்போக்கிலே அவனைக் காண்பாய். (W.)

3. Footpath in the fields;
வயல்களிலுள்ள வழிப்பாதை.

4. Waste land;
பாழ்நிலம். Loc.

vaḻi-paṭu-
v. < id.+. tr.
1. To follow, adhere to;
பின்பற்றுதல். வழிபடுதல் வல்லுதலல்லால் (நாலடி, 309).

2. To reverence, worship;
வணங்குதல். வழிபடுவோரை வல்லறிதீயே (புறநா. 10). --intr.

3. See வழிப்படு1-, 1. (W.)
.

vaḻipaṭu-kaṭavul
n. < வழிபடு1-+.
Tutelary deity; the deity which a man worships as his own God or the God of his family or caste, dist. fr. ēṟpuṭai-k-kaṭavuḷ;
ஒருவன் தன் குலத்துக்கும் தனக்குமுரித்தாக வணங்கும் கடவுள். வழிபடு கடவுளையாதல் . . . ஏற்புடைக்கடவுளையாதல் வாழ்த்து தல். (குறள், அவ.).

vaḻi-paṇṇu-
v. intr. <வழி+.
See வழிசெய்-.
.

vaḻi-paṟi-
v. tr. < id.+.
See வழிப்பறி-.
.

vaḻipāṭu
n. < வழிபடு1-.
1. Proceeding on the way;
வழியிற்செல்லுகை;

2. Following;
பின்பற்றுகை.

3. Reverence, adoration;
வணக்கம். பூசித்துப் பணியும் வழிபாடு பாரீர் (ஏகாம். உலா, 371).

4. Ritual; worship;
பூசனை. (பிங்.) இத்தளி வழிபாடு செய்வார்க்கு (S. I. I. i, 150).

5. Use, custom, habit;
வழக்கம். (W.)

6. Religious system;
சமயக்கோட்பாடு. (W.)