சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - பக்கம் 3494
Word
English & Tamil Meaning (பொருள்)
வமனி
vamaṉin. <vamanī. (சங். அக.)1. Leech;
அட்டை.
2. Cotton plant;
பருத்திச்செடி.
வமிசகிரந்தி
vamica-kirantin. <vamša + granthi.1. Joint of a bamboo;
மூங்கிற் கணு.
2. Vertebra;
முதுகெலும்பின் கணு.
வமிசபரம்பரை
vamica-paramparain. <id.+.1. Lineage;
குலமுறை.
2. Hereditary succession;
குலமுறையாய் வருவது. Colloq.
வமிசபாரம்பரை
vamica-pāramparain.See வமிசபரம்பரை. (W.)
.
வமிசம்
vamicamn. <vamša.1. Race, lineage, descent, family;
குலம்.
2. Bamboo;
மூங்கில்.
3. Flute, pipe;
வேய்ங்குழல்.
வமிசரச்சு
vamica-raccun. <id.+ rajju.Spinal cord;
முதுகெலும்பினுள்ளே காணும் நரம்புக்கொடி. (C. G.)
வமிசரோசனை
vamica-rōcaṉain. <vamša-rōcanā.Bamboo-salt.
See மூங்கிலுப்பு.
வமிசவட்டவணை
vamica-v-aṭṭavanain. <வமிசம்+.See வமிசாவளி.
.
வமிசவிருட்சம்
vamica-viruṭcamn. <vamša+.See வமிசாவளி.
.
வமிசவிருத்தி
1
vamica-viruttin. <id.+ vrtti.Family trait;
வமிசத்திற்குரிய இயல்பு.
வமிசவிருத்தி
2
vamica-viruttin. <id.+ vrddhi.Propagation of species; increase in one's family;
குலத்தைப் பெருக்குகை.
வமிசாவளி
vamicāvaḷin. <vamšāvalī.Genealogical tree;
வமிசபரம்பரையைத் தெரிவிக்கும் அட்டவணை.
வமிசானுசரிதம்
vamicāṉucaritamn. <vamša + ann-carita.Dynastic or family history;
பல்வேறு வமிசங்களின் சரித்திரம். (மச்சபு. நைமிசா. 67.)
வமிசானுசாரம்
vamicāṉucāramn. <id.+ anu-cāra.That which is heriditary;
பரம்பரையாய் வருவது. Loc.
வமைச்சு
vamaiccun.Youth;
இளமை. (அக. நி.)
வய
vayan. cf. vayas.1. Strength, power;
வலி. (தொல். சொல். 366.)
2. Increase, abundance;
மிகுதி. வயத்தணிந் தேகு (பரிபா. 11, 40).
வயக்கம்
vayakkamn. <வயங்கு-.1. Brightness, light;
ஒளி. வெண்ணிற வயக்க மாண்டது (தணிகைப்பு. திருநாட். 15).
2. Halo;
பிரபை. (யாழ். அக.)
வயக்கல்
vayakkaln. perh. வயக்கு1-.See வயல். Loc.
.
வயக்கு
vayakkun. <வயக்கு1-.Brightness; splendour; light;
ஒளி. வயக்குறு மண்டிலம் (கலித். 25).
வயக்கு
-
தல்
vayakku-5 v. tr. <வசக்கு1-.To tame, break in;
பழக்குதல். (யாழ். அக.)
வயக்கு
-
தல்
vayakku-5 v. tr. Caus. of வயங்கு-.1. To cause to shine;
விளங்கச்செய்தல்.
2. To improve, as land;
திருத்துதல். (Insc.)
வயகுண்டம்
vayakuṇṭamn. perh. avaguṇṭha.A low annual plant flourishing in dry situations.
See கவிழ்தும்பை.(மலை).
வயகுண்டலி
vayakuṇṭalin.See வயகுண்டம். (சங். அக.)
.
வயங்கல்
vayaṅkaln. <வயங்கு-.Mirror, as bright;
கண்ணாடி. மணிபுரை வயங்கலுட் டுப் பெறிந் தவைபோல (கலித். 33).
வயங்கு
-
தல்
vayaṅku-5 v. intr.1. To shine, gleam, glitter;
ஒளிசெய்தல். வயங்கொளி மண்டிலம் (அகநா. 11).
2. To be resplendent;
விளங்குதல். வயங்கிய கற்பினாள் (கலித். 2).
3. To be clear, lucid, as water;
தெளிதல். வயங்கொலி நீர் (பு. வெ. 2, 14).
4. To be exhibited;
தோன்றுதல். வயங்காக் கூத்து வயங்கியபின் (சீவக. 2704).
5. To abound;
மிகுதல். அணிநிழல் வயங்கு . . . மதி (பரிபா. 3, 51).
6. cf. வழங்கு-. To walk, go;
நடத்தல். (யாழ். அக.)
வயசன்
vayacaṉn. <வயசு.See வயசானவன். Loc.
.
வயசாளி
vayacāḷin. <id.+ ஆள்.See வயசானவன்.
.
வயசானவன்
vayacāṉavaṉn. <id.+ ஆ6-.Aged man;
முதியவன். Colloq.
வயசு
vayacun. <vayas.1. Age period of lifetime from birth;
பிராயம்.
2. Youth, juvenility;
யௌவனம். (யாழ். அக.)
வயசுகாலம்
vayacu-kālamn. <வயசு+. Colloq.1. Youth; prime of life;
யௌவனம்.
2. Old age:
முதுமைப்பருவம்.
வயசுப்பிள்ளை
vayacu-p-piḷḷain. <id.+.1. Young man; man in the prime of life;
வாலிபன். (W.)
2. See வயதுவந்தவன்.
.
வயசுப்பிள்ளையாண்டான்
vayacu-p-piḷḷai-y-āṇṭāṉn. <id.+.See வயசுப்பிள்ளை. (W.)
.
வயஞானம்
vaya-āṉamn. <வய+.Real knowledge;
உண்மையுணர்வு. வயஞானம் வல்லார் மருகற் பெருமான் . . . அடியுள்குதலால் (தேவா. 662, 11).
தேடல் தொடர்பான தகவல்கள்:
பக்கம் 3494 - Chennai Univercity Tamil Lexicon Dictionary - சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - Tamil-English Dictionary - தமிழ்-ஆங்கில அகராதிகள், vamica, வயங்கு, vamša, family, யாழ், கலித், வயசானவன், youth, வயசு, வயக்கு, vayacu, வமிசாவளி, bamboo, colloq, vayakku, மண்டிலம், வயஞானம், shine, வயகுண்டம், யௌவனம், prime, life, வயசுப்பிள்ளை, brightness, வமிசம், வமிசவிருத்தி, வருவது, lineage, வமிசபரம்பரை, viruttin, increase, light, perh, plant, பரிபா, vayas, வயக்கு1
கலைக் களஞ்சியம்
