mucāpari
n.
See முசாபர். (W.)
.

mucāvari-paṅkaḷā
n. <முசாவரி+.
Traveller's bungalow;
பிரயாணிகள் தங்கும் கட்டடம். Loc.

muci-
11 v. intr.
1. To be faint, become tired;
களைத்தல். (W.)

2. To be distressed;
கிலேசித்தல். (திவ். பெரியதி. 1, 9, 4, அரும்.)

3. To grow thin;
மெலிதல். என்னை வரவிட்ட பாவி முசித்துச் சதை கழியாமல் (தனிப்பா. i, 236, 3).

4. To perish;
அழிதல். முசித்திடாமல் வாழ்ந்திருத்தி (பிரபோத. 3, 66).

5. See முசி1-, 2. திருவரையிலே முசிக்கையாலும் (திவ். திருப்பல். 9, வ்யா.). --tr.
.

6. To wrench, twist;
திருகுதல். அன்னவன் முடித்தலை முசித்து (கம்பரா. பொழிலிறு. 7).

mucippāṟṟi
n. <முசிப்பு+.
Rest; refreshment;
இளைப்பாற்றுகை. (W.)

mucippu
n. <முசி-.
1. Thinness, emaciation;
மெலிவு. விலாப்புடை முசிப்பறவீங்க (உத்தரரா. சந்திரகே. 71).

2. Languor, debility; fatigue; weariness;
களைப்பு. (W.)

3. Destruction;
அழிவு. போகந்துய்த்து முசுப்பின்றி வாழ்தல் வாழ்வு (பிரபோத. 38, 30).

4. cf. நுசுப்பு. Waist;
இடை. (W.)

muciri
n.
See முசிறி. முகையவிழ்தார்க்கோதை முசிரியார் கோமான் (முத்தொள். 6).
.

mucivu
n. <முசி1-.
See முசிப்பு, 2. அரிமுசிவொடுமெழ (தேவா. 832, 3).
.

muciṟu
n. cf. முயிறு.
1. Red ant, Formica smaragdina;
செந்நிறமுள்ள எறும்பு வகை.

2. One easily enraged; surly, irritable person;
கடுகடுப்புள்ளவ-ன்-ள்.

3. See முசு1. (W.)
.

mucu
n.
Hump;
திமில். Loc.

mucukkaṭṭai-p-pūcci
n. <முசுக்கட்டை+.
Hairy caterpillar;
கம்பளிப்பூச்சி.

mucukuntaṉ
n. <Mucukunda.
An emperor, who assisted the Dēvas in their wars against the Asuras;
தேவர்கள் அசுரரோடு பொருதபொழுது தேவர்களுக்கு உதவிய ஒரு சக்கரவர்த்தி. வெற்றி பொருந்திய வேலையுடைய முசுகுந்தனென்னும் மன்னனுக்கு வரும் இடையூற்றை (சிலப். 5, 65, உரை).

mucuṭṭai
n. [K. inusuṭe.]
1. See முசுண்டை. (நெடுநல்.13, உரை.)
.

2. Clove-scented creeper, l. cl., Rivea hypocrateriformis;
கொடிவகை. (L.)

3. A kind of creeper,Iponoea candicans;
கொடிவகை. (W.)

mucuṭu
n.
See முசிறு. (W.)
.