mayakkaravam
n. <மயங்கு+அரவம்.
See மயக்கரா. (யாழ். அக.)
.

mayakka-v-aṇi
n. <மயக்கம்+. (Rhet.)
A figure of speech in which one object is mistaken for another;
ஒற்றுமைபற்றி ஒருபொருளை வேறொரு பொருளென மயங்குவதாகக் கூறும் அணி. (அணியி. 6.)

mayakka-v-oḻippu
n. <id.+. (Rhet.)
A figure of speech in which the confusion between two things is removed by pointing out the difference;
ஒருபொருளை மற்றொரு பொருளென மயங்குவதை யொழித்தற்கு வேற்றுமை கூறித் தெரிவிக்கும் அணி. (யாழ்.அக.)

mayakkiṭai
n. <மயக்கு-+ இடு-.
See மயக்கம். (யாழ். அக.)
.

mayakku-
5 v. tr. Caus of மயங்கு-.
1. To bewilder, confuse;
மனங்குழம்பச் செய்தல். குறளைபேசி மயக்கி விடினும் (நாலடி, 189).

2. To puzzle, mystify; to make one wonder;
பிரமிக்கச்செய்தல். மாயமயக்கு மயக்கானென்னை வஞ்சித்து (திவ். திருவாய். 8, 7, 4).

3. To fascinate, allure, charm;
பரவசமுறச் செய்தல். மயக்கிய முயக்கந் தன்னால் (கம்பரா. இராவணன்சோ. 51).

4. To mix up;
கலத்தல். பாற்பெய்புன்கந் தேனொடு மயக்கி (புறநா. 34).

5. To unite, join, as a wick with the oil in a can
சேர்த்தல். உயிரெனுந் திரிமயக்கி (தேவா. 1189,4).

6. To ruin, destroy;
சிதைத்தல். எருமை கதிரொடு மயக்கும் (ஐங்குறு. 99 ).

7. To disturb, unsettle;
நிலைநெகிழ்த்துதல். வள்ளை யாய்கொடி மயக்கி (அநா. 6).

8. To clear one's misunderstanding, as in sulks;
ஊட லுணர்த்துதல். மயக்கிய வருதிமன் (கலித். 73).

9. To make one swoon;
முர்ச்சையுறச் செய்தல். மதகரியை யுற்றரி நெரித்தென மயக்கி ...துகைத்தான் (கம்பரா. மகுட.5).

mayakku
n. <மயங்கு-.
Act of making one wonder;
பிரமிக்கச் செய்யுஞ் செயல். மாயமயக்கு மயக்கே (திவ். திருவாய். 8, 7, 3).

mayaṅka-k-kūṟal
n. <மயங்கு-+.
See மயங்கவைத்தல். (தொல். பொ.664.)
.

mayaṅkicai-k-koccakam
n. <id.+. (Pros.)
A species of koccaka-k-kali verse;
தரவு முதலிய உறுப்புக்கள் மயங்கியும் மிக்குங் குறைந்தும் வரும் கொச்சகக்கலி. (வீரசோ. யாப். 12, உரை.)

mayaṅku-
5 v. intr.
1. To be confused, bewildered;
மருளுதல்.

2. To be charmed, allured;
பரவசமாதல்.

3. To be intoxicated;
வெறி கொள்ளுதல். தாமயங்கி யாக்கத்துட் டூங்கி ... வாழ்நாளைப் போக்குவார் (நாலடி, 327) .

4. To be changed, as in one's mind or body;
மாறுபடுதல். மேனியு முள்ளமு மயங்காத்தேவர் (கல்லா. 82, 30).

5. To be ruined, desolated;
நிலையழிதல். ஆள்பவர் கலக்குற மயங்கிய நன்னாட்டு (மணி. 23, 104).

6. To be distressed;
வருந்துதல் முயங்கல் விடாஅ விவையென மயங்கி (அகநா. 26).

7. To be disturbed, tossed about, as sea;
தாக்கப்படுதல். காலொடு மயங்கிய கலிழ்கடலென (பரிபா. 8, 31).

8. To be in doubt;
சந்தேகமடைதல்.

9. To be overwhelmed with anxiety;
தயங்குதல். அந்தக் காரியத்தைச் செய்ய மங்குகிறான்.

10. To be mixed up;
கலத்தல்.

11. To resemble;
போலுதல். காரிருண் மயங்குமணி மேனியன் (பரிபா. 15, 50).

12. To be crowded together;
நெருங்குதல். முகிழ் மயங்குமுல்லை (பரிபா. 15, 39).

13. To engage in a fight;
கைகலத்தல். தமிழ்தலை மயங்கிய தலையாலங் கானத்து (புறநா. 19).

14. To lose one's senses;
அறிவு கெடுதல். புலான் மயங்கான் (ஏலா. 2).

15. To be in a state of disorder or confusion;
கலக்கமுறுதல். மயங்கின வாய்ப்புளும் (பு. வெ. 10, சிறப். 11).

16. To become unconscious;
உணர்ச்சியிழத்தல்.