pūṭṭu
n. <பூட்டு-. [M. pūṭṭu.]
1. Locking, fastening, clasping, harnessing;
பிணிப்பு. கடும்பரி நெடுந்தேர் பூட்டுவிட்டு (புறநா.141).

2. Lock;
திறவுகோலாற் பூட்டித் திறக்கக் கூடிய கருவி. (பிங்.)

3. Claps, hook, catch;
கொக்கி. (பிங்.)

4. Bowstring;
நாண்கயிறு. (சூடா.)

5. Joining, as of bones; articulation, joint;
உடற்பொருத்து. பூட்டற்றுத் தேகமற்று (தாயு. பராபர. 295).

6. Locking or entangling an antagonist's arms or legs in wrestling, so as to deprive him of power;
மல்லுக்கட்டு. (W.)

7. Tautness, as of a bowstring;
இறுக்கம்.

8. Shackles, manacles, fetters;
தளைக்கும் விலங்கு.

9. Calamity;
ஆபத்து. பிழைத்தாளப்பா இந்தப் பூட்டுக்கு.

10. A head ornament worn by women;
மகளிர் அளகத்தில் பூணும் அணிவகை. அளகபந்தி பூட்டிய பூட்டும் (கம்பரா. கோலங். 5).

11. Pile, as of coins; specified quantity, as of leaves;
அடுக்கு. ரூபாயைப் பூட்டுப் பூட்டாக எண்ணிவைத்தான்.

12. A bundle of four plaited coconut leaves;
முடைந்தநான்கு தென்னங்கீற்றுக்கொண்ட கட்டு. Nā.

13. Serried rank of an army;
சேனைக்கட்டு. வான்புகப் பூட்டழித்த . . . வேந்தன் (இறை. 17, உரை, பக். 100).

pūṭṭu-k-kucci
n. <id.+.
See பூட்டுசாவி.
.

pūṭṭu-t-tai-
v. intr. <பூட்டு+.
1. To fasten a padlock;
கதவு முதலியவற்றில் பூட்டை இணைத்தல்.

2. To take effect, as a plot;
காரியம் பலித்தல். Loc.

pūṭṭu-nōvu
n. <id.+.
Inflammation of the joints, Arthritis;
உடற்சந்துகலில் உண்டாம் வலி. (M. L.)

pūṭṭu-vāy
n. <id.+.
1. Keyhole;
திறவுகோல் புகுந் துவாரம்.

2. Critical juncture;
நெருக்கடியான சமயம்.

pūṭṭu-vil
n. <id.+.
See பூட்டுவிற்பொருள்கோள் (நன். 415.)
.

pūṭṭu-viṟporuḷ-kōḷ
n. <id.+.
A method of construing a verse by taking together the first and last words, one of eight poruḷ-kōḷ, q.v.;
பொருள்கோள் எட்டனுள் செய்யுளின் முதலினும் ஈற்றினும் உள்ள சொற்கள் தம்ழளியைப் பொருள்கொள்ளும் முறை. (நன்.415.)

pūṭṭai
n. <பீட்டை.
Sheaf of cōḷam;
சோளக்கதிர். (W.)

pūṭṭai-p-poṟi
n. <id.+.
Water-lift;
நீரிறைக்குங் கருவிவகை (சிலப், 10, 110, உரை.)