puṉcey-t-taranaṉcey
n. <id.+.
Land on which wet crops are raised, though classed as dry;
புன்செய்யாகக் கணக்கில் பதியப்பட்டு நன்செய்சாகுபடி செய்யும் நிலம். (C. G.)

puṉcey-p-paruntu
n. <id.+.
Dwarf eagle, Aquila pennata;
கழுகுவகை. (M. M. 218.)

puṉcey-mēl-naṉcey
n. <id.+.
See புன்செய்த்தரநன்செய். (C. G.)
.

puṉ-col
n. <புன்-மை+.
Slander;
பழித்துரை. புறனோக்கிப் புன்சொ லுரைப் பான் பொறை (குறள்,189).

puṉ-pulam
n. <id.+.
1. Waste land;
தரிசு நிலம் புன்புலத் தமன்ற சிறியிலை நெருஞ்சி (குறுந். 202).

2. Dry land;
புன்செய்நிலம் . . . கானவைப்பிற புன்புலத்தானே (குறுந்.183).

3. Arid, barren place;
புல்லிய இடம். புன்புலக்களத்திடை (கம்பரா. முதற்.119).

4. Mean understanding;
புல்லிய அறிவு. புன்புலத் தரக்கன் (கம்பரா. மகுட. 28).

puṉ-maram
n. <புல்+.
1. Exogenous tree
புறவயிரமுள்ள மரம். (பிங்.)

2. Coconut-tree;
தென்னை. (தைலவ. தைல.)

puṉ-māṉam
n. <id.+வானம்.
The grey of the morning, gleam of daybreak;
விடியற்காலை. (W.)

puṉ-muṟuval
n. <id.+.
See புன்சிரிப்பு.
நின்முகங்காட்டிப் புன்முறுவல் செய்து (திவ். நாய்ச். 2, 9).

puṉmai
n.
1. Meanness, lowness, vileness;
இழிவு. பகைமிக்க நெஞ்சத்தேம் புன்மை பாராட்டுவாய் (கலித்.118).

2. Uncleanness;
அசுத்தம் புன்மை நாளும் புனிதமாம் (திருவாலவா. 37, 10).

3. Smallness;
சிறுமை. (கோயிற் பு. நட. 29.)

4. Affliction, suffering;
துன்பம் சிறுபுன்மாலை (முல்லைப். 6).

5. Poverty;
வறுமை மாலையன்னதோர் புன்மையும் (பொருந. 96).

6. Fault;
குற்றம். (பிங்.) புன்மையில் காட்சி யவத் (குறள், 174).

7. Murkiness, tawny colour;
புகர் நிறம். (உரி. நி.)

8. Dimness of vision;
பார்வை மழுக்கம். புன்மையின் மிக்கன புதுமைக் கண்களே (தணிகைப்பு. வள்ளி. 97).

9. Forgetfulness, oblivion;
மறதி. (சூடா.)

puṉṟumi
n. <id.+துமி.
Drizzle;
தூறல். (யாழ். அக.)

puṉṉakai
n. <id.+நகை.
See புன்சிரிப்பு.
.

puṉṉaṟavam
n.
Ginger.
See இஞ்சி, (யாழ். அக.)

puṉṉākam
n. <punnāga.
1. See புன்னை. (பிங்.) (பரிபா. 11, 16.)
.

2. Kamela. See குரங்குமஞ்சணாறி. (L.)
.

3. Common purslane. See கோழிக்கீரை. (மலை.)
.