pirācāpattiyam
n. <prājā-patya.
1. A form of marriage which consists in the gift of a girl by her father to the bridegroom without receiving bride-price from him;
கன்னியாசுல்கம் பெறாது மகட்கொடை நேரும் மணவகை.

2. A form of marriage which consists in the gift of a girl with property or other valuables worth double the brideprice received;
மகட்கோடற்குரிய கோத்திரத்தார் கொடுத்த பரிசத்திரட்டி தம்மகட்கு ஈந்துகொடுக்கும் மணவகை. (தொல். பொ. 92, உரை.)

3. A form of marriage which consists in the gift of a girl to a proper person of her maternal uncle's or paternal aunt's family, when a proposal is made;
மைத்துனகோத்திரத்தான் மகள் வேண்டிச் சென்றால் மறாதுகொடுக்கும் மணவகை. (இறை. 1, உரை.)

4. The ninth of the 15 divisions of the day-time;
பகலில் ஒன்பதாவது முகூர்த்தம். (சங். அக.)

5. The fourth nakṣatra;
உரோகிணி. (சங். அக.)

6. Intervention;
தலையிடுகை. Colloq.

7. See பிராசாபத்தியகிருச்சிரம். (சங். அக.)
.

pirāci
n. <prācī.
1. East, eastern direction;
கிழக்கு. (திவா.)

2. That which is in front;
முன்னுள்ளது. (W.)

pirācīram
n. <prācīra. (யாழ். அக.)
1. Wall;
சுவர்.

2. Fence;
வேலி.

pirācīṉam
n. <prācīna.
1. Antiquity, what is ancient or antiquated;
பழமை.

2. Worm-killer.
See ஆடுதின்னாப்பாளை. (மலை.)

pirācīṉāvītam
n.
See பிராசீனாவீதி. Brāh.
.

pirācētacaṉ
n. <prācētasa.
The Sage Vālmīki;
வான்மீகி முனிவன்.

pirācōtaṉi
n. <pracōdanī.
A thorny plant..
See கண்டங்கத்தரி. (மலை.)

pirāattuvam
n. <prāja-tva.
1. Possession of wisdom and understanding;
நல்லறிவுடைமை.

2. See பிராஞ்ஞம். (சங். அக.)
.

pirāaṉ
n. <prāja.
1. Man of wisdom and understanding;
அறிஞன். (சங். அக.)

2. Individual soul;
சீவான்மா. பிராஞ்ஞனும் பரனுமாய் (வேதா. சூ. 96).

pirāṭṭuvivākaṉ
n. <prād-vivāka.
Judge;
நீதிபதி. (சங்.அக.)

pirāṇa-caṅkaṭam
n. <id.+.
Great risk; difficult undertaking in which one's life is in jeopardy;
பெருந்துன்பம்.

pirāṇa-ciṉēkam
n. <id.+.
Most intimate friendship;
பெருநட்பு.

pirāṇa-t-taṟuvāy
n. <id.+.
The moment of death;
உயிர் போஞ்சமயம். (யாழ்.அக.)

pirāṇataṉ
n. perh. prāṇada.
Author of one's being;
பிறப்பித்தோன் (யாழ்.அக.)