pirama-cāpālam
n. < Brahma-jābāla.
An Upaniṣad;
சாபாலோபநிடதம். (சங். அக.)

piramacāri
n. < brahma-cārin.
1. A religious student who prosecutes the study of the Vēdas under a preceptor and leads a life of celibacy, one in the first ācciramam;
ஆசாரியனிடமிருந்து ஓதுதலும் விரதங்காத்தலுமாகிய நியமங்களை மேற்கொண்டொழுகும் முதலாம் ஆச்சிரமத்திலுள்ளவன். குறட் பிரமசாரி (திவ். பெரியாழ். 4, 9, 7).

2. Celibate;
கல்யாணமாகாதவன். Colloq.

3. Bhīṣma;
பீஷ்மர். (சூடா.)

pirama-citti
n. < brahman+.
Acquisition of knowledge of the Supreme Being;
பரஞானமடைகை. (W.)

pirama-caitaṉṉiyam
n. < id.+.
1. The Supreme Being, as the embodiment of intelligence;
ஞானசொரூபியான கடவுள்.

2. See பிரமஞானம்.
.

pirma-āṉam
n. < brahma-jāna.
1. Knowledge of the Supreme Being;
கடவுளைப்பற்றிய அறிவு.

2. Pantheism, wisdom which regards everything as God;
எல்லாவற்றையும் பிரமமாகக்காணும் அறிவு.

3. Theosophy;
சமயசமரசம் அமைந்த ஒரு நவீனமதம். Mod.

piramaṇam
n. < bhramaṇa.
1. Whirling;
சுழல்கை.

2. Wandering;
திரிகை.

3. Giddiness, confusion, perplexity;
மயக்கம்.

piramattam
n. < pra-matta. (யாழ். அக.)
1. Intoxicant;
வெறியுண்டாக்குவது.

2. Intoxicated state;
குடிமயக்கம்.

3. Negligence;
அசட்டை.

4. Blunder;
பிழை.

piramattuvam
n. < brahma-tva.
Divine nature;
கடவுட்டன்மை. (W.)

pirama-taṇṭam
n. < brahman+.
1. A magical weapon;
மந்திராயுதவகை. வசிட்டனாங் கேந்துமோர் பிரமதண்டம் (சேதுபு. கவிதீர்த்த. 19).

2. A staff to support the chin, used by Yōgis during meditation;
யோகதண்டம். (W.)

3. The fifteenth nakṣatra from that occupied by the sun, considered inauspicious;
சுபகாரியங்களுக்கு உதவாததாகக் கருதப்படுவதும் சூரியன் நின்ற நட்சத்திரத்துக்குப் பதினைந்தாவதுமான நட்சத்திரம். பிரமதண்டங் கொடியென்று பொல்லா யோகங்கள் (விதான. குணாகுண. 34).

4. See குருக்கு. (மலை.)
.

pirama-taṇṭu
n. < brahman+.
1. See பிரமதண்டம், 1.
பிரமதண்டாற் றானுஞ் சாவின்றி (உத்தரரா. அனுமப். 38).

2. See பிரமதண்டம், 2. (W.)
.

3. See குருக்கு.
.

piramatam
n. < pra-mada.
Intoxication; pleasure;
களிப்பு. (யாழ். அக.)